Ο Alex Kapranos των Franz Fedinand μιλά για τις ελληνικές του ρίζες και τα ρεμπέτικα λίγο πριν την εμφάνισή του στα SNFCC Sessions του ΚΠΙΣΝ
Το αγόρι επιστρέφει Ιθάκη. Ο πιο ταλαντούχος και ουσιαστικός ανανεωτής της post punk σκηνής με τις ελληνικές ρίζες είναι αυτό το Σάββατο ο καλεσμένος στην σειρά μουσικών συναντήσεων του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ). Δημιουργός και frontman των Franz Ferdinand ο Αlex Kapranos κατάφερε να δώσει αξία στις συνήθεις φλύαρες αναβιώσεις του παρελθόντος με δημιουργικό τρόπο. Συνδυάζοντας disco και post punk με θαυμαστή ενέργεια και έξυπνους στίχους. Λίγο πριν την άφιξη του στην Αθήνα κάνει ένα recap της δεκαετίας, ανακαλεί παιδικές μνήμες και μιλά για τους έλληνες δημιουργούς που ξεχωρίζει. Αγαπημένη του τραγουδίστρια; H Ρίτα Αμπατζή.
Πώς ήταν αυτή η δεκαετία για σας;
Καθόλου άσχημη. 2009-2019; Εγραψα, ηχογράφησα και έπαιξα μουσική με ανθρώπους που αγαπώ και σέβομαι. Ο σκοπός της ζωής μου δηλαδή. Ταξίδεψα και είδα μέρη του κόσμου που ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα δεν φανταζόμουν. Χωρίς να ανησυχώ για τους λογαριασμούς στο σπίτι.
Η πιο έντονη ανάμνηση από τα παιδικά σας χρόνια;
Τα μεγάλα οικογενειακά τραπέζια στον Πειραιά. Έντονα και φασαριόζικα με υπέροχο φαγητό. Οι βόλτες με τον αδελφό μου στο ποτάμι στο χωριό Στενιές της Άνδρου.
Πώς έχουν επιδράσει οι ελληνικές ρίζες στη μουσική σας;
H ελληνική μουσική ήταν ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής μου στην εφηβεία και παραμένει ακόμη. Από την εποχή που παιδί ακόμη άκουγα τα Καβουράκια μέχρι τις συναυλίες στο Barbican. Oι μελωδίες και οι ρυθμοί των Ρεμπέτικων είχαν μια ξεχωριστή επίδραση οδηγώντας με σε μια διαφοροποίηση από τις στερεότυπες μεθόδους της δυτικής ροκ μουσικής. Σε ένα ευρύτερο πλαίσιο η ελληνική μυθολογία και η λογοτεχνία ήταν πάντα μέρος της ζωής μου από την «Οδύσσεια» μέχρι το «Τρίτο Στεφάνι» του Ταχτσή.
Αγαπημένος λογοτεχνικός ήρωας;
Ο Οδυσσέας. Ταξιδεύοντας από τη μια περιπέτεια στην άλλη χωρίς να φτάνει ποτέ στο σπίτι. Μέχρι που το κάνει.
Αγαπημένος έλληνας καλλιτέχνης;
Από συνθέτες θα έλεγα τον Μάρκο Βαμβακάρη, αλλά τραγουδίστρια θα διάλεγα την Ρίτα Αμπατζή. Μια από τις πιο δυνατές, συναισθηματικές και παραπονιάρικες φωνές που έχω ακούσει ποτέ.
Θεωρείτε ότι πρέπει να διαχωρίζουμε την τέχνη από τον δημιουργό της; Ένα παράδειγμα είναι ο Morrissey που απογοητεύει το κοινό του με ακροδεξιά ρητορική.
Απόλυτα. Όταν σπούδαζα λογοτεχνία, ένα από τα πρώτα μαθήματα έλεγε ότι ο αφηγητής δεν είναι ο συγγραφέας. Αν ακυρώναμε όλα τα έργα λόγω του δημιουργού δεν θα έμενε τίποτε αξιόλογο. Όσοι ενισχύουν την Cancel Culture είναι οι Στάζι πληροφοριοδότες της σημερινής εποχής των social media.
Ποιο είδος θεωρείται πιο επαναστατικό μουσικά, disco ή punk;
Kαι τα δύο ήταν εξίσου επαναστατικά και προβοκατορικα με διαφορετικό τρόπο. Σηκώνει μεγάλη συζήτηση το θέμα.
Είστε αισιόδοξος για το μέλλον;
Ναι. Παρά τα εμφανή και επίμονα ελαττώματα των ανθρώπων δεν αποσύρω την πίστη μου σε αυτούς.
Επόμενα σχέδια;
Να ξαφνιάσω τον ίδιο μου τον εαυτό και τον κόσμο με τη μουσική.
O Al Jourgensen επιχειρεί να κλείσει οριστικά μια ιστορία 46 ετών — γεμάτη πρωτοπορία, πολιτική οργή, εξαρτήσεις, ρήξεις και περισσότερα από ένα «τελευταία» αντίο
Το συγκρότημα του Γκρεγκ Αλεξάντερ υπογράφει το «One Night Only (Break Loose Break Free!)» για τη νέα ρομαντική κομεντί με τη Μόνικα Μπαρμπάρο και τον Κάλουμ Τέρνερ
17°
