Κοέν και Ντίλαν: Κάτι πλούσιο και παράξενο συμβαίνει εδώ

«Κάτι, αλήθεια, συμβαίνει εδώ, κάτι μυστικό. Κάτι πλούσιο και παράξενο…» θα μπορούσε κανείς να ψιθυρίσει αν τύχαινε να βρεθεί τέτοιες μέρες, πριν εξήντα ακριβώς χρόνια, στην περιοχή του Greenwich Village, στη Νέα Υόρκη. Ιδίως αν η τύχη, η περιέργεια ή η γνώση τον οδηγούσε να κατέβει τα σκαλιά του Gaslight Café, στο 116 της MacDougal Street. Εκεί, δηλαδή, που πάνω-κάτω τέτοιο καιρό ένας κάποιος τραγουδοποιός της φολκ ονόματι Llewyn Davis θα έκανε, απογοητευμένος, μια από τις τελευταίες πιθανόν εμφανίσεις του, ερμηνεύοντας με όλο του το πάθος του ένα τραγούδι από το ρεπερτόριό του, το «Fare Thee Well (Dink's Song)». Ενώ, την ώρα που θα κατέβαινε αυτός από τη σκηνή, μια σκιά του επόμενου τραγουδοποιού, μια κιθάρα, μια φυσαρμόνικα και μια φωνή κάπως ένρινη και με κάποια γρέζια θα τραγουδούσε ένα τραγούδι με τίτλο «Farewell», για να κερδίσει το ενδιαφέρον του κοινού.

Σε μια από τις πιο πυκνές σε νόημα σκηνές των ταινιών τους, στο φινάλε του «Inside Llewyn Davis» ο Ίθαν και ο Τζόελ Κοέν –ανάμεσα στο «Fare Thee Well (Dink's Song)» και στο «Farewell»– χαιρετίζουν κάτι που «αποχαιρετάμε» αλλά και υποδέχονται κάτι που αρχίζει. Στην πραγματικότητα, μέσα από την οδυσσειακή πορεία του πρωταγωνιστή τους περιγράφουν τη συμπύκνωση μιας ολόκληρης γενιάς όχι μόνο τραγουδοποιών αλλά και αντιλήψεων που θα κληθούν να αποτελέσουν το νέο, όχι μόνο μουσικό αλλά και κοινωνικό παράδειγμα μιας μεγάλης μερίδας νέων ανθρώπων, αλλάζοντας ταυτόχρονα και πολλά πολιτιστικά πρότυπα.

Με λίγα λόγια όντως, σ’ εκείνο το υπόγειο του Village «κάτι πλούσιο και παράξενο…» συνέβαινε εκείνα τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ’60. Κάτι που τροφοδότησε με ήχους, νόημα και συμπεριφορές αρκετές δεκαετίες. Στις 19 Μαρτίου του 1962, κυκλοφόρησε και ο πρώτος προσωπικός δίσκος του Μπομπ Ντίλαν. Τίτλος του; «Bob Dylan», όπερ έδει δείξαι...

Εδώ το φινάλε της ταινίας των Κοέν, με… κυριλλικούς υπότιτλους(!), και μια σπάνια εκτέλεση του «Farewell»