Η Κέλλη Κρητικού διαβάζει το βιβλίο «Πύρινη κόλαση» της Κικής Τσιλιγγερίδου, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Bell.
Εκρηκτική εισαγωγή. Σαν εκπυρσοκρότηση όπλου. Θες να μείνεις αμέτοχος, μα δεν μπορείς. Κάθε λέξη, κάθε φράση, κάθε καρέ, σε προκαλεί. Σωστό και λάθος, δίκαιο και άδικο, ηθική και εκδίκηση, γίνονται ένα κουβάρι.
Τον μίτο της Αριάδνης τον κρατάει για άλλη μια φορά με πυγμή η αντισυμβατική ηρωίδα της Κικής Τσιλιγγερίδου, Στέλλα Άνταμς. Και χαλιναγωγεί αισθήσεις και συναισθήματα με τα δικά της μέτρα και σταθμά, βάζοντας φωτιά στα θεμέλια της εγκράτειας, της συγκαταβατικότητας, της απραξίας, της απάθειας, της αποδοχής της σαθρότητας που ταλανίζει τη σύγχρονη ελληνική κοινωνία. Ανεβαίνει με φόρα στο άρμα της παράνοιας, των ψευδαισθήσεων, των αντικατοπτρισμών, κρατάει σφιχτά τα γκέμια της αιματοβαμμένης υπόθεσης που καλείται να εξιχνιάσει και κατευθύνεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα στον προσωπικό της γκρεμό. Στη δική της «Πύρινη κόλαση». Χωρίς επιστροφή. Χωρίς έλεος. Χωρίς δισταγμό. Και στο πέρασμά της σε σαγηνεύει, καθώς μέσα από τα μάτια της βλέπεις κομμάτια από τη δική σου άβυσσο.
Ο νεαρός τηλεπαρουσιαστής Αλέξανδρος Κορρέ βρίσκεται άγρια δολοφονημένος στο οροφοδιαμέρισμά του στην οδό Δαφνομήλη, στον Λυκαβηττό. Η στάση του σώματος, ο οδυνηρά αργός θάνατός του και η σημειολογία των βασανισμών που υπέστη μέχρι να αφήσει την τελευταία του πνοή, κρούουν το καμπανάκι των αρχών. Η Στέλλα Άνταμς και η ομάδα της πρέπει να ανακαλύψουν τον δολοφόνο πριν κάνει την επόμενή του κίνηση. Πριν ξεκινήσει μια ατελείωτη αλληλουχία ειδεχθών εγκλημάτων. Και πριν προλάβει το σκοτάδι, η τρέλα και ο Καρίμ να ανατινάξουν την ψυχική ηρεμία της κοκκινομάλλας με το λευκό δέρμα και την οδηγήσουν στο σημείο μηδέν.
Ανυπόφορη ζέστη. Καύσωνας που παραλύει τα πάντα. Ασφυκτική υγρασία που κολλάει στο δέρμα και δυσχεραίνει την αναπνοή. Η τσιμεντένια Αθήνα βράζει, καίγεται από την καυτή λαίλαπα. Μέσα σε αυτή την ατμόσφαιρα, η Στέλλα Άνταμς έρχεται αντιμέτωπη με έναν σίριαλ κίλερ που δεν γνωρίζει όρια στις διαστροφικές του ορέξεις και φαντασιώσεις. Ο σαδισμός του ξεπερνά τις ανθρώπινες αντοχές και αφήνει πίσω του κακοποιημένα και ευνουχισμένα θύματα πλημμυρισμένα στο αίμα. Τίποτα δεν είναι τυχαίο στον τρόπο που δρα. Κάθε του κίνηση είναι μελετημένη σε βάθος. Ο δολοφόνος θέλει να υποτάξει τα θύματά του, επιζητεί την απόλυτη κυριαρχία πάνω τους και αντλεί μέγιστη ικανοποίηση από τον επώδυνο θάνατό τους. Διανοητικά διαταραγμένος, ψυχοπαθής, σεξουαλικά ανάπηρος, ή όλα αυτά μαζί;
Η ομάδα της Στέλλα Άνταμς αναλαμβάνει δράση. Ανακρίσεις, διασταύρωση στοιχείων, ενδείξεων και άλλοθι, καταθέσεις όλων των εμπλεκόμενων, ενδελεχείς συζητήσεις πάνω στα ιατροδικαστικά πορίσματα, αυτοψία των τόπων που διεπράχθησαν τα εγκλήματα, οδηγούν σταθερά προς την ολοκλήρωση του δύσκολου αυτού παζλ, με αληθοφάνεια και πειστικότητα. Ο Ιωσήφ Ντηλ, η Έλενα Ράλλη, ο Νάσος –ένας από τους πιο χαρισματικούς και ανατρεπτικούς χαρακτήρες σε αστυνομικό μυθιστόρημα, που μπορεί να σε τσακίσει με τις σιωπές, την αφέλεια που τον χαρακτηρίζει και τις κομβικές του αναλύσεις– δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό, και συχνά τον ξεπερνούν, για να κατορθώσουν να σταματήσουν έγκαιρα την ανεξέλεγκτη πορεία του βίαιου δράστη.
Παράλληλα με την αστυνομική χροιά της ιστορίας που ανεβάζει την αδρεναλίνη στα ύψη, η Στέλλα Άνταμς μαγνητίζει ξανά τα βλέμματα. Η ευέλικτη πένα της Κικής Τσιλιγγερίδου έχει αποφασίσει να ακολουθήσει το παιχνίδι των αντανακλάσεων σε αυτή την ιστορία και η επιλογή της δικαιώνεται. Όχι τυχαία. Η συγγραφέας έχει περάσει πολλές ώρες ψυχοθεραπείας με την ηρωίδα της. Δεν την έχει απλώς σκιαγραφήσει. Έχει βυθιστεί στα σκοτάδια της, έχει διαβάσει πίσω από τις λέξεις της, έχει δει τις ρωγμές της ψυχής της, έχει αγαπήσει τις ανασφάλειές της, έχει αποδεχτεί τα λάθη της. Γι’ αυτό και μπορεί να την αποτυπώσει με τόση καθαρότητα στο χαρτί και να της επιτρέψει να πάρει τα ηνία, όπου χρειάζεται. Η υπόθεση του κατά συρροή δολοφόνου φέρνει τη Στέλλα απέναντι από τον ίδιο της τον εαυτό. Μέσα από την ανάλυση της προσωπικότητας του δράστη, αναγνωρίζει στοιχεία της δικής της αποκλίνουσας συμπεριφοράς, όσον αφορά τους τρόπους που έχει επιλέξει να αποδίδει και η ίδια δικαιοσύνη. Παλεύει με την ηθική της και νιώθει να ξεπερνά τις κόκκινες διαχωριστικές γραμμές, να μεταμορφώνεται σε μία άλλη και να γίνεται ακόμα πιο επικίνδυνη. Κυρίως για τον ίδιο της τον εαυτό.
Η ανάσα του Καρίμ στο σβέρκο της τήν οδηγεί στη χώρα της παραφροσύνης. Ένας γάντζος την απειλεί σε κάθε της βήμα να τη σκίσει σε χίλια κομμάτια και εκείνη φορά τα γυαλιά της για να βρει για λίγο καταφύγιο. Μα όσο ο χρόνος τρέχει, ακόμα και αυτή η ασφαλιστική της δικλείδα καταλύεται. Γίνεται έρμαιο των παραισθήσεων. Το ανήμπορο, παραδομένο στην τρέλα μυαλό της, δεν είναι πια σύμμαχός της. Και εκείνη βαλτώνει στον φόβο και στην αγωνία. Η ξηρασία απλώνεται στην ψυχή της και είναι ανίκανη να αντιδράσει. Κινείται στην κόψη του ξυραφιού και οι αναμνήσεις τις τρυπάνε τον εγκέφαλο ξανά και ξανά. Μια άνιση μάχη ξεκινά με τον ίδιο της τον εαυτό, και όλα είναι έτοιμα να τιναχτούν στον αέρα από μια λάθος κίνηση.
Και κάπου ανάμεσα στη φρίκη, ένας πατέρας με έναν γιο συζητούν. Και θυμίζουν τα λόγια τους στιχομυθίες αρχαίας τραγωδίας, προκαλώντας ανατριχίλες και φανερώνοντας εμμονές, αρρωστημένα πάθη και το έρεβος που καταλύει αθώες ψυχές καθοδηγούμενο από τη διαστροφή. Κινηματογραφικός ρυθμός, ζωντανοί διάλογοι που εξυπηρετούν την πλοκή, έντονες περιγραφές, εναλλαγές στο ύφος της αφήγησης που αποδεικνύουν την εξέλιξη της πένας της συγγραφέως, χαρακτήρες απτοί με οικείες αντιδράσεις, ανατροπές που εξάπτουν τη φαντασία, δυνατή κλιμάκωση των εξελίξεων, σε οδηγούν σε μια «Πύρινη κόλαση» από την οποία δεν ξέρεις αν θέλεις τελικά να ξεφύγεις.
Ο Νικολό Αμανίτι εξετάζει τη δύναμη της δημόσιας εικόνας και τις συνέπειες της έκθεσης, ενώ η Τζούλια Καμινίτο στρέφει το βλέμμα στις αόρατες πληγές που διαμορφώνουν έναν άνθρωπο πολύ πριν αποκτήσει τη δική του φωνή
Η συγγραφέας μιλά για το νέο της ψυχολογικό θρίλερ, τη δημιουργική εμμονή, τη μοναξιά, την επινόηση και το σκοτεινό βλέμμα που μπορεί να αλλάξει τα πάντα
Ο γερμανός συγγραφέας αφηγείται τη στιγμή που αποφάσισε να γίνει ποιητής, μιλά για την τέχνη της αφήγησης, τα πρότυπα για τους χαρακτήρες του, τη ζωγραφική.
Η Μαίρη Σιάνη-Ντέιβις στο βιβλίο «Έντιμος εμπορία» γράφει για μια γενιά που γεννήθηκε πριν από τον πόλεμο αλλά τον πρόλαβε, όπως και τον Εμφύλιο, στην πιο τρυφερή της ηλικία
Με αφορμή το νέο του βιβλίο, «Η ανάγκη της εμψύχωσης», ο ομότιμος καθηγητής Πολιτισμού και Επικοινωνίας μιλά για τη σύγχρονη εποχή της ψυχικής κόπωσης και της εσωτερικής παραίτησης.
17°
