Ντένζελ Ουάσινγκτον: Αποκάλυψε τι έκανε όταν έχασε το Όσκαρ το 2000
Ο Ντένζελ Ουάσινγκτον θυμάται την αντίδρασή του όταν έχασε το Όσκαρ καλύτερου ηθοποιού από τον Κέβιν Σπέισι το 2000.
ΟΝτένζελ Ουάσινγκτον, ο οποίος είχε ήδη κερδίσει ένα Όσκαρ και είχε άλλες τρεις υποψηφιότητες πριν από την τελετή εκείνης της χρονιάς, έλαβε άλλη μια υποψηφιότητα για τον ρόλο του ως Rubin Carter στην ταινία «The Hurricane» του 1999. Είχε απέναντί του τον Σπέισι για το «American Beauty», τον Ράσελ Κρόου για το «Insider», τον Ρίτσαρντ Φάρνσγουορθ για το «The Straight Story» και τον Σον Πεν για το «Sweet and Lowdown», ωστόσο το Όσκαρ πήγε τελικά στον Σπέισι (ο Ουάσινγκτον κέρδισε τη Χρυσή Σφαίρα καλύτερου ηθοποιού σε δραματική ταινία εκείνη τη χρονιά).
«Στα Όσκαρ, φώναξαν το όνομα του Κέβιν Σπέισι για το American Beauty», θυμήθηκε στο περιοδικό Esquire. «Έχω μια ανάμνηση ότι γύρισα και τον κοίταξα και κανείς δεν ήταν όρθιος εκτός από τους ανθρώπους γύρω του. Και όλοι οι άλλοι κοιτούσαν εμένα. Όχι ότι ήταν έτσι. Ίσως είναι ο τρόπος με τον οποίο το αντιλήφθηκα. Ίσως ένιωθα ότι όλοι με κοιτούσαν. Γιατί να με κοιτάζουν όλοι; Τώρα που το σκέφτομαι, δεν νομίζω ότι το έκαναν».
Ο Ουάσινγκτον συνέχισε για την αντίδρασή του: «Είμαι σίγουρος ότι πήγα σπίτι και ήπια εκείνο το βράδυ. Έπρεπε να το κάνω. Δεν θέλω να ακουστώ σαν να λέω «Ω, κέρδισε το Όσκαρ μου» ή κάτι τέτοιο. Δεν ήταν έτσι. Και ξέρετε, υπήρχε συζήτηση στην πόλη για το τι συνέβαινε εκεί πέρα σε εκείνη την πλευρά του δρόμου, και αυτό είναι μεταξύ αυτού και του Θεού. Εγώ δεν έχω καμία σχέση με αυτό. Προσεύχομαι γι' αυτόν. Αυτό είναι μεταξύ αυτού και του δημιουργού του».
Ο ηθοποιός είχε κερδίσει στο παρελθόν το Όσκαρ καλύτερου δεύτερου ανδρικού ρόλου για την ταινία Glory του 1990, ωστόσο, ο Τυφώνας ήταν η δεύτερη φορά που ο Ουάσινγκτον κέρδισε υποψηφιότητα καλύτερου ηθοποιού, καθώς στο παρελθόν είχε προταθεί για την ταινία «Malcolm X» του 1993, αλλά έχασε από τον Αλ Πατσίνο για το «Scent of a Woman» εκείνης της χρονιάς.
«Πέρασα μια περίοδο τότε που [η σύζυγός μου] Pauletta [Washington] έβλεπε όλες τις οσκαρικές ταινίες - της είπα, δεν με ενδιαφέρουν αυτά. Ε: 'Δεν τους νοιάζει για μένα; Δεν με νοιάζει», δήλωσε στο περιοδικό. «Ψηφίζεις. Τις βλέπεις. Εγώ δεν τα βλέπω αυτά. Τα παράτησα. Πικράθηκα. Το πάρτι του οίκτου μου. Γι' αυτό θα σου πω, για περίπου δεκαπέντε χρόνια, από το 1999 μέχρι το 2014 που άφησα το ποτό κάτω, ήμουν πικραμένος».
Δύο χρόνια αργότερα, ο Ουάσινγκτον κέρδισε τελικά το Όσκαρ καλύτερου ηθοποιού για τον ρόλο του ως Αλόνζο στην ταινία Training Day του 2001. Και έκτοτε είχε κερδίσει τέσσερις επιπλέον υποψηφιότητες για Όσκαρ καλύτερου πρωταγωνιστή.
Η εντυπωσιακή παράσταση του 30χρονου ηθοποιού δίνει το έναυσμα στον σκηνοθέτη Τζος Σάφντι για να παρουσιάσει ένα σκληρό δράμα γύρω από την προσωπική μοναξιά και τη σημασία τού να κυνηγάς το όνειρό σου
Ο δημιουργός ποντάρει στην αίσθηση που προκαλεί η δύναμη της εικόνας, που «αφηγείται» την καταστροφική κλιματική αλλαγή σε συνδυασμό με τον εξωφρενικό τρόπο που το παρελθόν συναντιέται με το μέλλον.
Με ειρωνικές μπηχτές για τα τετριμμένα πλέον ευρωπαϊκά συνθήματα περί ισότητας ή αδελφοσύνης και με οξεία ματιά πάνω στο θέμα της ατομικής ευθύνης, ο ρουμάνος σκηνοθέτης υπογράφει ένα στιβαρό δράμα
5°
