Το γυμνό είναι η δουλειά του Mario Sorrenti, και τα γυμνά του, περίφημα. Ανοίγματα στη «Vogue» και το «Harper’s Bazaar», διαφημιστικά για την καμπάνια του Calvin Klein «Obsession» με την Kate Moss, δουλειές για τη Lancôme, την Paco Rabbane, τη Benneton, τη Shakira, τους Del Amitri. Γιος της διαφημίστριας Francesca Sorrenti, θα μπορούσε να ανταγωνίζεται τον αδερφό του Davide, εάν ο τελευταίος δεν είχε πεθάνει από overdose το 1997. Έτσι, απέμεινε μοναδικός φωτογράφος μιας οικογένειας που άφησε τη Νάπολη για τη Νέα Υόρκη, προκειμένου να πετύχει σπουδαία πράγματα, και βρέθηκε να εκθέτει στο Victoria and Albert του Λονδίνου, το νεοϋορκέζικο MoMΑ και να κυκλοφορεί άλμπουμ για εκδοτικούς οίκους υψηλού πρεστίζ.
Αναλαμβάνοντας την 39η έκδοση του ημερολογίου της Pirelli, στρατολόγησε μια δωδεκαμελή αρμάδα καλλονών και μετέβη σε έναν ερημότοπο της Κορσικής, 60 χιλιόμετρα έξω από το Μπιονιφάτσιο, προκειμένου να εφαρμόσει ένα κόνσεπτ που ονόμασε «swoon» και περιέγραψε ως «αισθησιακό παραλήρημα, έκσταση αιχμαλωτισμένη σε εικόνες». Λέει ο Sorrenti: «Η έντονη σχέση ανάμεσα στον φωτογράφο και τη μούσα του αποτελεί την πεμπτουσία ενός αισθητικού διαλόγου που στοχεύει στην εξιδανίκευση της φυσικής ομορφιάς. Φωτογραφίζοντας το ημερολόγιο, προσέγγισα τα αντικείμενα των εικόνων μου με στόχο μια έντιμη, στενή σχέση, η οποία βοήθησε να αποτυπωθεί μια ατμόσφαιρα αγνότητας. Προσπάθησα να φέρω τα σώματα σε άμεση επαφή με τη φύση, προβάλλοντάς τα σαν προέκτασή της, σε μια συλλογή εικόνων όπου τα βράχια, η γη, οι κορμοί των δέντρων, ο ουρανός και η θάλασσα συνθέτουν ένα αριστοτεχνικό σκηνικό». Ωραία τα λέει; Μια χαρά τα λέει, αν ψάχνεις ευφημισμούς για να εξιδανικεύσεις ένα πορτφόλιο, το οποίο ξεμακραίνει από τις παρυφές του soft porn χάρη στο διαχρονικό brand name και τα τρανταχτά ονόματα των μοντέλων. Γεγονός αποτελεί πως η ματιά του Sorrenti στάθηκε στο πρότζεκτ της Pirelli ψύχραιμα, απέριττα, χρησιμοποιώντας κυρίως ασπρόμαυρο φορμάτ για τις 25 λήψεις του ημερολογίου και πατώντας στο κλασικό στιλ που δοκίμασαν στο παρελθόν ο Avedon, ο Herb Ritts, ο Demarchelier.
Για το δωδεκάμηνο φωτογραφήθηκαν εννέα μοντέλα και τρεις ηθοποιοί. Η Βραζιλιάνα Isabeli Fontana, η Ρωσίδα Natasha Poly, οι Ολλανδές Saskia de Brauw και Lara Stone, οι Joan Small και Guinevere Van Seenus από την Αμερική, η Πολωνή Malgosia και η Λιθουανή Edita Vilkeviciute, η Kate Moss, η Milla Jovovich, η ιταλίδα ηθοποιός Margareth Madè και η Γιαπωνέζα Rinko Kikuchi.
Μια συζήτηση τη ζωή και τη δουλειά του στη Λήμνο, τη σειρά του για το Ελληνικό που εντάχθηκε στη συλλογή του Smithsonian, αλλά και τη συνεχή του έρευνα γύρω από την οικονομία της προσοχής
Ο Κωνσταντίνος Ρήγος ανοίγει το προσωπικό του αρχείο και μοιράζεται σπάνιες και αδημοσίευτες φωτογραφίες από τη μακρόχρονη συνεργασία του με τον Γιώργο Μαζωνάκη
Ο Ανδρέας Καμπάς εξηγεί γιατί η Gen Z επιστρέφει στο φιλμ, πώς οι 36 πόζες γίνονται πράξη κοινωνικοποίησης και γιατί τα πραγματικά μυστικά δεν σβήνουν με ένα swipe.
Το πορτρέτο του Θεοδόση Τάσιου βρήκε τον δρόμο του σε μια διοργάνωση παγκόσμιας εμβέλειας, κερδίζοντας το ασημένιο βραβείο στην κατηγορία Portraiture/Personality του PX3 2026
Με εργαλεία του τις σκιές, τα χριστιανικά μοτίβα αλλά και εσκεμμένα θολές φιγούρες, ο Έλληνας καλλιτέχνης περνά τα δικά του μηνύματα για την πίστη, τη μνήμη αλλά και το άγνωστο
Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.
Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;
19°
