Κινηματογραφος

Αλμοδόβαρ: Το σινεμά είναι το αντίδοτο της απομόνωσης

«Αν βάλω την καινούρια μου ταινία σε μια πλατφόρμα σαν το Netflix νιώθω ότι χάνω την επαφή μου με το κοινό μου»

04.09.2020, 10:17
Newsroom
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Μουσικη Loreen: Όταν μπήκα στον χώρο της μουσικής, οι δυνατές γυναίκες δεν ήμασταν ο κανόνας

Ελένη Βαρδάκη

Καβάλα 1917. Ένα δάσος καπναποθηκών καταλαμβάνει το κέντρο της πόλης και συνεχίζει σκαρφαλώνοντας στα γύρω υψώματα. Συλλογή Bundersarchiv, Bild 104-2848

Βιβλιο Ακολουθώντας τον μίτο του καπνού: Πώς η Καβάλα μετατράπηκε σε σηµαντικό εξαγωγικό λιµάνι των Βαλκανίων

Μανίνα Ζουμπουλάκη

Κοσμος Podcast Χώρες κομμένες στα δύο | Κορέα, η χώρα που χωρίστηκε και δεν ενώθηκε ποτέ

Επιστήμη Μπινάζη

Για τη νέα του ταινία, τη σπουδαιότητα του κινηματογράφου και τη δύσκολη εποχή της καραντίνας μίλησε μεταξύ άλλων ο Πέδρο Αλμοδόβαρ.

Για τη σημασία του σινεμά στη σημερινή εποχή μίλησε μεταξύ άλλων ο Πέδρο Αλμοδόβαρ στο 77ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας.

«Η καραντίνα μας ανάγκασε όλους να μείνουμε σπίτι κάτι που επιβεβαίωσε το μέγεθος της εξάρτησης που έχουμε όλοι στη μυθοπλασία. Η μυθοπλασία ήταν ένας πολύ καλός τρόπος να γεμίσουμε το χρόνο μας. Οι τέχνες είναι πάντα απολύτως απαραίτητες» είπε ανάμεσα σε άλλα ο Ισπανός σκηνοθέτης χθες στη Βενετία στη συνέντευξη τύπου για την μικρού του μήκους ταινία «Η Ανθρώπινη Φωνή».

«Υπήρξε όμως μια ακόμη εξέλιξη, αρνητική αυτή τη φορά και λόγος ανησυχίας καθώς ανέδειξε τα σπίτια μας σε μέρη που μας κρατούν φυλακισμένους. Δεν θα ήθελα αυτή η εξαναγκασμένη απομόνωση να συμβεί ξανά σε κανέναν. Το αντίδοτο είναι το σινεμά, το αντίθετο όλων αυτών.

»Το να πηγαίνεις σινεμά είναι μια περιπέτεια. Αν βάλω την καινούρια μου ταινία σε μια πλατφόρμα σαν το Netflix νιώθω ότι χάνω την επαφή μου με το κοινό μου. Μερικά πράγματα μπορούν να ανακαλυφθούν μόνο στη μεγάλη οθόνη, στο σκοτάδι, μαζί με ανθρώπους που δεν ξέρουμε».

Εν συνεχεία τόνισε πως η «Ανθρώπινη Φωνή» είναι «μέρος ενός νέου κύκλου στην καριέρα και την ζωή μου, στην οποία δίνω έμφαση σε λιγότερο σύνθετες αφηγήσεις με λιγότερα συστατικά. Ήδη από την "Julieta" και μετά υπάρχει μια αλλαγή στην δουλεία και στο σινεμά μου» και πρόσθεσε:

«Στην αρχή ήταν δύσκολο να δουλεύω σε μια ξένη γλώσσα, αλλά όταν ο χαρακτήρας έγινε δικός της, ήταν υπέροχο, ήταν πανέμορφο. Δεν έχω ακούσει ποτέ ξανά τόση μουσικότητα».