Σεσίλια Σαραντοπούλου: Τι «ονειρεύεται» μια έφηβη ποιήτρια;
Απαντήσεις στην πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο «Νείρομαι»
Μαθήτρια της Β΄ Λυκείου του Κολλεγίου Ψυχικού στον προσανατολισμό των Ανθρωπιστικών Σπουδών, με κλασικές σπουδές πιάνου και μπαλέτου, η Σεσίλια Σαραντοπούλου είδε πρόσφατα την πρώτη συλλογή ποιημάτων της με τίτλο «Νείρομαι» (εκδ. Φερενίκη) στις προθήκες των βιβλιοπωλείων. Ήδη πέρυσι το καλοκαίρι το ποίημά της «Το ψωμί» διακρίθηκε με την τρίτη θέση στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Αρχείου Ιστορίας και Τέχνης. Ανάμεσα στις σχολικές και άλλες υποχρεώσεις μιλήσαμε μαζί της για την ποίηση, την έμπνευση, την ευτυχία.
Τη λατρεία μου για την ποίηση ξύπνησε η ανάλυση του ποιήματος «Όσο μπορείς» του Καβάφη σε συνδυασμό με το «Αν» του Κίπλινγκ στο μάθημα της Λογοτεχνίας. Μετά από αυτό, η ποίηση αποδείχτηκε να είναι κάτι που έρεε από μέσα μου χωρίς καμία επιτήδευση.
Από πού πηγάζει η έμπνευσή σου;
Κυρίως από την καθημερινότητά μου. Το πώς αντιλαμβάνομαι τα τεκταινόμενα και τον τρόπο με τον οποίο αναδιπλώνεται η άμεση πραγματικότητα γύρω μου. Σχολικό περιβάλλον, ανθρώπινες διαπροσωπικές σχέσεις, οικογένεια: όλοι αυτοί οι παράγοντες εκδηλώνονται μέσα στα ποιήματά μου με τον τρόπο με τον οποίο εγώ τα αφομοιώνω.
Τι θέλει να μας πει ο τίτλος «Νείρομαι»;
«Νείρομαι» σημαίνει ονειρεύομαι, λαχταρώ. Όντας έφηβη, φρονώ πως δεν χαρακτηρίζει τίποτε πιο έντονα τη νεολαία από την παρουσία ονείρων, εκτός βέβαια από την επιμονή να πραγματοποιηθούν αυτά τα όνειρα. Ο τίτλος αυτός αποτελεί ένα πιο σπάνιο ρήμα που δηλώνει επιθυμία, και εσκεμμένα. Εύχομαι οι άνθρωποι να χρησιμοποιούν το «νείρομαι» όσο πιο συχνά μπορούν.
Πώς θα όριζες την ποίηση;
Ποίηση για εμένα είναι ο μοναδικός τρόπος έκφρασης που επιτρέπει να ειπωθούν μαθήματα ζωής σε μόλις έναν στίχο. Είναι χοάνη συναισθημάτων που κεντρίζει τις απωθημένες σκέψεις κάθε ανθρώπου. Γι’ αυτό και διαβάζοντας ποίηση κανείς συγκινείται, αφού θυμάται κάποιο χαμένο κομμάτι του εαυτού του. Είναι η κατηγορία του λόγου που δεν απαιτεί κατανόηση, αλλά προσωπική ερμηνεία. Για τον λόγο αυτό η ποίηση πιστεύω πως απευθύνεται όχι μόνο στους μορφωμένους και φιλαναγνώστες, αλλά σε αυτούς που την έχουν ανάγκη.
Μπορεί ένας ευτυχισμένος άνθρωπος να γίνει ποιητής;
Αρχικά πιστεύω ότι θα πρέπει να διασαφηνίσω τι θεωρώ εγώ έναν ευτυχισμένο άνθρωπο. Ευτυχισμένος για εμένα δεν είναι αυτός ο οποίος δεν έχει γνωρίσει στιγμές λύπης και απώλειας. Εντούτοις, είναι εκείνος που ενώ έχει βιώσει στιγμές θλίψης, επιλέγει να τις αγαπήσει και να τις αποδεχτεί ως παράγοντα διαμόρφωσης του χαρακτήρα του, χωρίς να τον εμποδίζουν από το να εστιάζει σε στιγμές γνήσιας χαράς. Ο όρος ευτυχία κατά εμέ λοιπόν κρύβει μέσα του και άλγος, το οποίο κάθε ποιητής μπορεί να το πλάσει σε υπέροχους στίχους. Άρα, λοιπόν, αν ο «ευτυχισμένος άνθρωπος» έχει περάσει από δοκιμασίες της ζωής και ακόμα θεωρεί τον εαυτό του ευτυχισμένο, τότε σαφέστατα και μπορεί να γίνει ποιητής.
Η γραφή είναι κάτι έμφυτο ή πρέπει να διαβάσεις για να γράψεις;
Ανέκαθεν ήμουν βιβλιοφάγος. Σίγουρα αυτό λειτούργησε ευνοϊκά ως προς την ευχέρεια που εντόπισα μεγαλώνοντας, όταν κλεινόμουν να γράψω, αλλά πιστεύω πως ένα κομμάτι του εαυτού μου ήταν φτιαγμένο για να γράφει.
Παρακολουθείς τη σύγχρονη ποίηση;
Όχι όσο θα ήθελα. Μου είναι πιο εύκολο να παρακολουθήσω ποιητές όπως ο Καρυωτάκης, ο Ελύτης και ο Καβάφης, μιας και αναλύουμε εξονυχιστικά τα έργα τους στο σχολείο. Έχω βάλει στόχο όμως να «εκσυγχρονιστώ» στον τομέα της ποίησης.
Ποιος είναι ο αγαπημένος σου ποιητής;
Ο Τάσος Λειβαδίτης. Οι εικόνες που σχηματίζουν τα έργα του με συνεπαίρνουν, ενώ η αυθεντικότητα των ποιημάτων του και η παραστατικότητα με την οποία εκδηλώνεται η συγγραφική φωνή του μέσα από αυτά με συγκινούν.
Συνεχίζεις να γράφεις μετά την έκδοση της πρώτης σου δουλειάς;
Ήμουν αρκετά ενθουσιασμένη με τη διαδικασία της παρουσίασης του πρώτου μου έργου, οπότε μέσα στον κυκεώνα των σχολικών και άλλων υποχρεώσεων δεν βρήκα τον πρέποντα και ποιοτικό χρόνο για να γράψω. Μετά την παρέλευση όμως της παρουσίασης, επιζητώ χαρτί και στυλό!
Τι θα σπουδάσεις; Μπορεί η ποίηση να γίνει το επάγγελμά σου;
Το πρώτο μου πτυχίο θα σχετίζεται με τις Πολιτικές Επιστήμες. Η ποίηση ξέρω πως θα είναι μια ενασχόληση που θα είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μου.
ΠΡΟΣΦΑΤΑ
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ο συγγραφέας μιλάει στην Athens Voice για αθηναϊκές ιστορίες με ρεαλισμό και φαντασία
Τι συμβαίνει όταν μια σαρανταπεντάρα επιτυχημένη συγγραφέας αποφασίζει να κάνει μια ανατροπή στη ζωή της και να αναζητήσει μια νέα μορφή ελευθερίας;
Ένα φωτογραφικό οδοιπορικό στον κόσμο των πάγων, των ανθρώπων της Γροιλανδίας και ενός τοπίου που αλλάζει για πάντα
Ο συγγραφέας και ιστορικός μιλάει για τον Φρίντριχ Νίτσε, τον Ζαρατούστρα και την κληρονομιά του ονόματός του
Η δικαιοσύνη δεν είναι υπόθεση συναισθήματος, είναι αρχιτεκτονική.
Όψεις της πόλης, αναμνήσεις, πράγματα που συνέβησαν παλιά, και πράγματα που συμβαίνουν σήμερα γύρω μας
Μια πολιτισμική-ιστορική «εγκυκλοπαίδεια» φοβιών και εμμονών
Το Βιβλίο της Εβδομάδας, από τις Εκδόσεις Κέδρος
Ένα βιβλίο που δεν γράφτηκε για παιδιά αλλά κατέκτησε τα παιδιά σε ολόκληρο τον κόσμο
Παύει ένα έργο να «ανήκει» στον συγγραφέα μόλις τελειώσει η συγγραφή του;
Τα βιβλία τους «Απεταξάμην» και «Παλμαρέ» αντίστοιχα κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Βακχικόν
Το Βιβλίο της Εβδομάδας, από τις Εκδόσεις Μίνωας
Οι λέσχες ανάγνωσης γίνονται η πιο όμορφη αφορμή για νέες γνωριμίες, συζητήσεις και έμπνευση στην πόλη
Διαβάσαμε το βιβλίο «Flesh» του Ντέιβιντ Σολόι που κέρδισε το βραβείο Booker 2025
Το Βιβλίο της Εβδομάδας, από τις Εκδόσεις Κλειδάριθμος
Ποικίλες αναγνωστικές προτάσεις για τις αρχές του 2026
Δύο βιβλία που ξεχώρισα το 2025: «Μαύρο Χαϊκού» της Γιάννας Μπούκοβα (εκδόσεις Ίκαρος) και «Δεν θ’ αργήσω» της Βασιλικής Πέτσα (εκδόσεις Πόλις)
Όψεις της πόλης, αναμνήσεις, πράγματα που συνέβησαν παλιά, και πράγματα που συμβαίνουν σήμερα γύρω μας
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.