Στον ιστό του τρόμου: Ο Σεμπαστιάν Βανιτσέκ ξέρει καλά να προκαλεί… τρόμο

Ο νεαρός Καλέμπ που έχει αδυναμία στα εξωτικά ζώα, κάνει το λάθος να αγοράσει μια δηλητηριώδη αράχνη που ανήκει σε ένα σπάνιο είδος και να τη φέρει στο διαμέρισμά του. Όταν η αράχνη αποδράσει από την φυλακή της θα αρχίσει να μετατρέπει ολόκληρο κτίριο 11 ορόφων σε μια απίστευτη παγίδα θανάτου για τους ενοίκους του.

Το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Σεμπαστιάν Βανιτσέκ αποκαλύπτει το αυθεντικό ταλέντο ενός δημιουργού που ξέρει καλά να προκαλεί… τρόμο. Οι καλογυρισμένες σκηνές αγωνίας και φρίκης που θα δείτε στον «Ιστό του τρόμου» είναι βασισμένες στον τρόμο που προκαλούν οι αράχνες σε αρκετούς θεατές. Όμως είναι τόσο ρεαλιστική η αίσθηση ανατριχίλας που φτιάχνει ο σκηνοθέτης (ο οποίος έχει ήδη αναλάβει το επόμενο spin-off των θρυλικών ταινιών τρόμου «Evil Dead») ώστε από τον αντίκτυπο της δεν θα γλιτώσουν ούτε και οι πιο έμπειροι σινεφίλ. Επίσης δεν περνά απαρατήρητη η φρεσκάδα και η ζωντάνια  με την οποία αποδίδουν οι νεαροί πρωταγωνιστές την απελπισία τους καθώς και το πολιτικό σχόλιο (η εργατική πολυκατοικία που μπαίνει σε καραντίνα από τους αδίστακτους αστυνομικούς) με το οποίο σφραγίζεται το σενάριο. Αν έλειπαν και κάποιοι επιπόλαιοι ή προσχηματικοί διάλογοι περί αστικής αποξένωσης ή προδοσίας φιλίας («γιατί πάψαμε να μιλάμε μεταξύ μας;» λέει σε κάποια σκηνή ένας από τους ήρωες κι ενώ στο δωμάτιο γίνεται ο χαμός από τις εκατοντάδες αράχνες), τότε θα μιλούσαμε για μια πραγματικά ευχάριστη έκπληξη από μεριάς Βανιτσέκ.