Κινηματογράφοι Ιντεάλ και Άστορ στο κέντρο της Αθήνας - Η επιστολή στην υπουργό Πολιτισμού για το σχέδιο αξιοποίησης από τον ΕΦΚΑ
Επιστολή στην υπουργό Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, έστειλαν σήμερα Τετάρτη (23/11) τα ΔΣ τριών κινηματογραφικών σωματείων σχετικά με τους δύο κεντρικούς αθηναϊκούς κινηματογράφους Ιντεάλ και Άστορ, οι οποίοι απειλούνται με κλείσιμο λόγω της απόφασης αλλαγής χρήσης των κτιρίων όπου στεγάζονται, από τον (ιδιοκτήτη) ΕΦΚΑ.
Τα τρία σωματεία που υπογράφουν την επιστολή είναι η Ένωση Σκηνοθετών-Παραγωγών Ελληνικού Κινηματογράφου (ΕΣΠΕΚ), ο Σύνδεσμος Ανεξάρτητων Παραγωγών Οπτικοακουστικών Έργων (ΣΑΠΟΕ) και η Ένωση Ελληνικού Ντοκιμαντέρ (ΕΕΝ).
Όπως τονίζουν «σήμερα, 23 Νοεμβρίου 2022, λήγει ο πλειοδοτικός διαγωνισμός από τον e-ΕΦΚΑ για τη μετατροπή του κινηματογράφου ΙΝΤΕΑΛ στο κέντρο της Αθήνας σε 4άστερο ξενοδοχείο. Ενώ ήδη για τον κινηματογράφο ΑΣΤΟΡ από τον περασμένο Αύγουστο έχει προκηρυχθεί μελέτη αξιοποίησης –πάλι από τον e-ΕΦΚΑ– χωρίς καμιά εγγύηση για τον χαρακτήρα του χώρου ως κινηματογραφικής αίθουσας».
Παράλληλα, οι κινηματογραφιστές θεωρούν ενθαρρυντικό το χθεσινό δελτίο τύπου του e-ΕΦΚΑ, «το οποίο στην περίπτωση του ΑΣΤΟΡ χαρακτηρίζει "εφικτό" να μην αλλάξει χρήση ο χώρος και αντίστοιχα οι μέχρι τώρα επενδυτικές προτάσεις για το ΙΝΤΕΑΛ αντιμετωπίζουν "θετικά" τη διατήρησή του ως κινηματογραφική αίθουσα».
Ζητούν, όμως, από την υπουργό Πολιτισμού να πρωτοστατήσει το ΥΠΠΟ για να εγγυηθεί μια τέτοια εξέλιξη και ταυτόχρονα να προχωρήσει στην κήρυξη των χειμερινών κινηματογράφων ως διατηρητέων, προκειμένου να διαφυλαχθεί η χρήση τους, όπως ανάλογα έχει γίνει με τους θερινούς κινηματογράφους.
Επίσης, στην επιστολή τους αναφέρονται στα λόγια του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, πριν από λίγες μέρες κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, όπου μεταξύ άλλων δήλωσε: «Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν περισσότερα που μπορούμε να κάνουμε για να διασφαλίσουμε ότι η ελληνική κινηματογραφική βιομηχανία θα λάβει τις επενδύσεις και τη χρηματοδότηση που της αξίζει».
Φυσική κατάληξη, λοιπόν, της δυναμικής αυτής ελληνικής κινηματογραφικής παραγωγής, συνεχίζει η επιστολή «είναι η αίθουσα, μια κινηματογραφική αίθουσα σαν αυτή που πραγματοποιήθηκε η ομιλία στη Θεσσαλονίκη»
Άλλωστε, όπως τονίζουν στην επιστολή τους, «η ανάπτυξη του κέντρου της Αθήνας κινδυνεύει να αποψιλώσει την πρώτη ύλη που κάνει την πόλη και τη χώρα μας ελκυστική. Οι ιστορικοί κινηματογράφοι είναι κομμάτι του πολύχρωμου ψηφιδωτού αυτής της εμπειρίας τόσο για τον κάτοικο όσο και για τον επισκέπτη». Και καταλήγουν: «Χρέος της πολιτείας είναι να διατηρήσει αυτόν τον χαρακτήρα σε βάθος χρόνου κι όχι να τον θυσιάσει για πρόσκαιρα οφέλη. Ανάπτυξη χωρίς κινηματογραφικές αίθουσες δεν μπορεί να υπάρξει».
Η εντυπωσιακή παράσταση του 30χρονου ηθοποιού δίνει το έναυσμα στον σκηνοθέτη Τζος Σάφντι για να παρουσιάσει ένα σκληρό δράμα γύρω από την προσωπική μοναξιά και τη σημασία τού να κυνηγάς το όνειρό σου
Ο δημιουργός ποντάρει στην αίσθηση που προκαλεί η δύναμη της εικόνας, που «αφηγείται» την καταστροφική κλιματική αλλαγή σε συνδυασμό με τον εξωφρενικό τρόπο που το παρελθόν συναντιέται με το μέλλον.
Με ειρωνικές μπηχτές για τα τετριμμένα πλέον ευρωπαϊκά συνθήματα περί ισότητας ή αδελφοσύνης και με οξεία ματιά πάνω στο θέμα της ατομικής ευθύνης, ο ρουμάνος σκηνοθέτης υπογράφει ένα στιβαρό δράμα
6°
