Τα θερινά σινεμά ανοίγουν από την 1η Ιουνίου χωρίς διαλείμματα - Στο 70% η επιθυμητή πληρότητα.
Τα θερινά σινεμά ανοίγουν σταδιακά από τη Δευτέρα, 1 Ιουνίου, με επιθυμητή πληρότητα περίπου στο 70%, με ανοιχτά τα κυλικεία αλλά χωρίς διάλειμμα, για να αποφευχθεί ο συνωστισμός, όπως συμφώνησαν οι αιθουσάρχες στην τηλεδιάσκεψη με την υπουργό Πολιτισμού πριν από λίγες ημέρες.
Τα σινεμά σηκώνουν αυλαία δύο εβδομάδες μετά την άρση των περιοριστικών μέτρων και η αναμενόμενη διστακτικότητα των θεατών στο κλίμα μιας ιδιότυπης αγοραφοβίας που οφείλεται στην πανδημία του κορωνοϊού και την καραντίνα σιγά-σιγά θα ξεπεραστεί, όπως πιστεύουν οι αιθουσάρχες. Καθαρίζουν τις αυλές, απολυμαίνουν, φρεσκάρουν τα λουλούδια, συντονίζουν τη λειτουργία τους για την ασφάλεια των θεατών.
Το «Σινεμά σε περιμένει» λένε σύσωμοι οι φορείς της ελληνικής κινηματογραφίας στην καμπάνια τους για την επάνοδο των θερινών σινεμά. Κι από Σεπτέμβριο βλέπουμε τι θα συμβεί με τις χειμερινές αίθουσες, τον ανταγωνισμό του Νetflix και τις άλλες πλατφόρμες που ανθούν κι αλλάζουν ριζικά τον τρόπο θέασης του κινηματογράφου.
Για τη λειτουργία των περίπου 170 θερινών σινεμά σε όλη την Ελλάδα «περιμένουμε να οριστικοποιηθεί άμεσα η συμφωνία και να μας σταλεί η επίσημη ανακοίνωση του πρωτοκόλου με τις οδηγίες προστασίας από την πανδημία» λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Αιθουσαρχών Κινηματογραφιστών, Παναγιώτης Τσακαλάκης.
Τα θερινά σινεμά επαναλειτουργούν με την ίδια τιμή στο εισιτήριο, χωρίς μείωση: «Οι προσφορές μέσα στην εβδομάδα μειώνουν τον μέσο όρο της τιμής του εισιτηρίου» εκτιμά ο ίδιος. Όσο για την εξαγγελθείσα μείωση του ΦΠΑ από το 24% στο 13% στις κινηματογραφικές αίθουσες «δεν ανταποκρίνεται στο πάγιο αίτημα των αιθουσαρχών που είναι μείωση στο 6% όπως ισχύει σε όλο τους τομείς πολιτισμού - θέατρο, βιβλίο κ.ά».
Πώς βλέπουν οι αιθουσάρχες την επάνοδο των ντράιβ ιν - κινηματογράφων αυτοκινήτων - που μετά από δεκαετίες επαναφέρουν δήμοι και οργανισμοί με την επιβεβλημένη, λόγω κορωνοϊού, κοινωνική απόσταση; «Ας είναι συνετοί οι δήμοι» λέει ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Αιθουσαρχών Κινηματογραφιστών μιλώντας για αθέμιτο ανταγωνισμό: «Διαθέτουν άδειες λειτουργίας ντάιβ ιν από το υπουργείο Συγκοινωνιών, από το υπουργείο Πολιτισμού, άδεια χρήσης γης; Η Πανελλήνια Ένωση Αιθουσαρχών Κινηματογραφιστών ετοιμάζεται να καταθέσει υπομνήματα για το θέμα στους δήμους».
Το θερινό σινεμά είναι σταθερή αξία στην ελληνική κοινωνία, ριζωμένο βίωμα, νοσταλγία. Ο κόσμος που περνά ρωτώντας τον Θωμά Μανιάκη του εμβληματικού Θερινού Κινηματογράφου Θησείο, στον πεζόδρομο της Αποστόλου Παύλου «πότε θ' ανοίξεις;» του δίνει αισιοδοξία ότι δεν έχει χαθεί το ενδιαφέρον του κοινού, παρά την πολυπλοκότητα των συνθηκών πανδημίας.
«Εμείς ανοίγουμε την Πέμπτη 4 Ιουνίου, δεν βοηθά κι ο καιρός, περιμένουμε να σταματήσουν οι βροχές. Το "Θησείο’’ θα λειτουργήσει με μία προβολή, 9.15 μμ έως 11.30 μμ και με 300 καθίσματα, τα μισά δηλαδή που αντιστοιχούν στο 70% του δικού μου κινηματογράφου, τηρώντας σχολαστικά τις οδηγίες για την προστασία της υγείας. Ο κινηματογράφος μας θα συνεχίσει με το καθιερωμένο πρόγραμμα του από ταινίες του κλασικού αμερικάνικου και ευρωπαϊκού κινηματογράφου. Ο κόσμος το ζητά πολύ», λέει ο κ. Μανιάκης.
Για τη Λίλα Τσακαλάκη των αιθουσών «Τριανόν» και «Κοράλι» στη Σαρωνίδα, την «Αελλώ» και το «Ελληνίς» στην Αθήνα, ο κινηματογράφος είναι αντίδοτο στην πανδημία και πιστεύει ότι η εξωστρέφεια των Ελλήνων θα τους φέρει στα θερινά σινεμά. Μιλά επίσης για την πρόσφατη μεγάλη δυναμική του ελληνικού κινηματογράφου στις αίθουσες: «Εκεί που πήραμε μια ανάσα με την “Ευτυχία” του Άγγελου Φραντζή και την “Μπαλάντα της Τρύπιας Καρδιάς” του Γιάννη Οικονομίδη, ξαφνικά όλοι οι κινηματογραφιστές βρεθήκαμε λόγω πανδημίας με τις οθόνες μας κλειστές, κάτι που δεν είχε συμβεί ποτέ. Και το μαύρο της οθόνης συμβολίζει πολλά άσχημα πράγματα.
»Τώρα καλούμαστε να δούμε μια νέα πραγματικότητα δύσκολη, πολύπλοκη κι όλο αυτό το διάστημα σχεδιάζουμε πώς θα ανοίξουμε, πώς θα κάνουμε το θεατή να αισθανθεί ασφαλής και να αφεθεί στη μαγεία του σινεμά».
Μια συζήτηση για το «Αλλού ο δρόμος», την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της, την τέχνη ως ανάγκη, τη φωτογραφία, την ανθεκτικότητα και εκείνο το «αλλού» που εξακολουθούμε να αναζητούμε.
22°
