Ο Slash με τη βοήθεια του δημοσιογράφου του «Rolling Stone» Αntony Bozza αφηγείται την ιστορία των Guns N’ Roses, τη δύσκολη σχέση με τον Axl Rose, τις non-stop περιοδείες, την επιτυχία, αλλά και την πτώση που οδήγησε στη διάλυση του συγκροτήματος (στα ελληνικά σε ιδανική μετάφραση του μουσικού Αλέξη Καλοφωλιά).
Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στο χρόνο από πού θα επέλεγες να ξεκινήσεις ξανά τη ζωή σου; Δεν έχω μετανιώσει για τίποτε απολύτως από όσα έχω περάσει. Οι εμπειρίες μου με οδήγησαν σε εκείνο το σημείο όπου τελικά πήρα αποφάσεις για το τι ήθελα να κάνω, ώστε να μπορώ να συνεχίσω. Τότε ήταν που σταμάτησα, κατά κάποιον τρόπο, τις καταχρήσεις. Εμπνεύστηκα από το πάθος και την αφοσίωσή μου στη μουσική και σίγουρα με βοήθησε πολύ η οικογένειά μου και τα παιδιά μου, αν και είχα πολλά στο κεφάλι μου και δεν εύχομαι σε κανέναν όσα πέρασα (γέλια).
Τι έχεις μάθει από τους γιους σου; Πολύ καλή ερώτηση. Έχω μια υπέροχη σύζυγο και μπορώ να πω ότι μου έσωσε τον κώλο πάνω από μια φορά· και τα αγόρια είναι επίσης καλά, γιατί βάζουν τα πράγματα σε προοπτική. Νομίζω πως είναι καλό να μην είμαι τόσο εγωκεντρικός, όσο είναι συνήθως οι ροκ σταρ. Ξέρεις, νομίζω ότι είναι καλό να έχεις παιδιά, για να ισορροπείς.
Πώς θυμόσουν όλες αυτές τις λεπτομέρειες που περιγράφονται στο βιβλίο σου; Ένας από τους λόγους που δεν ήθελα να γράψω ένα βιβλίο για τη ζωή μου, ήταν και αυτός. Η ιδέα τού να προσπαθήσω να θυμηθώ τα πάντα, καθώς ήμουν υπό την επήρεια τον περισσότερο χρόνο. Όμως ξεκινήσαμε συστηματικά με τον Αnthony να ψάχνουμε τα σημαντικά γεγονότα, να τα συνενώνουμε και μετά να γεμίζουμε τα κενά ενδιάμεσα. Έτσι σταδιακά ξεκίνησα να χρησιμοποιώ «μουδιασμένα» μέρη του εγκεφάλου μου (γέλια) και να ξεκινώ αβίαστα ξεχασμένες εξιστορήσεις. Συνειδητά άφησα βρομερές λεπτομέρειες και ηδονιστικές ιστορίες, απλώς και μόνο επειδή δεν ήθελα να τις χρησιμοποιήσω για να πουλήσω μούρη. Προτίμησα τη συνολική εικόνα για τα πράγματα. Είναι αστείο, αν και είναι ένα προσωπικό βιβλίο, στην πραγματικότητα δεν είναι και τόσο προσωπικό.
Αρκετά γκρουπ επανενώνονται μετά από δύσκολα διαζύγια. Το βλέπεις να έρχεται και για τους Guns N’ Roses; Δεν βλέπω πιθανή επανένωση, επειδή κανένας δεν ενδιαφέρεται για κάτι τέτοιο. Πολλοί μάνατζερ και άνθρωποι της δισκογραφίας έχουν ονειρευτεί το σχήμα του δολαρίου για την ιδέα αυτή εδώ και καιρό, αλλά κανένας από το γκρουπ. Έχω παίξει με όλους τα τελευταία χρόνια, πάντα περνάω καλά με αυτό, αλλά σαν γκρουπ δεν το βλέπω στο ορατό μέλλον.
Τι ακολουθεί; Μόλις έβγαλα μια ζωντανή ηχογράφηση. Τώρα ετοιμάζω ένα σόλο άλμπουμ. Έκανα και παραγωγή σε μια ταινία τρόμου, και αυτά, μαζί με δύο ακόμη projects, με κρατάνε φουλ απασχολημένο.
* Σελ. 520, τιμή έντυπης έκδοσης € 18,80, τιμή e-book € 13,99
Ο βραβευμένος Σουηδός μεταφραστής γράφει στην Athens Voice για το Φεστιβάλ Λογοτεχνίας του Μπέργκεν της Νορβηγίας αλλά και για τη λογοτεχνία εν καιρώ πολέμου στην πολύπαθη Ουκρανία
Μια συζήτηση με τη Φωτεινή Τσαλίκογλου για το Απόλυτο Κακό, τα ανείπωτα τραύματα του Εμφυλίου και τη λογοτεχνία ως τρόπο να κοιτάξουμε κατάματα όσα δεν αντέχουμε
17°
Πώς θυμόσουν όλες αυτές τις λεπτομέρειες που περιγράφονται στο βιβλίο σου; Ένας από τους λόγους που δεν ήθελα να γράψω ένα βιβλίο για τη ζωή μου, ήταν και αυτός. Η ιδέα τού να προσπαθήσω να θυμηθώ τα πάντα, καθώς ήμουν υπό την επήρεια τον περισσότερο χρόνο. Όμως ξεκινήσαμε συστηματικά με τον Αnthony να ψάχνουμε τα σημαντικά γεγονότα, να τα συνενώνουμε και μετά να γεμίζουμε τα κενά ενδιάμεσα. Έτσι σταδιακά ξεκίνησα να χρησιμοποιώ «μουδιασμένα» μέρη του εγκεφάλου μου (γέλια) και να ξεκινώ αβίαστα ξεχασμένες εξιστορήσεις. Συνειδητά άφησα βρομερές λεπτομέρειες και ηδονιστικές ιστορίες, απλώς και μόνο επειδή δεν ήθελα να τις χρησιμοποιήσω για να πουλήσω μούρη. Προτίμησα τη συνολική εικόνα για τα πράγματα. Είναι αστείο, αν και είναι ένα προσωπικό βιβλίο, στην πραγματικότητα δεν είναι και τόσο προσωπικό.
