Κινηματογραφος

Οι Κρίστοφερ: Ο Στίβεν Σόντερμπεργκ συναντά τον Ίαν ΜακΚέλεν

Ένα φλύαρο έργο χωρίς πρωτοτυπίες

324257-668306.jpg
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
Κρίστοφερ

Eπιλογές

Κριτική για την ταινία «Οι Κρίστοφερ» σε σκηνοθεσία Στίβεν Σόντερμπεργκ. Πρωταγωνιστούν: Ιαν ΜακΚέλεν, Μικαέλα Κόελ, Τζέιμς Κόρντεν, Τζέσικα Γκάνινγκ

Τα αποξενωμένα παιδιά ενός διάσημου ζωγράφου αναθέτουν σε μια ταλαντούχα συντηρήτρια έργων τέχνης να ολοκληρώσει κρυφά τα ανολοκλήρωτα έργα του ηλικιωμένου πατέρα τους.

ΟΙ ΚΡΙΣΤΟΦΕΡ (The Christophers) - trailer (greek subs)

Η ταινία απάτης σμίγει με ένα δράμα χαρακτήρων, στη θεατρικής δομής μαύρη κωμωδία του Σόντερμπεργκ που μας έχει καλομάθει στους συνεχείς πειραματισμούς του με τα κινηματογραφικά είδη. Κεντρικό πρόσωπο στο φιλμ είναι ο απολαυστικός Ίαν ΜακΚέλεν που υποδύεται τον ιδιοσυγκρασιακό και μισάνθρωπο καλλιτέχνη, ο οποίος δεν έχει καλό λόγο για κανέναν και κυρίως για τα παιδιά του. Το σενάριο του Εντ Σόλομον επικεντρώνεται σχεδόν αποκλειστικά στον χαρακτήρα του ζωγράφου που έγινε διάσημος για μια σειρά πορτρέτων με τίτλο «Οι Κρίστοφερ». Ο ΜακΚέλεν είναι σχεδόν συγκινητικός στον τρόπο προσέγγισης του σκληρού και κυκλοθυμικού καλλιτέχνη, ενώ άξια συμπαραστάτριά του είναι η Μικαέλα Κόελ («Mother Mary»). Οι «Κρίστοφερ» είναι ένα φλύαρο έργο με άνισο χαρακτήρα και χωρίς πρωτότυπες αιχμές, το οποίος απογειώνεται μόνο όταν η κουβέντα πηγαίνει στο παρελθόν του καλλιτέχνη και τις αιρετικές (δείτε τι λέει για τον Γουόρχολ) απόψεις του περί τέχνης. 

Ακολουθήστε την Athens Voice στο Google News κι ενημερωθείτε πρώτοι για όλες τις ειδήσεις

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ
ΑΠΟΨΕΙΣ
ΘΕΜΑΤΑ
ΣΤΗΛΕΣ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ειρήνη Βουρλούμη: «Αλλού ο δρόμος» - Η Αθήνα μέσα από τα μάτια τριών οδηγών ταξί
Κινηματογραφος Ειρήνη Βουρλούμη: «Οι οδηγοί ταξί βιώνουν την πόλη σαν ένα διαρκές πέρασμα από τη μία ζωή στην άλλη»

Μια συζήτηση για το «Αλλού ο δρόμος», την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της, την τέχνη ως ανάγκη, τη φωτογραφία, την ανθεκτικότητα και εκείνο το «αλλού» που εξακολουθούμε να αναζητούμε.

Δώρα Λαβαζού

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY