«Dust to Dust»: Ένα ντοκιμαντέρ για τη βιώσιμη μόδα, στο CineDoc 2026
Το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ CineDoc ολοκληρώνει τη φετινή του διαδρομή για τη σεζόν 2025-2026 με μια όμορφη, ουσιαστική βραδιά, αφιερωμένη στο σινεμά που μας αγγίζει και μας βάζει σε σκέψεις. Την Πέμπτη 30 Απριλίου 2026, σε Αθήνα, Βόλο και Ρέθυμνο, το κοινό θα συναντηθεί ξανά για την τελετή λήξης και την απονομή των Βραβείων Κοινού ΕΚΚΟΜΕΔ, σε μια ατμόσφαιρα ζεστή, που φέρνει τους ανθρώπους πιο κοντά μέσα από την αγάπη για το ντοκιμαντέρ.
Η βραδιά κορυφώνεται με την προβολή του «Dust to Dust» του Kosai Sekine, μιας ταινίας που δεν μένει απλώς στην αφήγηση, αλλά ανοίγει διάλογο με τον θεατή. Στο κέντρο της ιστορίας βρίσκεται ο Yuima Nakazato, ένας δημιουργός που βλέπει τη μόδα όχι απλά ως τέχνη, αλλά και ως στάση ζωής. Είναι, άλλωστε, ένας από τους λίγους Ιάπωνες σχεδιαστές που έχουν φτάσει μέχρι την Εβδομάδα Υψηλής Ραπτικής στο Παρίσι, κι αυτό από μόνο του αποδεικνύει πολλά.
Η ιστορία που ξεδιπλώνεται δεν αφορά μόνο τον κόσμο της μόδας, αλλά τη σχέση όλων μας με το περιβάλλον, με τα όσα καταναλώνουμε και αφήνουμε πίσω. Ο Nakazato, με ευαισθησία και επιμονή, προσπαθεί να επαναπροσδιορίσει τι σημαίνει δημιουργία σήμερα. Για εκείνον, το όμορφο δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς ευθύνη. Και κάπως έτσι ξεκινά ένα ταξίδι στην Κένυα, εκεί όπου οι συνέπειες της fast fashion γίνονται πιο ορατές από ποτέ.
Η κάμερα τον ακολουθεί διακριτικά, και οι εικόνες μιλούν από μόνες τους. Οι γεμάτες ρούχα χωματερές δεν παρουσιάζονται απλά ως ένα πρόβλημα, αλλά ως μια αφετηρία, και μέσα από αυτά τα «απομεινάρια» γεννιέται κάτι νέο: μια συλλογή υψηλής ραπτικής που αποδεικνύει ότι ακόμη και το φαινομενικά άχρηστο μπορεί να αποκτήσει αξία, όταν το δεις με φαντασία. Και κάπως έτσι ξεχωρίζουν οι καλλιτέχνες και οι δημιουργοί, αυτοί, δηλαδή που μπορούν να δουν την ευκαιρία εκεί που οι περισσότεροι βλέπουν τέλος, και να δώσουν ξανά ζωή σε ό, τι μοιάζει χαμένο.
Και τελικά, το «Dust to Dust» δεν είναι κάποιο ντοκιμαντέρ που ήρθε για να κουνήσει το δάχτυλο στους ασυνείδητους, αλλά μια ενδιαφέρουσα οπτική που δύσκολα αποκτά κανείς και ίσως μέσα από αυτήν σκεφτούμε λίγο περισσότερο τις επιλογές μας ή αναθεωρήσουμε κάποια δεδομένα, για το τι σημαίνει τελικά δημιουργικότητα σε έναν κόσμο που αλλάζει.
Το CineDoc, παραμένοντας σταθερό σε αυτό που κάνει όλα αυτά τα χρόνια, συνεχίζει να φέρνει ιστορίες που δεν τελειώνουν στην οθόνη αλλά αποτελούν αφορμές για να δούμε λίγο εκτενέστερα τον κόσμο γύρω μας και ίσως να μοιραστούμε την εμπειρία.
Πριν την έναρξη της προβολής, θα προηγηθεί εισαγωγή από τη Χριστιάνα Βαρδάκου, σχεδιάστρια υφασμάτων και την Ηρώ Τσαρμποπούλου-Φωκιανού, υπεύθυνη εκστρατείας για τους ωκεανούς, ελληνικό γραφείο Greenpeace.
Ίσως αυτό είναι και το πιο όμορφο κομμάτι αυτής της τελευταίας βραδιάς. Όχι μόνο η ταινία, αλλά η αίσθηση ότι για λίγο, μέσα σε μια αίθουσα, κάτι κοινό συμβαίνει. Και όταν αυτό τελειώσει, ίσως κάτι μέσα μας να έχει αλλάξει, έστω και λίγο.
Μια συζήτηση για το «Αλλού ο δρόμος», την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της, την τέχνη ως ανάγκη, τη φωτογραφία, την ανθεκτικότητα και εκείνο το «αλλού» που εξακολουθούμε να αναζητούμε.
Η νευρώδης σκηνοθεσία, η μείξη μαύρης κωμωδίας-ψυχολογικού θρίλερ και η παρουσία πρωτοκλασάτων ερμηνευτών χαρακτηρίζουν την πρώτη αγγλόφωνη δημιουργία του Ρομέν Γαβρά
Ο Άαρον Σόρκιν επιστρέφει στο Facebook δεκαέξι χρόνια μετά με μια αξιοπρεπή μεν ταινία, που δεν καταφέρνει όμως να ξεφύγει από τη μεγαλειώδη σκιά του προκατόχου της
21°
