«Το Καταφύγιο»: Γιατί να το διαβάσεις;
Το πρώτο ψυχολογικό θρίλερ της Lucy Foley κυκλοφορεί από τις εκδ. Μίνωας
Παρουσίαση του βιβλίου «Το Καταφύγιο» της Lucy Foley που κυκλοφορεί από τις εκόσεις Μίνωας
Υπόθεση: Στα Υψίπεδα της Σκοτίας, σε ένα μέρος απομακρυσμένο και χωρίς διαδίκτυο, επιλέγει μια παρέα φίλων να γιορτάσουν την Παραμονή Πρωτοχρονιάς, όπως κάνουν τα τελευταία δέκα χρόνια. Η λιγομίλητη Χέδερ και ο παράξενος Νταγκ που τους υποδέχονται δεν καταφέρνουν να τους κάνουν να χαλαρώσουν αλλά προσπαθούν να ξαναβρούν και πάλι όσα τους ένωναν και να απολαύσουν τη διαμονή τους. Καθώς όμως οι ώρες περνούν, διαπιστώνουν πόσο έχουν αλλάξει, πόσες ρωγμές έχουν επέλθει στις μεταξύ τους σχέσεις, πόσο έχουν χαλαρώσει πια οι δεσμοί φιλίας, αγάπης και εμπιστοσύνης μεταξύ τους. Ένας φόνος έρχεται να διαλύσει τις εύθραυστες ισορροπίες ενώ ο χιονιάς έχει παγώσει τα πάντα και έχει κάνει την πρόσβαση της αστυνομίας αδύνατη. Ο δολοφόνος βρίσκεται ανάμεσά τους και ο χρόνος μετράει αντίστροφα καθώς κανείς δεν ξέρει ποια θα είναι η επόμενη κίνησή του. Μυστικά και ψέματα έρχονται στο φως και η αλήθεια λυτρώνει αλλά και σοκάρει.
Συγγραφέας: Η Λούσι Φόλεϊ σπούδασε αγγλική λογοτεχνία και εργάστηκε για αρκετά χρόνια ως επιμελήτρια εκδόσεων στον χώρο του βιβλίου πριν τελικά αφοσιωθεί αποκλειστικά στη συγγραφή. Το Καταφύγιο είναι το πρώτο της μυθιστόρημα στην κατηγορία του ψυχολογικού θρίλερ. Έχει γράψει ακόμη τρία ιστορικά μυθιστορήματα, τα οποία έχουν γνωρίσει μεγάλη εμπορική επιτυχία, ενώ συνολικά τα έργα της έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από είκοσι γλώσσες.
Σε ποιους απευθύνεται: Αν σου αρέσουν τα whodunit μυθιστορήματα κλειδωμένου δωματίου που εστιάζουν στην ψυχοσύνθεση των ηρώων, στις διαπροσωπικές τους σχέσεις και στη διαφορετική επίδραση γεγονότων και συμπεριφορών στο πέρασμα των χρόνων, τότε σίγουρα θα διαβάσεις «Το Καταφύγιο» χωρίς διακοπή. Απληστία, ζήλια και φθόνος κρατούν σφιχτά τα ηνία της ιστορίας ενώ το παγωμένο σκηνικό απογειώνει την αδρεναλίνη.
Θα σε συνεπάρουν:
1. Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση που εναλλάσσεται ανάμεσα στη Χέδερ, την Έμμα, την Κέιτι και τη Μιράντα. Δίνει έναν ξέφρενο κινηματογραφικό ρυθμό στην πλοκή χωρίς να αφήνει περιθώρια στον αναγνώστη να εφησυχάσει. Παράλληλα, η συγγραφέας υιοθετεί και την τριτοπρόσωπη καταγραφή γεγονότων εστιάζοντας κυρίως στον Νταγκ, παρουσιάζοντας καταστάσεις από μια άλλη οπτική γωνία και εντείνοντας την αγωνία. Οι αναφορές στο παρελθόν χρησιμοποιούνται εύστοχα για να συμπληρωθεί αργά και σταθερά το παζλ αυτής της φιλίας και να φανερώσει τα κομμάτια που λείπουν και απειλούν να αφήσουν την εικόνα μισοτελειωμένη.
2. Η παγωμένη ατμόσφαιρα και το μυστήριο του κλειδωμένου δωματίου. Η πλοκή φαντάζει απλοϊκή αλλά το αποκλεισμένο από το χιόνι καταφύγιο σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο δολοφόνος είναι κάποιος από τα πρόσωπα που διαμένουν σε αυτό, δημιουργεί κραδασμούς και εντάσεις, προκαλεί τους ήρωες να ξεπεράσουν τους εαυτούς τους, να τολμήσουν να πάρουν αυτό που νιώθουν ότι τους ανήκει και να εκδικηθούν όσους τους πόνεσαν. Το κλειστοφοβικό σκηνικό δρα καταλυτικά στο ξεδίπλωμα της ψυχοσύνθεσης των χαρακτήρων και κατορθώνει να βάλει φωτιά στις απροσδόκητες εξελίξεις και στις εμμονές χρόνων.
3. Η διαφορετική προσέγγιση της συγγραφέως στο φινάλε. Σίγουρα η αποκάλυψη του δολοφόνου δεν ακολουθεί την πεπατημένη των σύγχρονων ψυχολογικών και αστυνομικών θρίλερ. Η Foley αποφάσισε να μειώσει την ένταση της δράσης στην τελική σκηνή και να γείρει την πλάστιγγα υπέρ της ψυχολογικής κατάρρευσης των κεντρικών προσώπων. Απροσδόκητο και έντονο το τέλος, δίνει μια άλλη διάσταση της ιστορίας.
Ενδιαφέρων χαρακτήρας: Η Μιράντα ξέρει να τραβάει την προσοχή πάνω της καθώς η ιστορία εξελίσσεται και οι καταστάσεις περιπλέκουν, ενώ ο τρόπος που αντιμετωπίζει τις προκλήσεις που τη στήνουν στον τοίχο χωρίς να επιτρέπει στο προσωπείο της να ραγίσει, την κάνει να ξεχωρίζει στο ετερόκλητο σύνολο.
Αν μπορούσα θα άλλαζα: Τα πολλά πρόσωπα που εμπλέκονται στην υπόθεση σίγουρα βοηθούν τη συγγραφέα να διευρύνει τον κύκλο των υπόπτων της και να αποπροσανατολίσει, όμως σε δυσκολεύει στην αρχή να μπει στο κλίμα και να θυμάται ποιος είναι ποιος. Χρειάζεσαι συγκέντρωση και υπομονή, ώστε να αντιληφθείς τους συσχετισμούς αλλά πολύ σύντομα γίνεσαι ένα με την ετερόκλητη παρέα και παρασύρεσαι στις ανησυχίες και στα μυστικά τους.
Μετάφραση: Ανήκει στον Χρήστο Καψάλη, ο οποίος έχει μεταφέρει εξαιρετικά την ασφυκτική και παγωμένη ατμόσφαιρα και τις συναισθηματικές αναταράξεις των χαρακτήρων.
Περισσότερες πληροφορίες εδώ
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Μια πολιτισμική-ιστορική «εγκυκλοπαίδεια» φοβιών και εμμονών
Το Βιβλίο της Εβδομάδας, από τις Εκδόσεις Κέδρος
Ένα βιβλίο που δεν γράφτηκε για παιδιά αλλά κατέκτησε τα παιδιά σε ολόκληρο τον κόσμο
Παύει ένα έργο να «ανήκει» στον συγγραφέα μόλις τελειώσει η συγγραφή του;
Τα βιβλία τους «Απεταξάμην» και «Παλμαρέ» αντίστοιχα κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Βακχικόν
Το Βιβλίο της Εβδομάδας, από τις Εκδόσεις Μίνωας
Οι λέσχες ανάγνωσης γίνονται η πιο όμορφη αφορμή για νέες γνωριμίες, συζητήσεις και έμπνευση στην πόλη
Διαβάσαμε το βιβλίο «Flesh» του Ντέιβιντ Σολόι που κέρδισε το βραβείο Booker 2025
Το Βιβλίο της Εβδομάδας, από τις Εκδόσεις Κλειδάριθμος
Ποικίλες αναγνωστικές προτάσεις για τις αρχές του 2026
Δύο βιβλία που ξεχώρισα το 2025: «Μαύρο Χαϊκού» της Γιάννας Μπούκοβα (εκδόσεις Ίκαρος) και «Δεν θ’ αργήσω» της Βασιλικής Πέτσα (εκδόσεις Πόλις)
Όψεις της πόλης, αναμνήσεις, πράγματα που συνέβησαν παλιά, και πράγματα που συμβαίνουν σήμερα γύρω μας
Ένα ποίημα του Σάββα Σαββόπουλου για τις ιδιαιτερότητες της περιόδου των εορτών
Η βιβλιοθήκη δίνει την ευκαιρία για γνώση μέσα από μια ξεχωριστή πρωτοβουλία
Θέλουμε ελευθερία από ή ελευθερία για; Κι έχει άραγε κόστος η απάντηση;
Στον κόσμο της Τεχνητής Νοημοσύνης ο πιονιέρος της κυβερνητικής είναι πιο επίκαιρος από ποτέ
Το Βιβλίο της Ημέρας, από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.