Έλα να σου δείξω αυτήν που με έκανε accept σήμερα το πρωί!
Ρε συ, επειδή δεν βλέπω Χριστό σε αυτές τις μικροσκοπικές οθόνες, μήπως να ρίξουμε μια ματιά τριγύρω μας;
Δεν μπορώ να καταλάβω πώς φτάσαμε ως εδώ! Στην Αθήνα, στην πόλη που κυκλοφορούν στους δρόμους άπειρες όμορφες γυναίκες. Που 8 από τους 12 μήνες του χρόνου είναι από ελαφριά έως πολύ ελαφριά ντυμένες. Σε αυτή λοιπόν την πόλη, με τις τόσες πραγματικές και λαχταριστές γυναίκες, με τύπο, με φινέτσα, με χάρη, να βρίσκονται διαρκώς γύρω μας, εμείς έχουμε καταλήξει να ασχολούμαστε με «στημένες» πόζες και επεξεργασμένες φωτογραφίες στο facebook & στο instagram, καθώς και με site και apps γνωριμιών.
Δεν μπορεί, ρε φίλε, να σε νοιάζει τι φόραγε ή πώς πόζαρε η τάδε μοντέλα, ηθοποιός ή πορνοστάρ. Να πιάνεις με τις ώρες τη συζήτηση στα social με κάποια που δεν την έχεις δει ποτέ από κοντά και ίσως και να μην τη δεις ποτέ. Που στο κάτω-κάτω μπορεί και να μην είναι αυτή που λέει. Και την ίδια στιγμή να προσπερνάς τη sexy φοιτήτρια με το γιορκσάιρ που μένει στον 1ο ή την εύθυμη και χαριτωμένη ζωντοχήρα από το ζαχαροπλαστείο της πλατείας (ο καθένας στο target group του…).
Θα πουν βέβαια κάποιοι, με το δίκιο τους, ότι πολλές από αυτές τις αιθέριες υπάρξεις είναι και εκείνες βυθισμένες στο κινητό τους και έχουν μάτια μόνο για τα accounts τους. Okay, ισχύει! Όμως, τι πάει να πει αυτό; Θα μείνουμε με σταυρωμένα τα χέρια; Δεν λέει!
Κλείστε, ρε παιδιά, τις συσκευές! Έχει παραγίνει το κακό! Βγείτε έξω, σηκώστε τα κεφάλια, δείτε γύρω σας! Κορίτσια, γυναίκες, παντού. Χαμός! Όμορφες, χαριτωμένες, φινετσάτες, sexy. Που γυμνάζονται συστηματικά και προσέχουν το ντύσιμό τους. Πάνω από όλα, πραγματικές και χειροπιαστές. Γήινες!
Μερικά βλέμματα, ένα χαμόγελο, μια καλησπέρα. Που μπορούν να καταλήξουν σε ένα συναρπαστικό ραντεβού, αλλά και σε μία ξεγυρισμένη χυλόπιτα. Όλα παίζουν αλλά, προς Θεού, δεν πρέπει να γίνεται αυτό στις οθόνες! Υπάρχει πραγματική ζωή! Ή μήπως όχι; Μήπως για κάποιους έχει χαθεί πλέον το παιχνίδι; Μήπως έχουν εγκλωβιστεί μόνιμα στο παραμύθι του κυβερνοχώρου και των φορητών συσκευών ψυχαναγκασμού;
Σκεφτείτε λίγο αυτά που λέω, δείτε και τις εικόνες που συνοδεύουν το κείμενο και αλλάξτε ρότα όσο είναι νωρίς! Υπάρχει κίνδυνος! Όσο περισσότερο λειτουργεί η συσκευή που έχουμε στην τσέπη μας, τόσο λιγότερο λειτουργεί εκείνη που έχουμε μέσα από το παντελόνι μας!
Και αυτό, όπως και να το κάνουμε, είναι ένα πρόβλημα... mywallphotos.blogspot.gr
Η φωτογράφος μιλάει στην ATHENS VOICE για όσα αποκαλύπτει μια φωτογραφία όχι μόνο για τον κόσμο αλλά και για τον άνθρωπο που βρίσκεται πίσω από την κάμερα
Μια συζήτηση τη ζωή και τη δουλειά του στη Λήμνο, τη σειρά του για το Ελληνικό που εντάχθηκε στη συλλογή του Smithsonian, αλλά και τη συνεχή του έρευνα γύρω από την οικονομία της προσοχής
Ο Κωνσταντίνος Ρήγος ανοίγει το προσωπικό του αρχείο και μοιράζεται σπάνιες και αδημοσίευτες φωτογραφίες από τη μακρόχρονη συνεργασία του με τον Γιώργο Μαζωνάκη
Ο Ανδρέας Καμπάς εξηγεί γιατί η Gen Z επιστρέφει στο φιλμ, πώς οι 36 πόζες γίνονται πράξη κοινωνικοποίησης και γιατί τα πραγματικά μυστικά δεν σβήνουν με ένα swipe.
Το πορτρέτο του Θεοδόση Τάσιου βρήκε τον δρόμο του σε μια διοργάνωση παγκόσμιας εμβέλειας, κερδίζοντας το ασημένιο βραβείο στην κατηγορία Portraiture/Personality του PX3 2026
Με εργαλεία του τις σκιές, τα χριστιανικά μοτίβα αλλά και εσκεμμένα θολές φιγούρες, ο Έλληνας καλλιτέχνης περνά τα δικά του μηνύματα για την πίστη, τη μνήμη αλλά και το άγνωστο
Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.
Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;
15°
