Επικρατεί ερημιά και εκκωφαντική ησυχία ένα χειμωνιάτικο σούρουπο στο μώλο της Καλαμάτας. Ο βαριεστημένος τύπος στο παγκάκι απευθύνεται στον αποχωρούντα ψαρά, που περπατάει νωχελικά με το καλάμι του στον ώμο, τσουλώντας ταυτόχρονα και το ποδήλατο. Έπιασες τίποτα, μάνα μου;
Ούτε λέπι!
Ο ψαράς συνέχισε τη νωχελική του αποχώρηση και ο τύπος στο παγκάκι συνέχισε να βαριέται κοιτώντας απλανώς το υπερπέραν...
Στην ιστοσελίδα της εταιρείας διαχείρισης του νέου αυτοκινητοδρόμου Αθήνα - Τρίπολη - Καλαμάτα, ο οποίος είναι σε λειτουργία από 2014, αναφέρεται ότι η χρονική διάρκεια κάλυψης της απόστασης οδικώς προσδιορίζεται σε 2 ώρες και μερικά λεπτά. Μπορώ με σιγουριά να επιβεβαιώσω ότι ο ισχυρισμός αυτός ισχύει 100%. Απίστευτα εύκολη και άνετη διαδρομή. Αν αφήσεις το αυτοκίνητο, θα πάει μόνο του…
Η Καλαμάτα απέχει 223 χιλιόμετρα από την Αθήνα, έχει κάπου 54.000 κατοίκους και είναι η δεύτερη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη της Πελοποννήσου μετά την Πάτρα. Φιλοξενεί ΤΕΙ και σχολές του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, διαθέτει πλήρεις και σύγχρονες αθλητικές εγκαταστάσεις, νέο, σύγχρονο νοσοκομείο, μουσεία, πινακοθήκες, μέγαρο χορού, μεγάλο λιμάνι, μαρίνα, σιδηροδρομικές υποδομές και διεθνές αεροδρόμιο. Καθώς αποτελεί σημαντικό οικονομικό κέντρο της Πελοποννήσου, καθημερινά στο ευρύτερο αστικό κέντρο της Καλαμάτας έρχονται και εργάζονται πάνω από 50.000 άνθρωποι από διπλανές πόλεις.
Η ιστορία της Καλαμάτας ξεκινάει από τον Όμηρο, ο οποίος αναφέρει τις Φαρές, αρχαία πόλη χτισμένη περίπου εκεί που βρίσκεται σήμερα το Φράγκικο κάστρο της πόλης. Το ιστορικό αμφιθέατρο του κάστρου φιλοξένησε για αρκετά χρόνια στο ξεκίνημά του το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, το οποίο ιδρύθηκε την άνοιξη του 1995 με αντικείμενο την προώθηση της χορευτικής τέχνης και με άξονες την έρευνα, την εκπαίδευση και την καλλιτεχνική δράση και παραγωγή.
Το σημαντικότερο γεγονός της μακρόχρονης ιστορίας της πόλης είναι η απελευθέρωσή της από τους Τούρκους στις 23 Μαρτίου του 1821. Την ημέρα εκείνη ο Κολοκοτρώνης, ο Νικηταράς, ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, ο Παπαφλέσσας και άλλοι μπήκαν μέσα στην πόλη ως απελευθερωτές. Συμμετείχαν στην πανηγυρική δοξολογία που τελέστηκε στον Ιερό Ναό των Αγίων Αποστόλων (μικρή βυζαντινή εκκλησία των μέσων του 11ου-12ου αιώνα, που σώζεται μέχρι σήμερα και αποτελεί σύμβολο της πόλης). Στους Αγίους Αποστόλους ευλογήθηκε η επαναστατική σημαία και από εκεί ξεκίνησε η επανάσταση στη νότια Πελοπόννησο.
Ο μεγάλος σεισμός του 1986 ήταν σημαδιακός για την Καλαμάτα. Μια πραγματική τραγωδία με 22 νεκρούς και πάνω από 300 τραυματίες. Το ιστορικό κέντρο της πόλης σχεδόν ισοπεδώθηκε, ενώ το 70% των κτιρίων της πόλης κρίθηκε ακατάλληλο. Χιλιάδες άνθρωποι έζησαν για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα σε σκηνές και λυόμενα. Πέρασαν τουλάχιστον 5 χρόνια μέχρις ότου η πόλη να ξαναβρεί την κανονικότητά της, να ξαναχτιστεί με βάση τον αυστηρό αντισεισμικό κανονισμό, να επεκταθεί και ουσιαστικά να αναγεννηθεί.
Η Καλαμάτα σήμερα είναι μια πολύ όμορφη επαρχιακή πόλη. Μια πόλη ευχάριστης ρουτίνας. Με ανέσεις, ευκολίες και πολλά πλεονεκτήματα για ποιοτική καθημερινότητα. Με αργούς ρυθμούς, απλό και χαρούμενο κόσμο. Μια πόλη παραθαλάσσια, με πλήρεις υποδομές για την φιλοξενία επισκεπτών, αλλά όχι τουριστική. Είναι εντυπωσιακό αυτό. Με σχεδόν 4 χιλιόμετρα παραλία μέσα στην πόλη και πεντακάθαρη θάλασσα. Και όμως όχι! Η ατμόσφαιρα δεν είναι τουριστική. Και έχω την αίσθηση ότι είναι επιλογή των κατοίκων να μην κάνουν βιομηχανικά τουριστική την πόλη τους. Και νομίζω ότι δεν είναι καθόλου κακό αυτό.
Έκανα Πρωτοχρονιά στην Καλαμάτα. Μια πόλη με την οποία διατηρώ ισχυρούς δεσμούς και γι’ αυτό την έχω επισκεφθεί πολλές φορές. Δυστυχώς, η φετινή πρωτοχρονιάτικη επίσκεψη ήταν για δυσάρεστο και λυπηρό λόγο. Ήμουν πολύ στεναχωρημένος και είχα κάθε άλλο παρά γιορτινή διάθεση. Νομίζω διακρίνεται και στις φωτογραφίες αυτό…
Η φωτογράφος μιλάει στην ATHENS VOICE για όσα αποκαλύπτει μια φωτογραφία όχι μόνο για τον κόσμο αλλά και για τον άνθρωπο που βρίσκεται πίσω από την κάμερα
Μια συζήτηση τη ζωή και τη δουλειά του στη Λήμνο, τη σειρά του για το Ελληνικό που εντάχθηκε στη συλλογή του Smithsonian, αλλά και τη συνεχή του έρευνα γύρω από την οικονομία της προσοχής
Ο Κωνσταντίνος Ρήγος ανοίγει το προσωπικό του αρχείο και μοιράζεται σπάνιες και αδημοσίευτες φωτογραφίες από τη μακρόχρονη συνεργασία του με τον Γιώργο Μαζωνάκη
Ο Ανδρέας Καμπάς εξηγεί γιατί η Gen Z επιστρέφει στο φιλμ, πώς οι 36 πόζες γίνονται πράξη κοινωνικοποίησης και γιατί τα πραγματικά μυστικά δεν σβήνουν με ένα swipe.
Το πορτρέτο του Θεοδόση Τάσιου βρήκε τον δρόμο του σε μια διοργάνωση παγκόσμιας εμβέλειας, κερδίζοντας το ασημένιο βραβείο στην κατηγορία Portraiture/Personality του PX3 2026
Με εργαλεία του τις σκιές, τα χριστιανικά μοτίβα αλλά και εσκεμμένα θολές φιγούρες, ο Έλληνας καλλιτέχνης περνά τα δικά του μηνύματα για την πίστη, τη μνήμη αλλά και το άγνωστο
Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.
Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;
15°
