Η τανία «Δίκη» του Όρσον Γουέλς, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Φραντς Κάφκα, αποκαταστάθηκε πλήρως, σε υπερυψηλή ανάλυση 4Κ, με αφορμή την 60ή επέτειό της - Δείτε το νέο trailer
Η οθόνη ανοίγει με μια σειρά σκίτσα, σκοτεινά και δυσοίωνα, μια πύλης, ενός φρουρού και κάποιου που περιμένει να διαβεί αυτή την πύλη. Ενώ μια βαθειά, γοητευτική αλλά και σαν βγαλμένη από τα σκότη φωνή μας εισάγει στο θέμα, εντείνοντας την ατμόσφαιρα:
«Μπροστά στο Νόμο, στέκεται ένας Φρουρός. Ένας άντρας έρχεται από την επαρχία, παρακαλώντας να μπει στο Νόμο. Αλλά ο Φρουρός δεν μπορεί να τον δεχτεί. Μπορεί να ελπίζει ότι θα μπει αργότερα; Αυτό είναι δυνατόν, του λέει ο φρουρός. Ο άνδρας προσπαθεί να κρυφοκοιτάξει μέσα από την είσοδο. Είχε διδαχθεί ότι ο νόμος έπρεπε να είναι προσιτός σε κάθε άνθρωπο. Μην επιχειρήσετε να μπείτε χωρίς την άδειά μου, του λέει ο Φρουρός. Είμαι πολύ ισχυρός. Ωστόσο, είμαι ο μικρότερος από όλους τους Φρουρούς. Από αίθουσα σε αίθουσα, από πόρτα σε πόρτα, κάθε Φρουρός είναι πιο ισχυρός από τον προηγούμενο. Με την άδεια του Φρουρού, ο άνθρωπος κάθεται στο πλάι της πόρτας και εκεί περιμένει … Περιμένει χρόνια και χρόνια μέχρι που γερνάει …». Για να φτάσει στο τέλος να ρωτήσει το Φρουρό: «Αφού ο Νόμος είναι για όλους, πώς τόσα χρόνια κανείς άλλος εκτός από εμένα δεν εμφανίστηκε;» Με τον Φρουρό να του απαντάει: «Αυτή η πόρτα ήταν μόνο για σένα, κανείς άλλος δε θα μπορούσε να τη περάσει. Και τώρα θα την κλείσω …». Και η φωνή κλείνει με τη φράση «Το νόημα αυτής της ιστορίας είναι το νόημα ενός ονείρου … ενός εφιάλτη».
Θα ακολουθήσουν 120 λεπτά, ασπρόμαυρων εικόνων, σουρεαλιστικών καταστάσεων, παράδοξων λήψεων, εξπρεσιονιστικών σκιών και εκτυφλωτικών κενών χώρων, πύργων νερού να εκτινάσσονται σε αίθουσες γραφείων, μια γυναίκα να πλένει ρούχα ενώ πίσω από μια πόρτα να διεξάγεται μια δίκη, τεράστια μπαούλα να σέρνονται χωρίς συγκεκριμένο σκοπό, με δυο λόγια η δημιουργία ενός ολόκληρου κόσμου εικόνων και ήχων που έρχεται να υπηρετήσει, αναδημιουργώντας, αυτό το εφιαλτικό όνειρο.
Αναφερόμαστε προφανώς στη «Δίκη» του Όρσον Γουέλς, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Φραντς Κάφκα, που επιτέλους, στην επέτειο των εξήντα χρόνων της (γυρίστηκε το 1962), αποκαταστάθηκε πλήρως, σε υπερυψηλή ανάλυση 4Κ, από το πρωτότυπο αρνητικό από τη Rialto Pictures και πρόκειται να αρχίσει την παγκόσμια επαναπροβολή της από τον κινηματογράφο τέχνης Film Forum της Νέας Υόρκης, στις 9 Δεκεμβρίου.
Κι έτσι θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε –και να ξαναδούμε- τις εκπληκτικά επεξεργασμένες εικόνες του Γουέλς, (με τη φωτογραφία του Edmond Richard), που μεταφέρουν σε ένα άλλο επίπεδο συμπυκνωμένου χρόνου και χώρου τη δυστοπία του Κάφκα, χωρίς τους «κόκκους» και τη «βροχή» που συνόδευαν υποχρεωτικά τις διάφορες αναπαραγωγές σε βίντεο και τηλεοράσεις.
Αλλά και ν’ ακούσουμε καθαρά, χωρίς τα ενοχλητικά «χριτς-χριτς», τα τελευταία λόγια, στους προφορικούς «τίτλους» της ταινίας από την ίδια φωνή της αρχής: «Η ταινία αυτή, “Η Δίκη”, είναι προσαρμογή του μυθιστορήματος του Φραντς Κάφκα. Οι ηθοποιοί που παίζουν, κατά σειρά εμφάνισης είναι οι: Άντονι Πέρκινς … Ζαν Μορό … Ρόμυ Σνάιντερ … Ακίμ Ταμίροφ … Έλσα Μαρτινέλι … Έπαιξα το ρόλο του δικηγόρου και σκηνοθέτησα αυτό το φιλμ. Το όνομα μου είναι Όρσον Γουέλς».
Η εντυπωσιακή παράσταση του 30χρονου ηθοποιού δίνει το έναυσμα στον σκηνοθέτη Τζος Σάφντι για να παρουσιάσει ένα σκληρό δράμα γύρω από την προσωπική μοναξιά και τη σημασία τού να κυνηγάς το όνειρό σου
Ο δημιουργός ποντάρει στην αίσθηση που προκαλεί η δύναμη της εικόνας, που «αφηγείται» την καταστροφική κλιματική αλλαγή σε συνδυασμό με τον εξωφρενικό τρόπο που το παρελθόν συναντιέται με το μέλλον.
Με ειρωνικές μπηχτές για τα τετριμμένα πλέον ευρωπαϊκά συνθήματα περί ισότητας ή αδελφοσύνης και με οξεία ματιά πάνω στο θέμα της ατομικής ευθύνης, ο ρουμάνος σκηνοθέτης υπογράφει ένα στιβαρό δράμα
8°
