Φωτογραφια

Αβάνα, η πόλη της αντίφασης

Η πρωτεύουσα της Κούβας μέσα από φωτογραφίες

133065-302720.jpg
Μαρίνα Μπουκουμάνη
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
328592-679206.jpg

Ο Γερμανός φωτογράφος Bernhard Hartmann αποτυπώνει τα ερειπωμένα αλλά και τα μεγαλοπρεπή κτίρια της παλιάς Αβάνας.

gitkghog

15 χρόνια μετά την πρώτη επίσκεψη του φωτογράφου Matt Humphrey ως φοιτητής ισπανόφωνων σπουδών, επέστρεψε για να αποτυπώσει εικόνες πριν το τέλος της εποχής Castro.

hiugkhou

Η Αβάνα θεωρείται μια πόλη μέσα στις αντιθέσεις, όπου το παλιό διαδέχεται το καινούργιο. Από τη μια υπάρχει η φτώχεια, το εμπάργκο, η εικόνα της εγκατάλειψης στα κτίρια και η έλλειψη βασικών αναγκών όπως το πόσιμο νερό, κι από την άλλη είναι η Αβάνα με πολυτελείς νεοκλασικές επαύλεις, πλούσιους τουρίστες και πανάκριβα εστιατόρια. Όλα αυτά τα χρόνια απαράλλαχτη μένει η μαγευτική της αρχιτεκτονική που χαρακτηρίζεται από τη μίξη ισπανικών αποικιοκρατικών επαύλεων και μοντέρνων art deco.

 

Η μαγεία της Αβάνας συνεχίζει να βρίσκεται στους δρόμους, εκεί όπου οι Κουβανοί ζουν, δουλεύουν

Τον τελευταίο καιρό, μετά την αποκατάσταση των σχέσεων Κούβας και Αμερικής και την επίσκεψη του Ομπάμα που σηματοδότησε μια νέα αρχή, η ζωή στην Κούβα και ειδικά στην Αβάνα έχει αρχίσει να αλλάζει χαρακτήρα και να υιοθετεί πολλά στοιχεία της Δύσης.

 

«Αβάνα είναι η πόλη του ημιτελούς, του ελαττωματικού και του απεριποίητου», τα λόγια του συγγραφέα Alejo Carpentier μοιάζουν τόσο αληθινά σήμερα, όσο και τότε που γράφτηκαν, στην Αβάνα του ΄40

Παρά τα φανερά σημάδια του χρόνου, η Αβάνα είναι ίσως η μόνη πόλη στον κόσμο που καταφέρνει να υποστηρίξει τον αντιφατικό της χαρακτήρα και τις πολλαπλές επιρροές μαζί με τη στασιμότητα σε έναν τόπο, διατηρώντας παράλληλα τη μοναδική προσωπικότητα της.

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Τάσος Βρεττός
Τάσος Βρεττός: Τα δέντρα χορεύουν στην άκρη της ασφάλτου

Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.

Το φωτογραφικό λεύκωμα «Η Ελλάδα που χάνεται» του Γιάννη Δήμου γίνεται ιστορικό αρχείο και εργαλείο οπτικής παιδείας για τις νέες γενιές.
Από την «Ελλάδα που χάνεται» στην Ελλάδα που χάθηκε;

Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;

Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»
Ελένη Ονάσογλου: «Η φωτογραφία είναι ο μόνος τρόπος να επιστρέφω στον τόπο που κατασκεύασα για να υπάρχω»

Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας

Stonehenge
Περιμένοντας τον ήλιο να φανεί – Μέσα στο αρχαίο τελετουργικό του Stonehenge

Περίμενα να βρω κάτι σκοτεινό και μυστικιστικό. Ίσως δρυΐδες να κάνουν ιεροτελεστίες στη σκιά των πετρών. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκα ανάμεσα σε είκοσι πέντε χιλιάδες ανθρώπους, τύμπανα και μια παράδοση που μένει ζωντανή για χιλιετίες.

«Όσο κρατάει ο Μπάλος — Θερμιώτικα Γλέντια» στην Κύθνο
Κύθνος: μια υπαίθρια φωτογραφική έκθεση αφιερωμένη στον θερμιώτικο μπάλο

Η υπαίθρια έκθεση «Όσο κρατάει ο Μπάλος — Θερμιώτικα Γλέντια», που φιλοξενείται από τις 24 Ιουλίου έως τις 30 Αυγούστου στον Χώρο του Συνδέσμου Δρυοπιδέων, στην Κανάλα

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY