Dune: Μέρος δεύτερο: Μετά τη ζεν εισαγωγή του ακολουθεί το εκθαμβωτικό έπος

Ο Πολ Ατρείδης σχεδιάζει την εκδίκησή του απέναντι στον Βαρώνο Χαρκόνεν που οργάνωσε τον αφανισμό της οικογένειάς του. Όμως για να τα καταφέρει θα πρέπει πρώτα να πείσει τους καχύποπτους Φρέμεν πως είναι όντως ο Εκλεκτός Μουαντίμπ, που θα τους προσφέρει την ειρήνη και θα ξαναφέρει τη ζωή στον άνυδρο πλανήτη τους, τον Αράκις.

Αν στο πρώτο μέρος του «Dune» ο Ντενί Βιλνέβ είχε τη δύσκολη αποστολή να βάλει τη μυθιστορηματική φαντασία του Φρανκ Χέρμπερτ στα δέοντα κινηματογραφικά καλούπια, η νέα ταινία έχει ως κύριο στόχο να μπει σε λειτουργία το συναρπαστικό ταξίδι του Πολ Ατρείδη. Το τελικό αποτέλεσμα δικαιώνει πέρα ως πέρα τον σκηνοθέτη από το Κεμπέκ, καθώς το δεύτερο μέρος –παρά την παραφορτωμένη πλοκή, τους αρκετούς νέους παίχτες που μπαίνουν στο τερέν και την αμφισημία στην ανάπτυξη βασικών χαρακτήρων (η Ρεμπέκα Φέργκιουσον αναλαμβάνει τον αινιγματικό ρόλο της εγκύου Ύψιστης μητέρας των Μπένε Τζέζεριτ)– καταφέρνει να συλλάβει τη μαγική διάσταση του αξεπέραστου βιβλίου του Χέρμπερτ. Είτε αφορά στο σχεδιασμό της ζεν ατμόσφαιρας, είτε στη διατύπωση των αλληγορικών συμβολισμών για την αλαζονεία της εξουσίας και τον θρησκευτικό φανατισμό, είτε στο κομμάτι της ενορχήστρωσης της αυθεντικής περιπέτειας (δυνατές μάχες, πάλη σώμα με σώμα, αλλά και μια μνημειώδης σκηνή στην έρημο με την παρουσία του τεράστιου σκουληκιού), ο Βιλνέβ γίνεται μάστορας στον τρόπο με τον οποίο ανεβοκατεβάζει ταχύτητα στο φιλμ και αποδεικνύεται αλάνθαστος στο πώς «αρπάζει» το πολύπλοκο πολιτικό πνεύμα του βιβλίου για να το μετατρέψει σε άγρια ψυχή του δικού του φιλμ. Αυτό δεν σημαίνει ότι η ταινία δεν έχει αδυναμίες –κάποιες «ανατροπές» στην πλοκή θα μπορούσαν να ήταν καλύτερα δουλεμένες, το ίδιο ισχύει και για μερικές ερμηνείες σαν αυτή του Γουόκεν που δεν πείθει απόλυτα ως πανίσχυρος Αυτοκράτορας–, αλλά και πάλι ο στιλίστας Βιλνέβ έχει τον τρόπο για να βγάζει λαγούς από το καπέλο του. Κι αν στην περίπτωση του Γουόκεν π.χ. δεν μπορεί να κάνει και πολλά, οι υπόλοιποι νέοι χαρακτήρες (η Φλόρενς Πιου, η Λέα Σεϊντού, η Άνια Τέιλορ Τζόι και κυρίως ο εξωπραγματικός Όστιν Μπάτλερ στον ρόλο του διαδόχου των Χαρκόνεν ο οποίος κλέβει την παράσταση) προσφέρουν ένα εκθαμβωτικό μείγμα γοητείας και μυστηρίου, που ανεβάζουν το φιλμ σε άλλο επίπεδο σε σχέση με την πρώτη ταινία. Με μια σπάνια μεγαλοπρέπεια, λοιπόν, που δεν προέρχεται από γνώριμες συνταγές, ο βρισκόμενος σε μεγάλη φόρμα Βιλνέβ πετυχαίνει να μετατρέψει τη συνέχεια του μύθου του Πολ Ατρείδη σε μια κολοσσιαία τραγωδία που διαθέτει όλα τα επαναστατικά μοτίβα του είδους: από την καταραμένη ερωτική ιστορία (με ειλικρίνεια αλλά και βαθύ ρομαντισμό η ερμηνεία της αφοπλιστικής Ζεντάγια στον ρόλο της Τσάνι) μέχρι την αναμέτρηση του ήρωα με το πεπρωμένο του.