Με την Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου να γιορτάζει τέσσερις δεκαετίες δημιουργικής παρουσίας στα εγχώρια κινηματογραφικά πράγματα, το 28ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου δίνει βήμα σε 8 κριτικούς της παλαιότερης, αλλά και της νέας γενιάς, να προτείνουν τις αγαπημένες τους ευρωπαϊκές ταινίες: Μισέλ Δημόπουλος («Ο Πορτοφολάς» του Robert Bresson), Ρόμπυ Εκσιέλ («Σύντομη Συνάντηση» του David Lean), Βασίλης Κεχαγιάς («Η Γυναίκα της Διπλανής Πόρτας» του François Truffaut), Αχιλλέας Κυριακίδης («Φάννυ και Αλέξανδρος» του Ingmar Bergman), Νίνος Φένεκ Μικελίδης («Λόλα Μοντές» του Max Ophüls), Γιάννης Μπακογιαννόπουλος ("Senso" του Luchino Visconti), Ιωσήφ Πρωιμάκης («Μαζί, Ποτέ» του Fatih Akin), και Ανδρέας Τύρος (“Alphaville” του Jean-Luc Godard).
Παρασκευή 27/11 ΑΑΒΟΡΑ
8.30 MAZI, ΠOTE / Gegen die Wand (2004, Γερμανία-Τουρκία, 121')
Σκηνοθεσία: Fatih Akin
Μετά από μια απόπειρα αυτοκτονίας η Σιμπέλ ζητά από τον Καχίτ να κάνουν έναν λευκό γάμο ώστε να απαλλαγεί από την οικογενειακή καταπίεση. Αρχικά απλώς συγκατοικούν αλλά, στην πορεία, είναι μοιραίο να ερωτευτούν.
Την ταινία προτείνει και προλογίζει ο Ιωσήφ Πρωιμάκης. «Με Χρυσή Άρκτο στο Βερολίνο το 2004 και πάνω από μια ντουζίνα ευρωπαϊκές διακρίσεις, συμπεριλαμβανομένων αυτών της Καλύτερης Ευρωπαϊκής Ταινίας και του Βραβείου Κοινού στα βραβεία της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου, το Head On δεν καθιέρωσε μονάχα τον Fatih Akin ως μια απ’ τις πιο δυναμικές φωνές του σύγχρονου ευρωπαϊκού κινηματογράφου, αλλά εισήγαγε με δύναμη και ορμή μια νέα, διαπολιτισμική οπτική της ευρωπαϊκής κοινωνίας, αναζητώντας τη θέση του ανθρώπου σ’ έναν κόσμο που τον διώχνει, μέσα απ’ τη θέση του απέναντι σ’ ένα συναίσθημα που τον τρομοκρατεί: την ασυμβίβαστη αγάπη.»
Βενετία 1866, κατά τις τελευταίες ημέρες της αυστριακής κατοχής. Μια παράσταση του “Il Trovatore” καταλήγει σε χάος λόγω μιας αντι-αυστριακής διαδήλωσης που διοργάνωσε ο Κόμη Ουσσόνι.
Την ταινία προτείνει και προλογίζει ο Γιάννης Μπακογιαννόπουλος:«Ο 19ος αιώνας, Ιταλία που παλεύει για την ανεξαρτησία της από τους αυστριακούς, η ταξική προδοσία των ευγενών και η προδοσία του ακατάσχετου ερωτικού πάθους της γυναίκας. Ο ιστορικός ρεαλισμός, το μελόδραμα του πάθους και το μελόδραμα της μουσικής φόρμας και η εικαστική ομορφιά των εικόνων πλάθουν ένα έργο που συγκεράζει θαυμαστά τον παροξυσμό με τη μεγαλοπρέπεια, σε μια κορυφαία στιγμή του Βισκόντι και της κινηματογραφικής τέχνης.»
Τα σκάνδαλα που ακολουθούσαν την πορεία της Λόλα Μοντές σε όλη την Ευρώπη προκαλώντας εξίσου το ενδιαφέρον και την ηθική αποστροφή του κοινού της εποχής. Όλα ειδωμένα μέσα από διηγήσεις της τρέχουσας εργασίας της ως αστέρι ενός περιοδεύοντος τσίρκου.
Την ταινία προτείνει και προλογίζει ο Νίνος Φένεκ Μικελίδης.«Μια ταινία γύρω από το θέαμα, την εξύμνηση και την επιδειξιμανία του, αλλά και γύρω από την ψευδαίσθηση, τις χαρές και τις απολαύσεις της μαζί και τους κινδύνους που αυτή περικλείει. Μια ταινία γύρω από τη μαγεία του ίδιου του κινηματογράφου που σαν σύγχρονη σειρήνα σε παρασύρει στους ηδυπαθείς κόλπους του, προσφέροντάς σου μιαν ευπρόσδεκτη νιρβάνα.»
Κυριακή 29/11 ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ
9.15 ΦΑΝNY ΚΑΙ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ/Fanny Och Alexander (1982, Σουηδία-Γαλλία-Δυτ. Γερμανία, 188΄)
Τα δύο παιδιά της εκκεντρικής οικογένειας των Έκνταλ, μετά τον πρόωρο θάνατο του πατέρα τους, μετακομίζουν στο αυστηρό και γεμάτο απαγορεύσεις σπίτι του νέου συζύγου της μαμάς τους και επίσκοπου της πόλης, όπου νιώθουν αμέσως δυστυχισμένα.
Την ταινία προτείνει και προλογίζει ο Αχιλλέας Κυριακίδης. «Η ταινία είναι ένα ταξίδι στην παιδική ηλικία της αθωότητας, αλλά και ένας φόρος τιμής στην αθωότητα της τέχνης – και όχι μόνο της κινηματογραφικής. Η τιμή αυτή αποδίδεται με όλη την ευγένεια και την κομψότητα ενός μεγαλοφυούς δημιουργού που δε δίστασε να βγει έξω από τα χωρικά ύδατα της υπαρξιστικής, κιρκεγκοριανής προβληματικής του και ν’ ανοιχτεί στη μαγεία της καθαρής αφήγησης.»
Δευτέρα 30/11 ΑΑΒΟΡΑ
6.15 ALPHAVILLE (1965, Γαλλία-Ιταλία, 99')
Σκηνοθεσία: Jean-Luc Godard
Ο Λεμί Κοσιόν, ένας Αμερικανός ιδιωτικός αστυνομικός, φτάνει στο φουτουριστικό Alphaville κι έρχεται σε αντιπαράθεση με τον σατανικό επιστήμονα Φον Μπράουν που έχει απαγορεύσει την ελευθερία έκφρασης και την αγάπη.
Την ταινία προτείνει και προλογίζει ο Ανδρέας Τύρος: «Επειδή η Άννα Καρίνα μοιάζει μ’ ασπρόμαυρη επιστημονική φαντασία, συγκριτικά με την έγχρωμη Κατρίν Ντενέβ της ίδιας δεκαετίας. Κι επειδή ο έρωτας παραμένει το ισχυρότερο, διαχρονικά, αντίδοτο απέναντι στην εξουσία και στον τεχνολογικό ολοκληρωτισμό.»
Όταν η Λόρα Τζέσσον και ο δρ. Άλεκ Χάρβει αντιλαμβάνονται ότι είναι παράφορα ερωτευμένοι, αντιμετωπίζουν το ψυχικό μαρτύριο του ότι οποιαδήποτε μελλοντική σχέση γι' αυτούς είναι καταδικασμένη.
Την ταινία προτείνει και προλογίζει ο Ρόμπυ Εκσιέλ: «Δύο καθημερινοί άνθρωποι, μια τυχαία γνωριμία, ένα παράνομο ρομάντζο. Η αλλιώς, πώς το απλό χρονικό ενός σύντομου φλερτ μπορεί να μετατραπεί σε μια βροντερή φιλμική συμφωνία, μια ακριβή εξερεύνηση του ανεκπλήρωτου ερωτικού πόθου και μαζί ένα υπαινικτικό πορτρέτο της «κουμπωμένης» μεταπολεμικής Αγγλίας. Το αριστούργημα του Ντέιβιντ Λιν.»
Τρίτη 1/12 ΑΑΒΟΡΑ
8.30 Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΗΣ ΔΙΠΛΑΝΗΣ ΠΟΡΤΑΣ / La Femme d'à côté(1981, Γαλλία, 106')
Σκηνοθεσία: François Truffaut
Ο Μπερνάρ ζει ευτυχισμένος με τη σύζυγό του Αρλέτ και τον γιο τους Τομά μέχρι που το ζευγάρι των Φιλίπ και Ματίλντ Μποσάρ μετακομίζουν στο γειτονικό σπίτι. Αυτή είναι η τυχαία συνάντηση του Μπερνάρ και της Ματίλντ, οι οποίοι είχαν μια παθιασμένη ερωτική σχέση.
Την ταινία προτείνει και προλογίζει ο Βασίλης Κεχαγιάς: «Η τραγωδία στα χέρια του Ρακίνα: “Ούτε με εσένα ούτε χωρίς εσένα”, συνοψίζει το μότο του φιλμ. Η τραγωδία σε αστικό περιβάλλον, μακριά από τους Θεούς. Κι εκεί χαμηλά, ανάμεσα σε ανθρώπους, ονομάζεται δράμα. Ο Φρανσουά Τριφό το κινηματογραφεί με το γήινο τρόπο του συμπάσχοντα• αυτού που γνωρίζει τον έρωτα σε δόσεις αυτοχειρίας και όχι συναισθηματικής ασπιρίνης. Κάδρα παθιασμένα με την πρωταγωνίστριά τους -όπως και ο σκηνοθέτης τους- σβησμένα στη σιγανή φωτιά του τραγωδιακού χορού, της αφηγήτριας μαντάμ Ζουβ.»
Τετάρτη 2/11 ΑΑΒΟΡΑ
10.00 Ο ΠΟΡΤΟΦΟΛΑΣ / Pickpocket (1959, Γαλλία, 75΄)
Σκηνοθεσία: Robert Bresson
Ο Μισέλ μετά τον θάνατο της μητέρας του, γίνεται πορτοφολάς αφού συνειδητοποιεί ότι είναι ο μόνος τρόπος, όχι μόνο για να βγάλει λεφτά, αλλά και για να νιώθει καλά με τον εαυτό του.
Την ταινία προτείνει και προλογίζει ο Μισέλ Δημόπουλος: «Για τον γυμνό ρεαλισμό της ιστορίας, την ταχύτητα της κάμερας και την συναισθηματική ένταση που
κινηματογραφεί... Γιατί είναι το αμοράλ ένστικτο, κι όχι η κοινή λογική, που μας αποκαλύπτει τα που, πως, πότε και γιατί της προσωπικής μας ολοκλήρωσης έστω κι αν είναι επιζήμιο να τα διεκδικήσουμε... Και γιατί ο Bresson πάντα λατρεύεται δίχως ποτέ να “διασημοποιείται”».
info: Το 28ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου το μακροβιότερο κινηματογραφικό φεστιβάλ της Αθήνας, διεξάγεται φέτος από τις 26 Νοεμβρίου, έως και τις 2 Δεκεμβρίου, με τους κινηματογράφους Ααβόρα και Λαϊς – Ταινιοθήκη της Ελλάδος να μετατρέπονται στο απόλυτο meeting point για τους λάτρεις του καλού σινεμά. Περισσότερες από 50 ταινίες από την ευρωπαϊκή και την παγκόσμια κινηματογραφία υπόσχονται ανεπανάληπτες εμπειρίες θέασης. Το αναλυτικό, και το ωρολόγιο πρόγραμμα του Φεστιβάλ, καθώς και πληροφορίες για την προπώληση εισιτηρίων, βρίσκονται στην επίσημη ιστοσελίδα του, www.panoramafest.org.
Η εντυπωσιακή παράσταση του 30χρονου ηθοποιού δίνει το έναυσμα στον σκηνοθέτη Τζος Σάφντι για να παρουσιάσει ένα σκληρό δράμα γύρω από την προσωπική μοναξιά και τη σημασία τού να κυνηγάς το όνειρό σου
Ο δημιουργός ποντάρει στην αίσθηση που προκαλεί η δύναμη της εικόνας, που «αφηγείται» την καταστροφική κλιματική αλλαγή σε συνδυασμό με τον εξωφρενικό τρόπο που το παρελθόν συναντιέται με το μέλλον.
Με ειρωνικές μπηχτές για τα τετριμμένα πλέον ευρωπαϊκά συνθήματα περί ισότητας ή αδελφοσύνης και με οξεία ματιά πάνω στο θέμα της ατομικής ευθύνης, ο ρουμάνος σκηνοθέτης υπογράφει ένα στιβαρό δράμα
14°
