Longlegs: Υποβλητικός τρόμος σε ένα διαφορετικό αστυνομικό θρίλερ

Η Λι Χάρκερ είναι μια νεαρή πράκτορας του FBI που έχει κάποιες ξεχωριστές δυνάμεις, όπως το να προαισθάνεται τον κίνδυνο ή να εντοπίζει το σπίτι ενός δολοφόνου ανάμεσα σε δεκάδες άλλες παρόμοιες κατοικίες. Οι ικανότητές της δεν περνούν απαρατήρητες από τον προϊστάμενό της ο οποίος παρά τις ενστάσεις της βοηθού του, αποφασίζει να βάλει τη Λι στην ομάδα έρευνας για την ανακάλυψη της ταυτότητας ενός σίριαλ κίλερ που σφάζει ολόκληρες οικογένειες, για μια 20ετία περίπου, και παραμένει άφαντος. 

Αρχικά οι ανήσυχες ομοιότητες με τη «Σιωπή των αμνών» και οι συνθήκες τρόμου που σχεδιάζονται με ανατριχιαστική λεπτομέρεια, οδηγούν στην παραπλανητική διαπίστωση ότι ίσως το «Longlegs» μπορεί και να είναι μια από τα ίδια στην ξεχειλωμένη κινηματογραφική πινακοθήκη των σαλεμένων σίριαλ κίλερ. Όμως ο ταλαντούχος Όζγκουντ Πέρκινς κάνει τη ρελάνς βγάζοντας δύο άσους από το μανίκι του. Ο πρώτος αφορά στις ερμηνείες. Η Μάικα Μονρό («Σε ακολουθεί», «Ο θεός είναι μια σφαίρα») δίνει μια άρτια παράσταση στον ρόλο της ψυχολογικά εύθραυστης, αλλά και αινιγματικής ρούκι πράκτορα με τις πνευματικές ικανότητες που την οδηγούν στα χνάρια του δολοφόνου, τον οποίο υποδύεται με το δικό του στιλ ο Νίκολας Κέιτς. Χάρη σε ένα απίστευτο συνονθύλευμα κιτς μεταμορφώσεων, γενναίου αυτοσαρκασμού και απρόσμενων εκρήξεων βίας, ο σπεσιαλίστας των «πειραγμένων» αντιηρώων Κέιτζ, είναι ο ιδανικός Longlegs που καταφέρνει να απογειώσει το φιλμ όποτε εμφανίζεται. Η ιστορία του, πριν πάρει την τελική της μορφή που θα ικανοποιήσει τους θιασώτες του μεταφυσικού τρόμου αλλά ίσως ενοχλήσει τους οπαδούς του ορθολογισμού, είναι ένα σχόλιο για τη φύση του κακού, αλλά και μια κεκαλυμμένη μελέτη για το νοσηρό πρόσωπο της θρησκευτικής πίστης («έχεις δίκιο, η προσευχή δεν σε προστατεύει από τα κακά πνεύματα»). Στο πλαίσιο αυτό η αναφορά στην ψυχασθένεια –«μερικοί σπουδαίοι CEO κορυφαίων εταιρειών είναι ψυχικά άρρωστοι» ακούμε σε μια σκηνή του φιλμ– έχει το δικό της μερίδιο στην κατασκευή του τρόμου. Ένα παράξενα νοσηρό και ανατριχιαστικό παραμύθι τρόμου (ο δολοφόνος έχει ως μοτίβο της εγκληματικής δράσης του τον εντοπισμό οικογενειών όπου κάποιο νεαρό μέλος έχει γενέθλια στις 14 του μήνα) είναι το «Longlegs» που καθηλώνει με την ιδιαίτερη αφήγησή του –εξαίσια χρήση του ήχου, έντονη ατμόσφαιρα απειλής– και μας παρασύρει σε ένα αργό τελετουργικό θανάτου με ποιητικές κορυφώσεις.