Διαβάζεται ακούγοντας αυτό:
Η Ειλικρίνεια ασχολείται με τα της ψυχής. Παρατηρεί, αναλύει, ερμηνεύει συμπεριφορές, και ύστερα συμβουλεύει. Τις υπηρεσίες της κάποτε τις πουλούσε ακριβά. Τώρα βέβαια με την κρίση έχει αναγκαστεί και αυτή να κάνει εκπτώσεις, έτσι καμιά φορά βγάζει τις συμβουλές της σε προσφορά, δυο στην τιμή του ενός, όπως στα σούπερ μάρκετ και στις λαϊκές αγορές με τα είδη προικός και τα ζαρζαβατικά. Είχε σκεφτεί να βγάλει και κάρτα με πόντους. Όσους περισσότερους μαζέψεις, τόσες περισσότερες δωρεάν συμβουλές θα κερδίσεις. Κάπως έπρεπε να ζήσει και αυτή. Μη νομίζετε, η Ειλικρίνεια είχε δυσκολευτεί πολύ στη ζωή της. Έχασε τον πατέρα της σε μικρή ηλικία, η μητέρα της τη μεγάλωσε με πολλή δυσκολία και εκείνη αναγκάστηκε να μεγαλώσει απότομα. Μέσα σε ένα χρόνο έγινε 30. Τώρα ήταν 50. Η πραγματική της ηλικία ήταν 40-2.
Η Ειλικρίνεια έχει σερβίρει καφέδες και ποτά σε απόκληρους, έχει μοιράσει φυλλάδια στο δρόμο. Έχει περπατήσει όλη την Αθήνα από Κηφισιά μέχρι Περιστέρι, και τον Πειραιά, αλλά δεν άντεξε την υγρασία και έφυγε. «Η υγρασία είναι εχθρός», επαναλάμβανε μέσα της. Εκεί στο δρόμο έμαθε να διαβάζει τους ανθρώπους. Δεν χρειαζόταν να μιλήσουν, αρκούσε ο τρόπος που κινούνταν στο χώρο, τους αισθανόταν, τους μυριζόταν. Οι άνθρωποι λέει ερωτευόμαστε από τις μυρωδιές. Εκείνη δεν ερωτευόταν, αντίθετα οι μυρωδιές των ανθρώπων της άφηναν ένα συναίσθημα σιχαμάρας. Όταν κάνεις μια τέτοια δουλειά από μικρή ηλικία, συναντάς πολλά τέρατα, κάποια από τύχη τα προσπερνάς και άλλα μοιραία στέκεσαι και τα αντιμετωπίζεις. Η Ειλικρίνεια έχει αντιμετωπίσει κάμποσα από αυτά. Τα τέρατα και οι εκπτώσεις την έχουν κάνει δημοφιλή. Οι πελάτες της τη λατρεύουν και εκείνη αισθάνεται σαν ένας μικρός θεός. Τα βράδια στέκεται γυμνή μπροστά στον καθρέπτη και κοιτάζει τα μέρη του σώματός της και αισθάνεται ικανοποίηση. Είναι όμως κάποιες φορές που βλέπει πέρα από τη σάρκα της. Βλέπει το μέσα της, που είναι κενό και γεμάτο υγρασία. Εκεί δεν κατοικεί κανείς. Της Ειλικρίνειας δεν της άρεσε το όνομά της. Θα μπορούσε κάλλιστα να την λένε Ψέματα, αφού δεν υπήρχε, ήταν ένα φάντασμα, που ζούσε ελέγχοντας τους άλλους. Για να επιβιώσει αναζητούσε θύματα. Ήταν εύκολο να τα αναγνωρίσει, αφού κάποτε ήταν ένα από αυτά. Τα πλησίαζε σχεδόν μητρικά. Ένα χάδι, μια αγκαλιά, μια καλή κουβέντα μπορούν να ξεγελάσει τον καθένα, ειδικά σήμερα που όλοι αναζητούν να αγαπηθούν, είναι που έχουν ξεχάσει πώς να αγαπούν.
Έτσι σιγά σιγά η Ειλικρίνεια δηλητηρίαζε τα θύματά της, γεμίζοντάς τα αρχικά με φόβους και ενοχές. Όσοι προέβαλαν αντίσταση στην αρχή, τους έπιανε με το καλό. Αν δεν είχε αποτέλεσμα αυτή η μέθοδος, προχωρούσε σε απειλές και εκφοβισμούς. Έτσι τα ραντεβού πλήθαιναν και εκείνη δυνάμωνε από την αδυναμία των άλλων. Ένα μόνο πράγμα την τρόμαζε, το άδειο μέσα της. Τον τελευταίο καιρό το έβλεπε καμιά φορά τα βράδια πριν κοιμηθεί και αισθανόταν κρυοπαγήματα στα πόδια, όπως τότε που το κρύο στον Πειραιά έκοβε στα δυο το σώμα της. Όσο έλεγχο είχε στους άλλους, τόσο δεν είχε στο μέσα της. Πώς να ελέγξεις όμως την ανυπαρξία; Αυτά σκεφτόταν και την έπιανε πανικός. Για μια στιγμή νόμισε ότι το κενό μέσα της θα την πλάκωνε, ώσπου χτύπησε το τηλέφωνό της και ξαφνικά συνήλθε. Ήταν Αύγουστος, ώρα πρωινή. Από την άλλη άκρη του ακουστικού ένας ασθενής της την παρακαλούσε να έρθει να τον βρει στον Πειραιά. Ήθελε να βάλει τέλος στη ζωή του. Εκείνη αρχικά αρνήθηκε να πάει να τον βρει. Ο Πειραιάς είναι άβατο και η υγρασία εχθρός. Όμως η ασθένεια της ψυχής του, και η σχέση εξάρτησης που είχε δημιουργήσει εκείνος μαζί της, την έκανε να αισθάνεται σημαντική, ειδικά τώρα που ήταν αδύναμη. Και έτσι πήγε και τον βρήκε.
Στον Πειραιά κοντά στον ηλεκτρικό σταθμό υπάρχει ένα καφέ απόκληρων. Εκεί η Ειλικρίνεια πριν πολλά χρόνια σέρβιρε ποτά σε χαμένες ψυχές. Ο ιδιοκτήτης του καφέ, είχε ένα παλιό ραδιόφωνο, αυτό με τις κεραίες και τα βραχέα και τα ελαφριά. Από τότε που ήταν 20 συν 10 η Ειλικρίνεια, στο μαγαζί έπαιζε ένας συγκεκριμένος σταθμός από την Ταγγέρη. Κάπου κάπου ένας Έλληνας εκφωνητής διέκοπτε τους αραβικούς αμανέδες και εκφωνούσε ειδήσεις. «19 Αυγούστου, ώρα απογευματινή. Η υγρασία μπορεί να σου κόψει την ανάσα. Γυναίκα 40-2 βρέθηκε νεκρή σε διαμέρισμα 4ου ορόφου επί της οδού Φιλελλήνων. Ο ένοικος του διαμερίσματος, ο οποίος την έσφαξε, ομολόγησε το έγκλημά του, δηλώνοντας αθώος. Δεν είχε σκοπό να τη σκοτώσει, εκείνη έφταιγε για όλα, τον ξεγέλασε, αφού κουβαλούσε ένα άψυχο σώμα, που το μέσα του ήταν κενό».
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Τι συμβαίνει όταν μια σαρανταπεντάρα επιτυχημένη συγγραφέας αποφασίζει να κάνει μια ανατροπή στη ζωή της και να αναζητήσει μια νέα μορφή ελευθερίας;
Ένα φωτογραφικό οδοιπορικό στον κόσμο των πάγων, των ανθρώπων της Γροιλανδίας και ενός τοπίου που αλλάζει για πάντα
Ο συγγραφέας και ιστορικός μιλάει για τον Φρίντριχ Νίτσε, τον Ζαρατούστρα και την κληρονομιά του ονόματός του
Η δικαιοσύνη δεν είναι υπόθεση συναισθήματος, είναι αρχιτεκτονική.
Όψεις της πόλης, αναμνήσεις, πράγματα που συνέβησαν παλιά, και πράγματα που συμβαίνουν σήμερα γύρω μας
Μια πολιτισμική-ιστορική «εγκυκλοπαίδεια» φοβιών και εμμονών
Το Βιβλίο της Εβδομάδας, από τις Εκδόσεις Κέδρος
Ένα βιβλίο που δεν γράφτηκε για παιδιά αλλά κατέκτησε τα παιδιά σε ολόκληρο τον κόσμο
Παύει ένα έργο να «ανήκει» στον συγγραφέα μόλις τελειώσει η συγγραφή του;
Τα βιβλία τους «Απεταξάμην» και «Παλμαρέ» αντίστοιχα κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Βακχικόν
Το Βιβλίο της Εβδομάδας, από τις Εκδόσεις Μίνωας
Οι λέσχες ανάγνωσης γίνονται η πιο όμορφη αφορμή για νέες γνωριμίες, συζητήσεις και έμπνευση στην πόλη
Διαβάσαμε το βιβλίο «Flesh» του Ντέιβιντ Σολόι που κέρδισε το βραβείο Booker 2025
Το Βιβλίο της Εβδομάδας, από τις Εκδόσεις Κλειδάριθμος
Ποικίλες αναγνωστικές προτάσεις για τις αρχές του 2026
Δύο βιβλία που ξεχώρισα το 2025: «Μαύρο Χαϊκού» της Γιάννας Μπούκοβα (εκδόσεις Ίκαρος) και «Δεν θ’ αργήσω» της Βασιλικής Πέτσα (εκδόσεις Πόλις)
Όψεις της πόλης, αναμνήσεις, πράγματα που συνέβησαν παλιά, και πράγματα που συμβαίνουν σήμερα γύρω μας
Ένα ποίημα του Σάββα Σαββόπουλου για τις ιδιαιτερότητες της περιόδου των εορτών
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.