●Ξεκινάω το «Ένας ξαφνικός θάνατος» – το πρώτο μυθιστόρημα για μεγάλους της Τζ. Κ. Ρόουλινγκ (Ψυχογιός). Πολλά ονόματα στην αρχή, πολλές συστάσεις, μια ιδέα βαρετό. Και ξαφνικά, με πιάνω εγκλωβισμένη στα πάθη των κατοίκων του Πάνγκφορντ (βλ. γουστόζικο, παραδοσιακό χωριό με άπειρες σκοτεινές όψεις), να μην μπορώ να τ’ αφήσω απ’ τα χέρια μου. Στη Βρετανία, λέει, το αποκαλούν «Magglemarch» – από τους κοινούς θνητούς του «Χάρι Πότερ» και από το κλασικό «Μiddlemarch» της Τζορτζ Ελιοτ (Ίνδικτος).
●Ιδού πώς συστήνει η Ρόουλινγκ τον Πρώτο Πολίτη του χωριού: «Η τεραστίων διαστάσεων κοιλιά του κρεμόταν τόσο χαμηλά στους μηρούς του που σχεδόν όλοι όσοι τον πρωτοαντίκριζαν σκέφτονταν αυτόματα το πέος του, διερωτώμενοι πότε το είχε δει για τελευταία φορά, πώς το έπλενε, πώς κατάφερνε να πραγματοποιεί όλες τις λειτουργίες για τις οποίες είναι σχεδιασμένο ένα πέος». Το χωριό πολιορκείται από ορδές περιθωριοποιημένων –άνεργους, ναρκομανείς– κι ο τύπος θέλει να τους κρατήσει σε απόσταση ασφαλείας…
●Τι στρόβιλος, η «Καρένινα» των Ράιτ και Στόπαρντ! Η ιστορία της άπιστης Άννα δεν αντιδιαστέλλεται το ίδιο σοφά, όπως στο βιβλίο, μ’ εκείνην του γαιοκτήμονα οικογενειάρχη Λέβιν, αλλά μέσα στο πανηγύρι των εικόνων σχεδόν το ξεχνάς. Η ανάγκη για αυτοπραγμάτωση, οι κοινωνικές συμβάσεις, η σεξουαλική ταπείνωση, οι ανθρώπινες αντιφάσεις – όλη η θεματική βεντάλια του Τολστόι είναι εδώ. Μακάρι, μαζί με το βασιλικό, να ποτιστεί κι η εξαιρετική έκδοση της Άγρας με την κλασική μετάφραση από τα ρωσικά του Άρη Αλεξάνδρου.
●O Κουμανταρέας πήγε στον Πατάκη, ο Ξανθούλης και η Ακρίτα στη Διόπτρα, ο Γιάννης Κοντός στον Τόπο, η Σωτηροπούλου εμφανίστηκε στο Μεταίχμιο. Κινητικότητα… Εντωμεταξύ, ο Κέδρος οργανώνει εκ των ενόντων λογοτεχνικό διαγωνισμό εμπνευσμένο από την «Αναζήτηση» του Θέμελη. Κριτές: Δ.Σωτάκης, Θ. Μήνας, Ευ. Μαυρουδής...
●Πάει και το ΕΚΕΒΙ. Αντί να αναδιαμορφωθεί, σφραγίστηκε. Το έργο του, λέει, θα το αναλάβει η κρατική Διεύθυνση Γραμμάτων. Σωθήκαμε. Ελπίζω ότι τουλάχιστον η biblionet.gr θα έχει την προσοχή που της αξίζει. Δίνει στοιχεία για τη βιβλιοπαραγωγή που θα περίμενε κανείς από την Εθνική Βιβλιοθήκη. Μήπως ο Γιάννης Τροχόπουλος, από το Ίδρυμα Νιάχου, έχει κάτι να προτείνει;
Η Ελίζα Χριστοπούλου συγκεντρώνει σε ένα μικρό βιβλίο ιστορίες για έρωτες, φιλίες, λάθος αποφάσεις, γάτες και εκείνες τις απρόοπτες στιγμές που, χωρίς να το καταλάβουμε, γίνονται οι πιο σημαντικές.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Όρασης, η ιστορία της Ευαγγελίας Κακούρου μάς θυμίζει πως το να βλέπουμε καλύτερα δεν αφορά μόνο την όρασή μας αλλά και τον τρόπο που κοιτάζουμε τον εαυτό μας και τους δίπλα μας
Η γερμανίδα συγγραφέας γράφει για τη λατρεία των υψηλών επιδόσεων, την κουλτούρα της αμείλικτης αυτοπειθαρχίας και του αέναου ανταγωνισμού, στο μεγάλο χρηματιστήριο της εικόνας.
Οι αναγνώστες βιβλίων είναι μεγαλούτσικοι σε ηλικία, κι όσο πάνε μεγαλώνουν κι άλλο: το 1/3 των ανθρώπων που αγοράζουν και διαβάζουν βιβλία στις αγγλόφωνες χώρες είναι άνω των 60 ετών.
16°
