Οι Αναγνώσεις του ΚΠΙΣΝ κλείνουν με Κώστα Ταχτσή

Μετά τις Παραβάσεις και οι Αναγνώσεις του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος φτάνουν στο τέλος τους για φέτος. Η σειρά είχε ως στόχο να επανασυστήσει στο κοινό κάποια από τα σημαντικότερα έργα της ελληνικής λογοτεχνίας, όπως «Ο Μοσκώβ Σελήβ» του Βιζυηνού και ο «Ερωτόκριτος» του Κορνάρου, μέσα από τις φωνές αγαπημένων Ελλήνων ηθοποιών, μεταξύ των οποίων ακούσαμε την Άννα Κοκκίνου, τον Χρήστο Λούλη, την Όλια Λαζαρίδου και τον Δημήτρη Πιατά. Ο στόχος του ΚΠΙΣΝ μπορούμε να θεωρήσουμε ότι επιτεύχθη, αφού μέχρι σήμερα περισσότεροι από 75.000 άνθρωποι έχουν ακούσει τις Αναγνώσεις.  

Ο πρώτος αυτός κύκλος των Αναγνώσεων θα κλείσει στις 24 Ιουνίου στις 19:00, με δύο διηγήματα. Ο λόγος για τα «Τα ρέστα» και «Κόκκινο παλτό» του Κώστα Ταχτσή. Μέσα από τη φωνή του Βασίλη Παπαβασιλείου θα γνωρίσουμε εκ νέου τα δύο έργα του θεσσαλονικιού συγγραφέα από τον κύκλο διηγημάτων του «Τα ρέστα», που κυκλοφόρησε το 1972. Θεωρείται μία από τις σημαντικότερες συλλογές της μεταπολεμικής λογοτεχνίας, που καταφέρνει να αποτυπώσει τρομερά ρεαλιστικά την τότε εποχή. Με ποιον τρόπο; Στο ομώνυμο της συλλογής διήγημα, ο Ταχτσής μας πηγαίνει πίσω στις αναμνήσεις του και στα τραύματα των παιδικών του χρόνων, έτσι ώστε με την πένα του να ξορκίσει κατά κάποιον τρόπο ένα φάντασμα του παρελθόντος που τον κυνηγούσε στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Στο «Κόκκινο παλτό» ανατρέχει στα ίδια συναισθήματα, αυτή τη φορά με σκοπό να μάς μεταφέρει στην Αθήνα της Κατοχής, με καθημερινές γυναίκες να πρωταγωνιστούν και να έχουν τον πρώτο λόγο του οικογενειακού και φιλικού περιβάλλοντος.  

Με το τέλος αυτού του επεισοδίου, οι Αναγνώσεις του ΚΠΙΣΝ ολοκληρώνονται, αλλά δεν χάνονται. Ολόκληρη η σειρά θα συνεχίσει να είναι διαθέσιμη στην ιστοσελίδα του ΚΠΙΣΝ, έτσι ώστε να αποτελέσει ένα σημείο αναφοράς για τη μελέτη του ελληνικού πολιτισμού από νέους, μαθητές και σπουδαστές.  

Ποιος ήταν ο Κώστας Ταχτσής; 

Κοσμοπολίτης και πολυταξιδεμένος, ο Θεσσαλονικιός Κώστας Ταχτσής έζησε σε πολλές χώρες, στις οποίες βιοπορίστηκε κάνοντας πλήθος δουλειές, εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους: ξεναγός, μεταφραστής, ναυτικός, καθηγητής αγγλικής γλώσσας, βοηθός σκηνοθέτη, υπάλληλος εμπορικού καταστήματος, σιδηροδρομικός. Πρωτοεμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα το 1951 ως ποιητής, αλλά τον κέρδισε τελικά η πεζογραφία. Στο ξεκίνημά του, συνδέθηκε φιλικά με τον Ελύτη, τον Γκάτσο, τον Εμπειρίκο και, στα χρόνια της δικτατορίας, με τον Σεφέρη, ενώ τη δεκαετία του 1960 συμμετείχε στη συντακτική ομάδα του περιοδικού «Πάλι» με τον Νάνο Βαλαωρίτη και άλλους διαπρεπείς λογοτέχνες. Μαχητικός απέναντι σε κάθε είδους κοινωνική και πολιτική αυθαιρεσία, υπέστη διώξεις από την Ασφάλεια, την περίοδο της δικτατορίας, επειδή υπερασπίστηκε την ελευθερία του λόγου συνυπογράφοντας τη «Δήλωση των 18».