- CITY GUIDE
- PODCAST
-
17°
Γιατί η ταινία «1945» είναι μέγιστο καλλιτεχνικό επίτευγμα
Το φιλμ του Φέρεντς Τόροκ είναι ένα από τα σημαντικότερα που είδαμε φέτος
Από την Πέμπτη παίζεται σε καλοκαιρινά και χειμερινά σινεμά Α΄ προβολής στην Αθήνα το φιλμ «1945» του Φέρεντς Τόροκ. Θέμα της ταινίας είναι ο ερχομός δυο ορθόδοξων Εβραίων, οι οποίοι έχουν επιζήσει από κάποιο ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης, σ΄ ένα ουγγαρέζικο χωριό που ετοιμάζεται για ένα γάμο την ίδια μέρα, τον Αύγουστο του 1945, ενώ ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος στην Ευρώπη έχει τελειώσει. Οι άνθρωποι, ένας γέρος κι ένας νεαρός, έρχονται με το τρένο και σε καλοκαιρία, κουβαλώντας δυο μεγάλα ξύλινα κιβώτια. Μισθώνουν ένα κάρο, φορτώνουν τα κιβώτια και, αργά αργά καθώς το υποζύγιο δε βιάζεται, κάνουν σιωπηλοί την απόσταση από το σταθμό του τρένου στο χωριό. Η είδηση του ερχομού ταξιδεύει πριν απ΄ αυτούς, φέροντας αναστάτωση στη μικρή κοινωνία, επειδή ξυπνάνε οι μνήμες και οι ενοχές για τη συμπεριφορά των χωρικών προς τους Εβραίους, όταν οι τοπικοί ναζί τούς μάζευαν και οι ισχυροί ντόπιοι άρπαζαν τις περιουσίες τους.
Το «1945» είναι μια από τις σημαντικότερες ταινίες που παίχτηκαν φέτος
Το σενάριό του έχει κάτι από το ρουμάνικο «Σιωπηλό γάμο», το αμερικάνικο «Άσχημη μέρα στο Μαύρο Βράχο» ή το τσέχικο «Το μαγαζάκι της κεντρικής οδού», αλλά στο ακόμα πιο πρωτότυπο.
Η φωτογραφία του, ασπρόμαυρη, είναι καταπληκτική, φέρνοντας στο νου το κλίμα των ταινιών τού επίσης Ούγγρου Μπέλα Ταρ ή της πολωνέζικης «Ίντας».
Οι ηθοποιοί, μοιρασμένοι σε πολλούς μικρούς ρόλους, είναι εξαιρετικά καθοδηγημένοι.
Άλλο τόσο εξαιρετική είναι η αναπαραγωγή της εποχής: τρένο, πλατεία του χωριού, ρούχα, τουλούμπα ύδρευσης, μαγαζιά, ανάπηροι πολέμου, υποδομή του υπαίθριου γαμήλιου γλεντιού.
Στο ιστορικό πλαίσιο, σημαντικό ρόλο παίζει, πρώτο, το ραδιόφωνο, που πληροφορεί για τα πάντα (π.χ. έχει μόλις ριχτεί η ατομική βομβα και στο Ναγκασάκι), και δεύτερο, ένα σοβιετικό στρατιωτικό τζιπ, οι άντρες του οποίου είναι πανταχού παρόντες και περιφέρονται σαν οι νέοι κυρίαρχοι.
Το βασικό σεναριακό εύρημα, δηλαδή το τι έρχονται να κάνουν οι Εβραίοι στο χωριό και -ιδίως- τι κουβαλάνε στα κιβώτια (εδώ θυμήθηκα το διαβόητο κιβώτιο στο ομώνυμο βιβλίο του μεγάλου Άρη Αλεξάνδρου), δε διαλύει απλά τις γαμήλιες προετοιμασίες και το γάμο τον ίδιο, αλλά θέτει σχεδόν όλους τους χωρικούς αντιμέτωπους με το παρελθόν: η γενική εντύπωση είναι ότι τα κιβώτια έχουν εμπορεύματα, που θα πουληθούνε στο μαγαζί κάποιου επιφανούς Εβραίου, το οποίο έχει καταλήξει στον τοπικό κοινοτάρχη, αφού πρώτα οι νεοφερμένοι το πάρουν πίσω.
Άλλοι χωρικοί νιώθουν ενοχές, άλλοι αμφιταλαντεύονται, άλλοι είναι έτοιμοι να λιντσάρουν τους νεοφερμένους. Τα ηθικότερα στοιχεία βρίσκουν την ευκαιρία να εκδηλωθούν. Οι βασικοί εξουσιαστές πάντως -ο κοινοτάρχης, ο αστυνόμος, ο παπάς κι από κοντά ο σταθμάρχης του τρένου, καθώς και η καταπατήτρια ενός πλούσιου εβραϊκού σπιτιού- συνωμοτούν ώστε να μην αλλάξει τίποτα.
Αλλά οι νεοφερμένοι, πεζοί πίσω από το κάρο που κουβαλάει τα μυστηριώδη κιβώτιά τους ολοένα βαδίζουν και βαδίζουν, μέχρι που ξεπερνάνε το χωριό. Το πού πάνε και γιατί δε θα το πω. Θα πω μονάχα πως η ανατροπή είναι απόλυτη.
Όμως η καταστροφή στην επίπλαστα ευτυχισμένη τοπική κοινωνία έχει επέλθει, σε επίπεδο τόσο ζωών, όσο και άνομα αποκτημένων περιουσιών. Η κάθαρση ολοκληρώνεται με το επόμενο δρομολόγιο του ίδιου τρένου που είχε αποβιβάσει, νωρίτερα την ίδια μέρα, τους δυο σιωπηλούς Εβραίους: μόνο που τώρα φεύγει με τρεις επιβάτες και μέσα σε δυνατή βροχή.
Οι Έλληνες θεατές αξίζει να δουν την ταινία όχι μόνο σα σινεφίλ, αλλά και σαν απόγονοι όσων είχαν πραγματοποιήσει ανάλογες ή και χειρότερες ιδιοποιήσεις εβραϊκών περιουσιών στην Κατοχή. Γιατί, μαζί με τη Ζάκυνθο, την Κατερίνη ή την Αθήνα, υπήρξαν επίσης οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης, της Ρόδου, της Κέρκυρας, των Ιωαννίνων, του Ρεθύμνου και τόσων άλλων περιοχών. Περιοχών μαρτυρικών, με ευθύνη όχι μόνο των ναζί.
d.fyssas@gmail.com
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Τα σχόλια του υποψήφιου για Όσκαρ ηθοποιού για την όπερα και το μπαλέτο προκάλεσαν έντονη αντίδραση
Αποκαλυπτικά στοιχεία για την πιο ανοιχτή κούρσα των τελευταίων ετών
Λίγα εικοσιτετράωρα πριν από τη μεγάλη βραδιά, τα τελικά προγνωστικά για τις μεγάλες κατηγορίες
Πρεμιέρα στους ελληνικούς κινηματογράφους στις 11 Ιουνίου
Η μεγαλύτερη γιορτή του κινηματογράφου μπαίνει στην τελική ευθεία
Μέριλ Στριπ και Αν Χάθαγουεϊ ξανά στους εμβληματικούς ρόλους - Πρεμιέρα στις 1 Μαΐου
Πώς η πιο «κλειδωμένη» κατηγορία των Όσκαρ, αυτή του Α΄ Ανδρικού Ρόλου, έγινε ξαφνικά ανοιχτή
«Η ταινία λειτουργεί ως ένα επίκαιρο σχόλιο για την κινηματογραφική αίθουσα μέσα από την κινηματογραφική αίθουσα» όπως λένε οι δημιουργοί της, Αρίσταρχος Παπαδανιήλ και Γιάννης Χλεμπάκος
Ο δημοσιογράφος και κριτικός κινηματογράφου μας διηγήθηκε τις απίθανες ιστορίες από τον κόσμο των σταρ
Ο Ιταλός σκηνοθέτης Σίλβιο Σολντίνι μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη το μυθιστόρημα «Στο τραπέζι του λύκου» της Ροσέλα Ποστορίνο
Το νέο φιλμ του Γκορ Βερμπίνσκι μοιάζει κάπως μετέωρο μεταξύ των έντιμων προθέσεων και των δυσκολιών να φτιαχτεί ένα άρτιο sci-fi με έξυπνα –και επίκαιρα– σχόλια
Από τα πιο τρυφερά animation που έχουν φτιαχτεί τα τελευταία χρόνια
Ένα σκληρό μάθημα για τις οικογενειακές σχέσεις που διαλύονται όταν στο ζύγι μπαίνουν ο εγωισμός και τα χρήματα
Με αφορμή τον νέο του ρόλο στο «Πολύ κοριτσίστικο όνομα το Πάττυ», τη νέα ταινία του Γιώργου Γεωργόπουλου, κάναμε μια κινηματογραφική βόλτα μαζί του
Γιατί όλοι έχουν θυμώσει τόσο με την ομολογουμένως άστοχη δήλωση του ηθοποιού; Ή μήπως συμβαίνει κάτι άλλο;
Ο 78χρονος σταρ επιβεβαιώνει - Σχεδιάζει επιστροφές και στα Predator και Commando
Ο πιο εμβληματικός κινηματογράφος της Αθήνας πρωταγωνιστεί στη λίστα με τα καλύτερα σινεμά παγκοσμίως
H ηθοποιός είχε αντιρρήσεις για τη χρήση μιας ρατσιστικής λέξης
Όταν ο σπουδαίος σκηνοθέτης μίλησε στην Athens Voice με αφορμή τα γυρίσματα της ταινίας «Σ΄ αυτή τη χώρα κανείς δεν ήξερε να κλαίει»
Ο σπουδαίος σκηνοθέτης πέθανε σε ηλικία 84 ετών
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.