Η αναβίωση των drive-in κινηματογράφων την εποχή του κορωνοϊού

Διαβάζω μία ενδιαφέρουσα είδηση, που σίγουρα αντανακλά – έστω μέσα από ένα πολύ μικρό κοινό  – τη συνθήκη που ζούμε σήμερα και τις αλλαγές που θα φέρει σύντομα στις ζωές μας. Οι εναπομείναντες drive-in κινηματογράφοι στις ΗΠΑ, εκεί που μπορείς να δεις μία ταινία μέσα από το αυτοκίνητό σου, σημειώνουν σημαντική αύξηση εισιτηρίων και επισκεπτών αυτές τις μέρες. Με όλες τις κινηματογραφικές αίθουσες και multiplex να είναι κλειστά και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού αυτό το διάστημα, οι drive-in κινηματογράφοι είναι η μόνη επιλογή για κάποιον που θέλει να δει μία ή συνήθως δύο double feature ταινίες εκτός σπιτιού, με ασφάλεια και… νομιμότητα. Δεν ενοχλείς κανέναν, δεν έρχεσαι σε επαφή με κανέναν. Σαν να είμαστε, ελπίζω προσωρινά, κομμάτι ενός δυστοπικού μυθιστορήματος όπου οι μελλοντικοί επαναστάτες θα είναι αυτοί που θα βγαίνουν κρυφά σε σκοτεινές αίθουσες για να δουν κάποια κλασική ταινία.

Η παραπάνω είδηση, αν και ελπιδοφόρα, έχει και συνέχεια. Οι ανοιχτοί drive-in κινηματογράφοι αντιστοιχούν μόλις στο 10% του συνόλου τους, μιας και διάφορες πολιτείες (Νέα Υόρκη, Οχάιο, Μέριλαντ κ.α.) έχουν περιλάβει και αυτού του είδους ψυχαγωγίας στις επιχειρήσεις σε αναστολή λειτουργίας. Δεν χάνουν όμως την ευκαιρία κάποιοι ιδιοκτήτες. Ένας drive-in κινηματογράφος στο Κεντάκι, που παραμένει κλειστός αυτό το διάστημα, νοικιάζεται σε χριστιανικές ομάδες, με τους πιστούς να συγκεντρώνονται με τα αυτοκίνητά τους και μέσα σε αυτά να ακούνε τη λειτουργία από το ραδιόφωνο. Ναι, τουλάχιστον ο κυβερνήτης επιτρέπει την πώληση ποπ κορν. Όσο πιο νότια κατηφορίζουμε, σε πιο Americana «χωράφια», εκεί θα βρούμε περισσότερους ανοιχτούς drive-in κινηματογράφους.

Σήμερα, υπάρχουν περισσότεροι από 300 drive-in κινηματογράφοι, σκορπισμένοι σε διάφορες πολιτείες των ΗΠΑ, νοσταλγικά απομεινάρια άλλων εποχών, με τις «χρυσές» εποχές τους να εντοπίζονται στις δεκαετίες του ’40 μέχρι και στις αρχές της δεκαετίας του ’70. Πηγαίνουμε τόσο πίσω στο χρόνο. Στα τέλη της δεκαετίας του ’90 υπήρξε μία νέα μικρή αναβίωση αλλά δεν κράτησε για πολύ. Μην ξεχνάμε, δεν μιλάμε για θερινούς κινηματογράφους, εκεί τα πράγματα ήταν πολύ καλύτερα, πριν έρθει η πανδημία. Και στην Ελλάδα υπήρξαν διάφοροι drive-in κινηματογράφοι, όλοι τους κλειστοί εδώ και δεκαετίες (στην Αμμουδάρα Κρήτης, το «στοιχειωμένο» drive-in στη Μαλακάσα που το βλέπουμε όλοι όσοι περνάμε την Εθνική Οδό Αθηνών-Λαμίας, τα drive-in στη Λεωφόρο Κηφισίας και στο Σταυρό Αγίας Παρασκευής, μεταξύ άλλων).

Οι drive-in κινηματογράφοι είναι συνήθως μία εποχιακή επιχείρηση, ανοίγουν την άνοιξη και το καλοκαίρι. Οι περισσότεροι προβάλουν νέες ή κλασικές ταινίες, αρκετοί όμως είναι σταθεροί στα πιο cult και grindhouse «αριστουργήματα» και δύο ταινίες τη βραδιά (double feature), ενώ υπάρχουν ακόμα κάποιοι – μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού – που παίζουν πιο adult και ερωτικές ταινίες. Αν κάποια στιγμή βρεθείς στο Τέξας, μην χάσεις την ευκαιρία.

«Προφανώς, δεν σου αρέσει πως αυτό συμβαίνει κάτω από αυτή τη συνθήκη, αλλά με ενθουσιάζει η ιδέα πως ίσως υπάρξει μία νέα γενιά ανθρώπων που θα βιώσουν για πρώτη φορά την εμπειρία ενός drive-in κινηματογράφου και ίσως κολλήσουν το “μικρόβιο”» δήλωσε στο τοπικό δίκτυο Bakersfield Now ο Andrew Thomas, ιδιοκτήτης του Showboat Drive-In Theater στο Χόκλεϊ του Τέξας, αφήνοντας ασαφές αν εννοεί πραγματικό μικρόβιο ή μιλούσε μεταφορικά. Ακόμα και σε αυτούς τους κινηματογράφους που είναι νομίμως ανοιχτοί αυτό το διάστημα, αρχίζουν να μπαίνουν από τις αρχές ζητήματα υγιεινής και δημόσιας υγείας.

Την ίδια στιγμή, σε άλλες άκρες του κόσμου, η ανάγκη του κόσμου να βγει λίγο έξω και να βιώσει πράγματα, έχει δει αντίστοιχη άνοδο επισκεπτών σε drive-in κινηματογράφους από τη Γερμανία, την Ιρλανδία μέχρι τη Νότια Κορέα. Ίσως μιλάμε για ένα παροδικό φαινόμενο και όχι για μία αναβίωση, ο χρόνος θα δείξει. Ίσως από την άλλη οι μεγάλες εταιρίες παραγωγής δουν μία νέα ευκαιρία για το μέλλον.