Φωτογραφια

24 φωτογραφίες διδύμων που δείχνουν τις διαφορές τους

Ρίξτε μια προσεκτική ματιά στην εξαιρετική δουλειά του Peter Zelewski

woman_guest.jpg
Εμμανουέλα Μαρινήτση
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
peter-zelewski-alike-but-not-alike-8.jpg
© Peter Zelewski

Ο Αμερικανός φωτογράφος Peter Zelewski δημιούργησε εκπληκτικά πορτρέτα δίδυμων που γνώρισε στους δρόμους του Λονδίνου και τονίζει τις ομοιότητες, αλλά εστιάζει κυρίως στις διαφορές τους. Το όνομα του project είναι Alike But Not Alike και ο Zelewski «ξόδεψε» πέντε χρόνια για να τραβήξει με την κάμερα του αγνώστους σε όλη την βρετανική πρωτεύουσα.

peter-zelewski-alike-but-not-alike-13.jpg
© Peter Zelewski

«Οι Λονδρέζοι απεικονίζουν με όμορφο, οικείο και σπάνιο τρόπο την πόλη. Σου υπενθυμίζει τον ευδιάκριτο πληθυσμό του Λονδίνου, ενώ παράλληλα επανεξετάζει την προσωπογραφία ως μορφή τέχνης», αναφέρει.

cover_people-of-london_cloth_1024x1024.jpg

Οι φωτογραφίες του δημοσιεύθηκαν στο βιβλίο του με τίτλο «People of London», ενώ μπορείτε επίσης να παρακολουθήσετε τη δουλειά του στο λογαριασμό του στο Instagram.

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Τάσος Ανέστης
Τάσος Ανέστης: Ο φωτογράφος της ATHENS VOICE βραβεύτηκε στο Prix de la Photographie Paris

Το πορτρέτο του Θεοδόση Τάσιου βρήκε τον δρόμο του σε μια διοργάνωση παγκόσμιας εμβέλειας, κερδίζοντας το ασημένιο βραβείο στην κατηγορία Portraiture/Personality του PX3 2026

Τάσος Βρεττός
Τάσος Βρεττός: Τα δέντρα χορεύουν στην άκρη της ασφάλτου

Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.

Το φωτογραφικό λεύκωμα «Η Ελλάδα που χάνεται» του Γιάννη Δήμου γίνεται ιστορικό αρχείο και εργαλείο οπτικής παιδείας για τις νέες γενιές.
Από την «Ελλάδα που χάνεται» στην Ελλάδα που χάθηκε;

Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;

Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»
Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»

Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας

Stonehenge
Περιμένοντας τον ήλιο να φανεί – Μέσα στο αρχαίο τελετουργικό του Stonehenge

Περίμενα να βρω κάτι σκοτεινό και μυστικιστικό. Ίσως δρυΐδες να κάνουν ιεροτελεστίες στη σκιά των πετρών. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκα ανάμεσα σε είκοσι πέντε χιλιάδες ανθρώπους, τύμπανα και μια παράδοση που μένει ζωντανή για χιλιετίες.

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY