Πρωτότυπη, μυστηριακή, άριστη φωτογραφία δρόμου που θα σε ξεναγήσει στα χνάρια της μητρόπολης. Ο Alan Schaller είναι ένας δημιουργός ο οποίος έχει μάθει καλά τη γλώσσα του φακού και δεν δυσκολεύεται καθόλου να εκφραστεί οπτικά. Το τελευταίο του μονοχρωματικό πρότζεκτ εκτίθεται στο Leica Store City του Λονδίνου και εστιάζει στην αποξένωση των υπηκόων της ψηφιακής εποχής, μεγεθυσμένης στην ψυχρή κλίμακα του αστικού περιβάλλοντος.
Η Bauhaus αρχιτεκτονική των εικόνων, η αυστηρή γεωμετρία, το εξπρεσιονιστικό πρίσμα του καλλιτέχνη, το υψηλό κοντράστ, η ρευστότητα του φωτός και η μεθοδική χρήση σκιάς και προοπτικής συνθέτουν ένα πορτφόλιο – ωδή στην αίγλη του ασπρόμαυρου.
Επαγγελματίας της φωτογραφίας με δουλειές που φιλοξενήθηκαν στον Guardian, τους Financial Times, το Time Out και τον Independent, καθώς και με πελατολόγιο που συμπεριλαμβάνει τη Philips και την Huawei, ο Alan Schaller είναι brand ambassador της Leica αλλά και συνιδρυτής της κολεκτίβας Street Photography International, η οποία δέχεται περισσότερες από 12 εκατομμύρια επισκέψεις κάθε μήνα στο Instagram. Όσο για το δικό του προφίλ, 150.000 και πλέον followers συναθροίζονται στην ψηφιακή γκαλερί του.
Να πώς σχολιάζει ο ίδιος το έργο του: «Το “Metropolis” είναι μια σειρά που εξετάζει τους τρόπους του σύγχρονου κόσμου να μας καταδυναστεύει. Πρόκειται για μια συνθήκη που επιδρά στην ευρεία πλειοψηφία του πληθυσμού. Οι άνθρωποι υποκαθιστούν τις πραγματικές σχέσεις με ψηφιακές. Είμαστε θεμελιωδώς κοινωνικά όντα, και η ολοένα αυξημένη καταβύθισή μας στον ονλάιν κόσμο και τη ζωή της μεγαλούπολης είναι αδύνατο να περάσει απαρατήρητη. Οι εικόνες αυτές είναι η δική μου ερμηνεία πάνω στην ανθρώπινη αποσύνδεση».
Το στήσιμο των φωτογραφιών του Alan Schaller μπορεί να σου θυμίσει ένα φουτουριστικό πόστερ που στάλθηκε από το πουθενά, αλλά οι αλήθειες που βγαίνουν από μέσα τους μπορεί να σε κάνουν να αναλογιστείς σοβαρά τον λόγο ύπαρξης αυτής της τρελαμένης «Metropolis» που μας αφομοιώνει. How to disappear completely?
Ο Ανδρέας Καμπάς εξηγεί γιατί η Gen Z επιστρέφει στο φιλμ, πώς οι 36 πόζες γίνονται πράξη κοινωνικοποίησης και γιατί τα πραγματικά μυστικά δεν σβήνουν με ένα swipe.
Το πορτρέτο του Θεοδόση Τάσιου βρήκε τον δρόμο του σε μια διοργάνωση παγκόσμιας εμβέλειας, κερδίζοντας το ασημένιο βραβείο στην κατηγορία Portraiture/Personality του PX3 2026
Με εργαλεία του τις σκιές, τα χριστιανικά μοτίβα αλλά και εσκεμμένα θολές φιγούρες, ο Έλληνας καλλιτέχνης περνά τα δικά του μηνύματα για την πίστη, τη μνήμη αλλά και το άγνωστο
Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.
Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;
Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας
15°
