Chris Carter, ποιο είναι το βασικό κίνητρο ενός Serial Killer;

«Ο δολοφόνος με το σημάδι του Σταυρού» είναι το πρώτο βιβλίο της σειράς του συγγραφέα Chris Carter με πρωταγωνιστή τον ντετέκτιβ Robert Hunter και το πρώτο βιβλίο του που κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Bell. Ο ίδιος παραχώρησε μια αποκλειστική συνέντευξη στην Athens Voice και μίλησε για τη ζωή του, τη συγγραφή και τα κίνητρα που κρύβονται πίσω από κάθε δολοφονία.

Πώς θα περιγράφατε τη ζωή σας με λίγα λόγια;
Τρελή, πολυάσχολη και γεμάτη στροφές και σκαμπανεβάσματα.

Γιατί αποφασίσατε να σπουδάσετε ψυχολογία με εξειδίκευση στην εγκληματική συμπεριφορά;
Πάντα μου προκαλούσε ενδιαφέρον το ανθρώπινο μυαλό και ακόμα περισσότερο το κακό που μπορεί να κάνει ο άνθρωπος. Η ψυχολογία της εγκληματικής συμπεριφοράς φαινόταν σαν μια καλή επιλογή για μένα.

Ήταν εύκολη απόφαση να αφήσετε την καριέρα σας ως μουσικός και να αφοσιωθείτε στη συγγραφή;
Δεν πέρασα από τη μουσική απευθείας στη συγγραφή, αλλά το να αφήσω τη ζωή του επαγγελματία μουσικού δεν ήταν τόσο δύσκολη απόφαση. Τουλάχιστον όχι για μένα. Όμως πρέπει να προσθέσω ότι ποτέ δεν αφήνεις πραγματικά τη μουσική. Εξακολουθώ και παίζω στο σπίτι, απλά δεν το κάνω επαγγελματικά πια.

Πείτε μας δυο λόγια για το βιβλίο σας «Ο δολοφόνος με το σημάδι του Σταυρού», που κυκλοφορεί για πρώτη φορά στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Bell.
Είναι το πρώτο βιβλίο στη σειρά με πρωταγωνιστή τον Robert Hunter. Ο Hunter είναι ένας πρώην ψυχολόγος εγκληματικής συμπεριφοράς που έχει γίνει πλέον ντετέκτιβ για το Τμήμα Ανθρωποκτονίας και Ληστειών του LAPD. Η ιστορία αρχίζει με το σώμα μιας νεαρής γυναίκας που ανακαλύπτεται σε ένα εγκαταλελειμμένο εξοχικό σπίτι στο Λος Άντζελες, και ο Hunter αναλαμβάνει μια εφιαλτική υπόθεση. Το θύμα έχει δολοφονηθεί με τρόπο αποτρόπαιο ενώ στον αυχένα του λαιμού του έχει σκαλιστεί ένας παράξενος διπλός σταυρός: η υπογραφή ενός ψυχοπαθούς δολοφόνου, γνωστού ως «ο δολοφόνος με το σημάδι του Σταυρού».

Αλλά αυτό είναι αδύνατο. Επειδή πριν από δύο χρόνια, «ο δολοφόνος με το σημάδι του Σταυρού» φυλακίστηκε και εκτελέστηκε. Είναι ο πραγματικός δολοφόνος ακόμα εκεί έξω;
«Ο δολοφόνος με το σημάδι του Σταυρού» είναι ένα μυθιστόρημα με γρήγορο ρυθμό που ελπίζω ότι θα κάνει τους Έλληνες αναγνώστες να θέλουν περισσότερο.

Ποια χαρακτηριστικά του Robert Hunter διαθέτετε και εσείς;
Υπάρχουν αρκετά, στην πραγματικότητα. Είναι μοναχικός, όπως κι εγώ. Του αρέσει το σκωτσέζικο ουίσκι, όπως και σε εμένα. Είναι πρώην ψυχολόγος εγκληματικής συμπεριφοράς, όπως κι εγώ. Υποφέρει από αϋπνία, κι εγώ το ίδιο. Είναι επίσης ένας πολύ ήρεμος άνθρωπος και νομίζω ότι είμαι πολύ ήρεμος κι εγώ.

Ποιο πιστεύετε ότι είναι το κίνητρο για να αποφασίσει κάποιος να μιμηθεί έναν διαβόητο δολοφόνο;
Εάν μιλάμε για μια απλή δολοφονία, τότε έχουμε ως κίνητρο ένα από τα ακόλουθα: ζήλια, εκδίκηση, κέρδος, μίσος, φόβος, συμπόνια, απελπισία, απόκρυψη άλλου εγκλήματος, αποφυγή ντροπής και περιφρόνησης ή απόκτηση εξουσίας. Αν όμως μιλάμε για κατά συρροή δολοφονίες, τότε τα βασικά κίνητρα είναι η χειραγώγηση, η κυριαρχία, η σεξουαλική ικανοποίηση ή απλά μια μανία ανθρωποκτονίας, αλλά αυτό που έχω διαπιστώσει όλα τα χρόνια που ασχολήθηκα ως ψυχολόγος εγκληματικής συμπεριφοράς είναι ότι στις κατά συρροή δολοφονίες, η σεξουαλική ικανοποίηση είναι μακράν το πιο συνηθισμένο από όλα τα άλλα κίνητρα.

Γιατί να επιλέξει ένας λάτρης αστυνομικών μυθιστορημάτων το βιβλίο σας; Ποια πιστεύετε ότι είναι τα στοιχεία εκείνα που το ξεχωρίζουν;
Προσπαθώ να κάνω τις ιστορίες μου διασκεδαστικές, διατηρώντας παράλληλα την πλοκή και τους χαρακτήρες όσο πιο κοντά στην πραγματικότητα μπορώ. Νομίζω ότι αυτός είναι ένας καλός λόγος.

Είστε ευάλωτος απέναντι στους χαρακτήρες σας ή μένετε σταθερός στο αρχικό πλάνο της πλοκής σας;
Οι υποθέσεις μου είναι οργανικές, ζωντανοί οργανισμοί. Αλλάζουν πολύ, ενώ δημιουργώ ένα μυθιστόρημα. Ποτέ δεν έχω όλη την πλοκή στο μυαλό μου, καθώς αρχίζω να γράφω ένα βιβλίο. Στην πραγματικότητα, έχω πολύ λίγα πράγματα στο μυαλό μου στην αρχή. Η ιστορία αναπτύσσεται καθώς τα κεφάλαια αναπτύσσονται. Είναι ένας τρελός τρόπος γραφής, το ξέρω, αλλά λειτουργεί για μένα.

Κάθε φορά που ένα βιβλίο σας εκδίδεται σε κάποια χώρα έχετε την ίδια αγωνία με την ημέρα πρώτης κυκλοφορίας;
Όχι, καθόλου, και ο λόγος είναι απλός – οι περισσότερες χώρες δεν μου λένε πότε κυκλοφορεί ένα από τα μυθιστορήματά μου, οπότε ποτέ δεν το ξέρω πραγματικά. Είναι πιο εύκολο με αυτόν τον τρόπο.

Μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας ένα σχόλιο αναγνώστη σας που σας ενθουσίασε;
Είμαι αρκετά τυχερός γιατί έχω λάβει τόσα πολλά εκπληκτικά μηνύματα και e-mails από αναγνώστες, που είναι τόσο δύσκολο να διαλέξω ένα. Το παρακάτω είναι από τα πιο πρόσφατα:

«Απλά ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μια αστεία ιστορία. Έχω μια 88χρονη γιαγιά που είναι η μεγαλύτερη θαυμάστριά σας. Με επιτυχία πείθει όλους όσους συναντά να διαβάσουν βιβλία του Chris Carter. Ξεκίνησε με το να πείσει την κόρη της (τη θεία μου) που με τη σειρά της έγινε φανατική θαυμάστρια και άρχισε να πείθει την υπόλοιπη οικογένεια. Είμαι συνεπαρμένος κάθε φορά που διαβάζω μια νέα υπόθεση, μου αρέσει. Τα βιβλία έρχονται παντού μαζί μου! Τώρα πιάνω τον εαυτό μου να λέει σε όλους όσους γνωρίζω πόσο υπέροχα είναι τα βιβλία σας. Η όραση τώρα πια της γιαγιάς μου έχει ατονήσει και ένα από τα πράγματα που της λείπει πολύ είναι το να διαβάζει τα βιβλία σας. Μου αρέσει, λοιπόν, να αγοράζω κάθε νέο σας μυθιστόρημα και να πηγαίνω σπίτι της για να το συζητήσω μαζί της με κάθε λεπτομέρεια. Αυτό είναι κάτι που μοιραζόμαστε και σας ευχαριστώ θερμά γι’ αυτό.  Ζούμε στην Ιρλανδία και ο αδελφός μου μόλις μετακόμισε στην Αυστραλία, και η γιαγιά μου το τελευταίο πράγμα που τον ρώτησε πριν φύγει είναι αν είχε πάρει μαζί του τα βιβλία σας. Σίγουρα θα είναι ευτυχία για εσάς να γνωρίζετε πως έχετε θαυμαστές κάθε ηλικίας, αλλά σίγουρα η γιαγιά αποτελεί τον γηραιότερο από όλους. Ο δεύτερος μεγαλύτερος θαυμαστής σας, Ciaran, ο πρώτος είναι η γιαγιά μου Margaret».

Πάνω σε τι δουλεύετε αυτή την περίοδο και ποια είναι τα σχέδιά σας;
Ολοκληρώνω μόλις το δέκατο μυθιστόρημά μου αυτή τη στιγμή, το οποίο προγραμματίζεται να κυκλοφορήσει στο Ηνωμένο Βασίλειο τον Φεβρουάριο του 2019. Μετά από αυτό θα κάνω πιθανώς ένα διάλειμμα ενός μηνός, προτού προχωρήσω στο επόμενο βιβλίο.