Υπόθεση: Ανατολικό Βερολίνο, 1975. Η υπολοχαγός Κάριν Μίλερ καλείται να διαλευκάνει άλλον έναν φόνο στη νεκρή ζώνη περιμετρικά του τείχους του Βερολίνου. Όταν φτάνει στον τόπο του εγκλήματος διαπιστώνει έντρομη πως αυτή η δολοφονία δεν έχει προηγούμενο ως προς την αγριότητά της. Θύμα μια έφηβη που φέρεται να προσπάθησε να δραπετεύσει προς τη Δυτική Γερμανία. Ξεκινά τις έρευνες με τον συνάδελφό της Βέρνερ Τίλσνερ και σύντομα διαπιστώνει πολλές αντιφάσεις ως προς την ερμηνεία των στοιχείων. Οι αξιωματικοί της Στάζι όμως δεν είναι διατεθειμένοι να διακινδυνεύσουν την αποκάλυψη της αλήθειας και αποφασίζουν με συνοπτικές διαδικασίες να την απομακρύνουν από την εξιχνίαση της υπόθεσης. Μόνο που η Κάριν δεν μπορεί να σταματήσει. Το παρελθόν της δεν της το επιτρέπει… Συγγραφέας: Ο πρωτοεμφανιζόμενος David Young, ο οποίος απέσπασε το βραβείο Dagger της Βρετανικής Ένωσης Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας για το καλύτερο ιστορικό μυθιστόρημα! Σε ποιους απευθύνεται: Αν είσαι λάτρης των αστυνομικών μυθιστορημάτων, αλλά ψάχνεις πολλά περισσότερα από το να ανακαλύψεις απλά τον δολοφόνο.
Θα σε συνεπάρουν:
Tο σκηνικό του εγκλήματος και ο τόπος διεξαγωγής των ερευνών. Η υπόθεση διαδραματίζεται στο Ανατολικό Βερολίνου την εποχή που το Αντιφασιστικό Τείχος Προστασίας / Ράμπαρτ –όπως λεγόταν– παρέμενε ακλόνητο και η Στάζι μεσουρανούσε. Μαθαίνεις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες για τον τρόπο δράσης της, για τη στρατολόγηση των νέων, για την κακοποίηση παιδιών αλλά και τη χειραγώγηση των πάντων.
Η γρήγορη εναλλαγή των κεντρικών ηρώων σε κάθε κεφάλαιο, μεταφέροντας κάθε φορά το κέντρο βάρους της υπόθεσης σε άλλο επίπεδο και διατηρώντας φυσικά την αγωνία στο κατακόρυφο.
Η ευφυής ολοκλήρωση του εκάστοτε κεφαλαίου που θα σε αναγκάσει πολλάκις να μην τηρήσεις τη γνωστή υπόσχεση: «το κλείνω μόλις τελειώσω αυτό το κεφάλαιο».
Οι αληθοφανείς καταστάσεις που διαδραματίζονταν και η απόλυτα πιστευτή εξιχνίαση.
Κορυφαία στιγμή: Ο τίτλος φαντάζει εξαιρετικά επίπεδος, απλός και αδιάφορος για αστυνομικό μυθιστόρημα. Θα υποκλιθείς στο φινάλε, όταν καταλάβεις τι ακριβώς εννοούσε. Εξυπηρέτησε απόλυτα τον σκοπό του! Αν μπορούσα θα άλλαζα: Την επαναλαμβανόμενη αναφορά των βαθμών της αστυνομίας και της Στάζι στα γερμανικά (!!!) σε κάθε προσφώνηση. Κουράζει και λειτουργεί αρνητικά στην καταπληκτική ροή του κειμένου και της ανατροπής των στοιχείων. Ενδιαφέρουσα πληροφορία: «Δεν ξέρω αν το έχω ποτέ παραδεχθεί, αλλά το Stasi Child ήταν στην πραγματικότητα από τις συλλαβές του Stasiland και του Child 44», είπε ο David Young σε συνέντευξή του στην εφημερίδα “The Irish News”. Μετάφραση: Ανήκει στην Σοφία Ανδρεοπούλου, που είχε να φέρει εις πέρας ένα δύσκολο έργο, κυρίως με τους βαθμούς των ηρώων, αλλά τα κατάφερε εξαιρετικά.
Διαβάστε ένα απόσπασμα του μυθιστορήματος «Το παιδί της Στάζι» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος εδώ.
Ντιπ τίποτα δεν μου έμαθαν οι έρωτες, εμένα προσωπικά – αλλά στη Δήμητρα Ζάφειρα έμαθαν διάφορα πράγματα, τα οποία μοιράζεται μαζί μας με το χρήσιμο, τελικά, βιβλίο της.
Με το μυθιστόρημα «Η Βιβλιοθήκη των Ανήσυχων Κόσμων» συμμετέχει ενεργά στη συζήτηση για τα οφέλη και τους κινδύνους της τεχνητής νοημοσύνης και προσφέρει άφθονο υλικό για σκέψη
Ο πεζογράφος, θεατρικός συγγραφέας και μεταφραστής μιλάει με αφορμή την επανακυκλοφορία του βιβλίου του «Η πόρτα – Una comedia humana» από τις εκδόσεις Βακχικόν
17°
