- CITY GUIDE
- PODCAST
-
23°
«Τραχινίες» από το Εθνικό θέατρο στο Φεστιβάλ Επιδαύρου
Ο σκηνοθέτης Θ. Μοσχόπουλος μιλάει για το έργο
«Οι Τραχίνιες του Σοφοκλή έχουν χαρακτηριστεί σαν το έργο της “γνώσης που έρχεται πολύ αργά”. Πρόκειται για έργο βαθιά φιλοσοφικό, ιδιότυπο και εξαίσια ποιητικό. Είναι ίσως το πιο σπάνια παιγμένο έργο του αρχαίου τραγικού ίσως γιατί παρ’ ότι συναρπαστικό, αντιστέκεται στις υπεραπλουστευμένες ερμηνείες, καθώς το αμφίθυμο φως με το οποίο ο ποιητής φωτίζει τους ήρωες και την πλοκή του δεν τις υποβοηθά. Κι όμως μέσα απ’ αυτήν την συγκλονιστική σφαιρικότητα της οπτικής του Σοφοκλή και τα εσωτερικά νήματα πάνω στα οποία υφαίνει την εσωτερική δομή του, το έργο δικαιώνεται ως ένα λεπταίσθητο και ταυτόχρονα βίαια ορμητικό αριστούργημα.
Η υπόθεσή του αφορά το τέλος του Ηρακλή. Του πιο σπουδαίου και παντοδύναμου ήρωα της Ελληνικής μυθολογίας. Παρ’ ότι οι εξωτερικοί κίνδυνοι που έχει αντιμετωπίσει υπήρξαν τεράστιοι το τέλος του έρχεται από τον “εσωτερικό” του περίγυρο, από ένα μαγικό φίλτρο με το οποίο η γυναίκα του Δηιάνειρα ποτίζει τον χιτώνα του πιστεύοντας ότι έτσι θα ξανακερδίσει τον έρωτά του. Έχουν όμως πέσει και οι δύο θύματα μιας μοιραίας πλάνης. Το φίλτρο είναι στην πραγματικότητα ένα δηλητήριο που διαβρώνει τις σάρκες του υπεράνθρωπου ήρωα και η Δηιάνειρα , η πιο ευγενής και τρυφερή από τις ηρωίδες του Σοφοκλή γίνεται άθελά της η ίδια αιτία καταστροφής του ανίκητου ως τότε άντρα της. Το περίεργο όμως είναι πως ο Σοφοκλής παρουσιάζει τον λαοφιλή αυτόν ήρωα “αρνητικό”, ένα “τέρας” σχεδόν σαν αυτά που ο ίδιος εξόντωνε στους άθλους του. Σαν μια ακραία εικόνα του ανθρώπινου εγωισμού που όμως ταυτόχρονα γεννά τον οίκτο καθώς εξεγείρεται ενάντια στον «άδικο» αφανισμό του και μάχεται ως την τελευταία στιγμή το παράλογο του θανάτου.

Ο άνθρωπος όσο και αν πολεμάει να γνωρίσει το άγνωστο και να εδραιώσει την πολυπόθητη ασφάλεια στη ζωή του το πεπρωμένο πάντα θα τον ξαφνιάζει, όπως η φύση που παραμένει αδάμαστη, αναγεννητική συνάμα και καταστροφική, αδιαφορώντας για τους ανθρώπινους μόχθους, τις προσδοκίες και τις οργανωμένες προσπάθειες να διευρυνθούν τα ανθρώπινα όρια. Είναι όμως ταυτόχρονα πρωταρχική και ταυτόσημη ιδιότητα του ανθρώπου να αναζητά αυτό ακριβώς το ξεπέρασμα των ορίων του. Οπότε η μάχη παρατείνεται στο διηνεκές και κάθε ανθρώπινη γενιά όσο και να δείξει σύνεση, δύναται να γίνει μάρτυρας της πτώσης των «μύθων» της και των ηρώων της, ενώ ταυτόχρονα αυτή η «απομυθοποίηση» προκύπτει σαν μια σχεδόν φυσική ανάγκη για εξέλιξη και στη θέση του «μύθου» έρχεται ο “λόγος”, η λογική, ο διάλογος.
Στο τέλος , το κεντρικό “σώμα” της τραγωδίας η “κοινότητα” των απλών ανθρώπων, ο χορός που αποτελείται από άμαθα στην αρχή του έργου κορίτσια της Τραχίνας –του απόμακρου τόπου όπου λαμβάνουν χώρα τα ανήκουστα και που είναι αυτές , οι φαινομενικά ασήμαντες, που δίνουν τον τίτλο στο έργο- μυείται σε μια ωμή πραγματικότητα από πτώσεις γιγαντιαίων διαστάσεων . Σαν να δίνεται από την κοινότητα η βουβή υπόσχεση πως θα υποστηρίξουν τον Ύλλο, τον ήρωα της δικής τους γενιάς, το γιο της Διηάνειρας και του Ηρακλή, στην προσπάθειά του να συζεύξει τα άκρα του φαινομενικά αγεφύρωτου χάσματος που χώριζε τους κόσμους και το ήθος των δύο γονιών του . Μέσα από την ανάληψη της ευθύνης να συνεχιστεί παρά τη φρίκη και τις απώλειες μια γενιά εξανθρωπισμένων πια απογόνων διαφαίνεται δειλά ένα μέλλον, αν όχι πιο εύκολο τουλάχιστον πιο συνειδητό, όπου ο άνθρωπος δεν υποτάσσεται χωρίς να αναρωτηθεί και να αμφισβητήσει ακόμα την παντοδυναμία μύθων, “θεών” και “τεράτων” κυρίως όμως και πάνω απ’ όλα την δική του».

9 & 10/8, Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου
«Τραχίνιες» του Σοφοκλή
Απόδοση - Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος
Σκηνικά – κοστούμια: Έλλη Παπαγεωργακοπούλου
Μουσική: Κορνήλιος Σελαμσής
Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος
Κίνηση: Χρήστος Παπαδόπουλος
Μουσική διδασκαλία: Μελίνα Παιονίδου
Βοηθός σκηνοθέτη: Άννα Μιχελή
Παίζουν:
Διηάνειρα: Άννα Μάσχα
Τροφός: Φιλαρέτη Κομνηνού
Ύλλος: Θάνος Τοκάκης
Κορυφαία: Άννα Καλαϊτζίδου
Άγγελος, Γέρων: Κώστας Μπερικόπουλος
Λίχας: Γιώργος Χρυσοστόμου
Ιόλη: Ελένη Μπούκλη
Ηρακλής: Αργύρης Ξάφης
Χορός
Δήμητρα Βλαγκοπούλου, Ηλιάνα Γαϊτάνη, Δάφνη Δαυίδ, Ευαγγελία Καρακατσάνη, Αμαλία Κοσμά, Χαρά Κότσαλη, Ελίνα Μάλαμα, Ηρώ Μπέζου, Νάνσυ Μπούκλη, Ειρήνη Μπούνταλη, Σεβίλλη Παντελίδου, Ιωάννα Παρασκευοπούλου, Μαρίνα Σάττι, Καλλιόπη Σίμου, Αγγελική Τρομπούκη
Μουσικοί: Guido de Flaviis (Σαξόφωνα), Θοδωρής Βαζάκας (Κρουστά), Γιώργος Σκριβάνος (Φλάουτα)
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η κορυφαία τραγωδός Λυδία Κονιόρδου επιστρέφει σε έναν από τους πιο απαιτητικούς ρόλους της καριέρας της
Οι κωμικές συγκρούσεις συναντούν την ανθρώπινη αγωνία και το παράλογο αποκτά μια οικεία όψη
Η σουρεαλιστική κωμωδία σε κείμενο Στράτου Αγιοστρατίτη και Γιώργου Αλκαίου για δεύτερη χρονιά
«Αλήθεια, σου λέω ψέματα» είναι η παράσταση που έγραψε, σκηνοθέτησε και πρωταγωνιστεί, στο θέατρο Άλφα Ληναίος-Φωτίου. Με αυτή την αφορμή μιλήσαμε μαζί του.
Έξοχος ο Γιώργος Χρυσοστόμου στην παράσταση του Θάνου Τοκάκη
Ζωντανεύει μία από τις πιο συγκλονιστικές μητρικές μορφές της ελληνικής λογοτεχνίας στο «Αμάρτημα της μητρός μου», στο Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας, σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού.
Η Θέμις Μαρσέλλου σκηνοθετεί το θρυλικό μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ
Τι είδαμε στη Στέγη και τι εντυπώσεις μας άφησε η σύγχρονη διασκευή του Ρόμπερτ Άικ
Η Θέμις Μαρσέλλου, η Demy, o Θανάσης Τσαλταμπάσης, ο Αντώνης Λουδάρος και ο Στράτος Λύκος μιλούν στην ATHENS VOICE για την παράσταση
Ο Γιάννης Αποσκίτης γράφει και σκηνοθετεί μια μαύρη φάρσα
Η Αικατερίνη Παπαγεωργίου σκηνοθετεί το δυστοπικό έργο του Aldous Huxley
Ο Θεσσαλονικιός ηθοποιός μιλάει στην ATHENS VOICE για την πολιτική σάτιρα, τη σκηνοθεσία και εν γένει την τέχνη
H ηθοποιός πρωταγωνιστεί στο «StΕΛΛΑΣ travel» στο θέατρο Δρόμος
Η Στέλλα μεγαλώνει στην Καβάλα, ανάμεσα σε φίλους κολλημένους στις οθόνες...
Τι μας είπαν ο σκηνοθέτης Δημήτρης Μπίτος και οι ηθοποιοί Τάσος Σωτηράκης, Πανάγος Ιωακείμ, Βασίλης Κανελλόπουλος και Νικολέττα Κοτσαηλίδου
Η Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου προσεγγίζει τον Σαίξπηρ μέσα από μια συνάντηση θεάτρου, μουσικής, χορού και εικαστικών τεχνών
Η παράσταση επιστρέφει για δεύτερη χρονιά στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση
Έργο για δύο πρόσωπα, το «Κόκκινο» φέρνει στη σκηνή τον σπουδαίο ζωγράφο Μαρκ Ρόθκο την εποχή της ακμής του
Μιλήσαμε με τους δύο ηθοποιούς που πρωταγωνιστούν στο έργο των Ρέππα-Παπαθανασίου στο θέατρο Άνεσις
Ο Αλέξανδρος Διαμαντής διασκευάζει και σκηνοθετεί το αριστούργημα του Ντοστογιέφσκι
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.