Νοτιάς

Έχοντας υπογράψει μία από τις πιο πετυχημένες ταινίες στην ιστορία του ελληνικού σινεμά, την «Πολίτικη κουζίνα», ο Τάσος Μπουλμέτης επιστρέφει με μια ταινία που είναι την ίδια στιγμή βαθιά προσωπική, ουσιαστικά αυτοβιογραφική, αλλά και παράλληλα ένα φιλμ άμεσα αναγνωρίσιμο κι όχι μόνο σε όσους έχουν βιώσει τη χρονική περίοδο στην οποία διαδραματίζεται. Μια ταινία ενηλικίωσης, ο «Νοτιάς» απλώνει έναν ευρύ καμβά και τον διακοσμεί με γοητευτικούς χαρακτήρες, με απολαυστικές ιστορίες, με αξιοπρόσεκτες λεπτομέρειες, με συναισθήματα που πηγάζουν με τρόπο αυθόρμητο από τις εικόνες, τους ήρωες. Το φιλμ του Μπουλμέτη είναι άρτιο, υπέροχο στη φωτογραφία, εντυπωσιακό στην αναπαράσταση της εποχής, στα κοστούμια, στον τρόπο που χρησιμοποιεί τα ειδικά εφέ για να ζωντανέψει όχι την εικόνα ενός τόπου, αλλά κυρίως την αίσθηση, τις αναμνήσεις. Κι εκεί είναι που πετυχαίνει ουσιαστικά, εκεί που κρίνεται (πετυχημένο) το στοίχημά του: στην ανθρωπογεωγραφία του, στη συναισθηματική απεικόνιση των ηρώων του, στα όνειρα και τις επιθυμίες που χτίζονται ή διαψεύδονται, στα όσα κερδίζουν ή χάνουν και στα όσα μαθαίνουν στη διαδικασία. Και παράλληλα είναι συγκινητικό να βλέπεις μαζί με του κεντρικού ήρωα, μια ακόμη ιστορία ενηλικίωσης να ξετυλίγεται στην οθόνη. Αυτή μιας κοινωνίας, μιας χώρας, της Ελλάδας, που «μεγαλώνει» και μαθαίνει (ή όχι) με τρόπο απόλυτα κινηματογραφικό, δοσμένο ίσως για πρώτη φορά τόσο πετυχημένα στην οθόνη.