● Σαν πολυκαιρισμένη νταλίκα μπλοκαρισμένη σε ανηφόρα, με κοτρόνες στις ρόδες για μην καταπλακώσει τους μποτιλιαρισμένους πίσω της, με παρατημένες σακαράκες τριγύρω, ερείπια ενός τρόπου ζωής που χάθηκε οριστικά... Η εικόνα της Ελλάδας στο άνοιγμα του «Ανώνυμοι χρεοκοπημένοι» του Χριστόφορου Κάσδαγλη (Καστανιώτης). Ένας εχέφρων αριστερός ανατέμνει την κρίση κι επιχειρεί να ανατρέψει κάποια εξωφρενικά κλισέ για μας. Διαβάζουν οι δανειστές μας ελληνικά;
● Για άλλους ψευδοφιλόσοφος που τσαλαβουτάει στα πιο διαφορετικά γνωστικά πεδία, για άλλους λαμπρό μυαλό με το χάρισμα της σύνθεσης, ο Ελβετός Αλέν ντε Μποτόν ετοιμάζει μια ιστοσελίδα που θα προσφέρει ό,τι υπόσχεται ο τίτλος της: «Better porn»! Νέοι ορίζοντες για τους ενοχικούς καταναλωτές πορνό. Στον ευρωπαϊκό τύπο, πάντως, η ειρωνεία πάει σύννεφο.
● Εντωμεταξύ το Μεταίχμιο ξανατύπωσε τον «Εραστή της λαίδης Τσάτερλι», παρήγγειλε νέες μεταφράσεις για την «Ωραία της ημέρας» του Ζοζέφ Κεσέλ και για την «Αντι-Ζυστίν» του Ρεστίφ ντε λα Μπρετόν, κι έστησε μια σειρά ερωτικής λογοτεχνίας που θα περιλαμβάνει και το «Πίσω από την κουρτίνα ή Η εκπαίδευση της Λώρας» του Κόμη Μιραμπό. Το τελευταίο γράφτηκε παραμονές του 1789, τότε που οι επαναστατικές ιδέες κυοφορούνταν και στα μποντουάρ.
● Στα κατάλοιπα των συγγραφέων μπορεί να κρύβονται διαμαντάκια, την ύπαρξη των οποίων ακόμη και οι δικοί τους άνθρωποι αγνοούν. Ένα τέτοιο ανακάλυψε τυχαία το περασμένο καλοκαίρι η σύζυγος του Άρη Αλεξάνδρου, Καίτη Δρόσου: το προσχέδιο μιας μελέτης για τον «Δραματουργό Ντοστογιέφσκι», με το απόσταγμα της γνώσης που είχε αποκτήσει ο Αλεξάνδρου μεταφράζοντας από το πρωτότυπο τις «τραγωδίες» του Ρώσου κλασικού (Γκοβόστης).
● Αν ζούσε ο δημιουργός του «Κιβωτίου» θα ’ταν σήμερα 90 χρονών. Κι αν κρίνω απ’ όσα μου ’χει πει η Δρόσου, δεν θα έμπλεκε σε πολιτικό καβγά: «Ο Άρης, όπως και ο Φραγκιάς, όταν διαπίστωνε ότι ο συνομιλητής του έχει αντίθετη άποψη, δεν έμπαινε στη διαδικασία να τον μεταπείσει – δεν βγάζει πουθενά, έλεγε. Και μεταξύ μας ακόμη, στα λίγα χρόνια που προλάβαμε να ζήσουμε μαζί, τις λέξεις δημοκρατία, ελευθερία, ισότητα, διανόηση δεν τις μεταχειριζόμασταν...».
Η Ελίζα Χριστοπούλου συγκεντρώνει σε ένα μικρό βιβλίο ιστορίες για έρωτες, φιλίες, λάθος αποφάσεις, γάτες και εκείνες τις απρόοπτες στιγμές που, χωρίς να το καταλάβουμε, γίνονται οι πιο σημαντικές.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Όρασης, η ιστορία της Ευαγγελίας Κακούρου μάς θυμίζει πως το να βλέπουμε καλύτερα δεν αφορά μόνο την όρασή μας αλλά και τον τρόπο που κοιτάζουμε τον εαυτό μας και τους δίπλα μας
Η γερμανίδα συγγραφέας γράφει για τη λατρεία των υψηλών επιδόσεων, την κουλτούρα της αμείλικτης αυτοπειθαρχίας και του αέναου ανταγωνισμού, στο μεγάλο χρηματιστήριο της εικόνας.
Οι αναγνώστες βιβλίων είναι μεγαλούτσικοι σε ηλικία, κι όσο πάνε μεγαλώνουν κι άλλο: το 1/3 των ανθρώπων που αγοράζουν και διαβάζουν βιβλία στις αγγλόφωνες χώρες είναι άνω των 60 ετών.
16°
