Plasmata: Η μεγάλη έκθεση της Στέγης επανέρχεται στο Πεδίο του Άρεως και γίνεται ένα με τη γειτονιά και τους κατοίκους της
Μια περιπλάνηση στο όνειρο, όπου τα όρια ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό δεν είναι πολύ ξεκάθαρα. Αυτό μας υπόσχονται φέτος τα Τα Plasmata 3 που επιστρέφουν δυναμικά στον τόπο όπου ξεκίνησαν, στο Πεδίον του Άρεως. Οι καλλιτέχνες αλλά και όλο το δυναμικό της Στέγης έχουν δουλέψει εντατικά, ώστε τα Plasmata να είναι απόλυτα εναρμονισμένα με το περιβάλλον τους και να δημιουργούν στο αστικό τοπίο ένα κλίμα χαλάρωσης, ονειροπόλησης, ευχάριστης συνάντησης και... αγάπης.
Plasmata 3 στο Πεδίον του Άρεως: Όλα όσα θα δούμε φέτος
Βασικό χαρακτηριστικό της εικαστικής περιπλάνησης είναι ότι τα Plasmata εντάσσονται στο αστικό τοπίο δίχως να επιβάλλονται και να φλυαρούν. Τα έργα είναι μελετημένα ώστε να καλούν τον επισκέπτη να τα ανακαλύψει αβίαστα, περπατώντας απλώς στο πάρκο. Απευθύνονται σε όλους ανεξαιρέτως, από εκείνους που θα έρθουν επί τούτου, μέχρι εκείνους που περνούν καθημερινά από το Πεδίο του Άρεως ή άλλους που βρέθηκαν εκεί τυχαία. Μια γιορτινή ατμόσφαιρα που έχει τα πάντα: πέρα από τα Plasmata, που μας καλούν να τα εξερευνήσουμε και να «συνομιλήσουμε» μαζί τους, υπάρχει μουσική στον χώρο, με DJ από την Ελλάδα και όλον τον κόσμο, ραδιοφωνικές εκπομπές από το Stegi Radio, προβολές ταινιών, αλλά και συζητήσεις με τη συμμετοχή φορέων και οργανώσεων από την ευρύτερη γειτονιά.
Ένα εικαστικό -και όχι μόνο- ταξίδι στη... Χώρα των θαυμάτων του Πεδίου του Άρεως, όπου όλα είναι δυνατά, στο κλίμα ονείρου και αγάπης που καλλιεργείται. Mια φράση του Ντέιβιντ Λιντς «Haven't we met before? Haven't we?» είναι το μότο που αποτυπώνει και το όλο κλίμα. Άλλωστε η ατμόσφαιρα που βλέπουμε στις ταινίες του αγαπημένου σκηνοθέτη αποτυπώνει το σκηνικό που αποπνέει η όλη γειτονιά των Πλασμάτων. Το ταξίδι ξεκινά σε ένα ξέφωτο πίσω από το άγαλμα του Κωνσταντίνου. Εκεί θα πραγματοποιείται μια live περφόρμανς του διάσημου χορογράφου Γιαν Μπουρζουά, που παρουσιάζει για πρώτη φορά έργο του στην Ελλάδα. Εδώ δεν έχουμε κάτι ψηφιακό που βλέπουμε σε οθόνη αλλά ένα ζωντανό δρώμενο με τον τίτλο «Approach 17. Opening», εμπνευσμένο από το έργο Glassworks του Φίλιπ Γκλας. Ένας άνθρωπος ανεβαίνει μια σκάλα που δεν οδηγεί πουθενά, επομένως είναι ανοικτές όλες οι δυνατές πιθανότητες. Ένα έργο που παραπέμπει στην κλασική φράση του Μπεκετ: «Προσπάθησε ξανά. Απότυχε ξανά. Απότυχε καλύτερα».
Στα άλλα Plasmata που θα δούμε φέτος, αναφέρουμε τον «Φύλακα του Πάρκου» των Kalos & Klio, μια όρθια ψηφιακή ταπισερί που μας μεταφέρει απόλυτα το κλίμα της γειτονιάς, όπου συνυπάρχουν αρμονικά διαφορετικοί άνθρωποι, με διαφορετικές θρησκείες και κουλτούρες. Ένα χρυσό Datsun από τον Dionysios με τον τίτλο «Meditation on time» μας καλεί να το οικειοποιηθούμε, να ταξιδέψουμε μαζί του στον χρόνο ή καλύτερα πέρα από αυτόν και -ιδανικά- να ξαπλώσουμε στην οροφή του με το ταίρι μας και να κοιτάμε τα άστρα. Τον χρόνο που περνά μετρά το έργο «Μετρονόμος» του Ziad Adar, σε μια λούπα, όπου οι παιδικές μελωδίες εντάσσονται σιγά σιγά στους χτύπους του μετρονόμου ώσπου να σβήσουν σταδιακά και να ακούμε και πάλι μόνο τους ήχους του μουσικού αυτού εργαλείου. Στο «Sanctuary of dreams» μπορούμε να μπούμε μέσα, να αράξουμε και να ονειρευτούμε, ενώ στο τέλος μπορούμε να γράψουμε και εμείς ποιες είναι οι επιθυμίες και τα όνειρά μας. Το «Shadow Procession» του Κέντριτζ μάς μεταφέρει σε ένα σκληρό παιχνίδι σκιών, ενώ το «Tectonic Riders» της Έφης Γούση ακροβατεί μεταξύ αλήθειας και φαντασίας.
Efi Gousi, «Tectonic Riders»
Κι αν πεινάσετε; Φέτος η Στέγη το έχει προβλέψει και αυτό και συνεργάζεται με 6 μαγαζιά της περιοχής, προσφέροντας έθνικ εδέσματα στους επισκέπτες των Πλασμάτων. Οπότε τα Plasmata 3 τα έχουν όλα: τέχνη, κινηματογράφο, συζήτήσεις, μουσική και φαγητό. Και όλα αυτά σε αρμονία με τη φύση, τη γειτονιά και τους κατοίκους της.
Συμμετέχουν οι καλλιτέχνες: Ανδρέας Αγγελιδάκης, Ziad Antar, Yoann Bourgeois, The Callas, DIONYSIOS, John Fitzgerald & Godfrey Reggio, Pierre-Christophe Gam, Moritz Simon Est, Έφη Γούση, Joana Hadjithomas & Khalil Joreige, Botao ‘Amber’ Hu, Jiabao Li & Matt McCorkle, Noemi Iglesias Barrios, Kalos&Klio, William Kentridge, Αίας Κόκκαλης, Κατερίνα Κομιανού, Μανούσος Μανουσάκης, Ναταλία Μαντά, Martyna Marciniak, Μαρία Μαυροπούλου, Τζάνις Ράφα, Andreas Wannerstedt, Robert Wilson.
Oπως ανέφερε η καλλιτεχνική διευθύντρια της Στέγης και επιμελήτρια του project, «Τα Plásmata 3, μιλώντας μας μέσα από τα παρτέρια που κοιτάμε χωρίς να τα βλέπουμε, μας καλούν στη γιορτή του ανοίκεια οικείου: εκεί όπου το ψηφιακό χάνεται μέσα από τις χαραμάδες του χώματος, των φυτών, των γέλιων των παιδιών και των σωμάτων που περπατούν ανέφελα μια Κυριακή απόγευμα στο Πεδίον του Άρεως».
66 καλλιτεχνικές πλατφόρμες, περισσότεροι από 1.100 καλλιτέχνες από 22 χώρες και ένα τετραήμερο πρόγραμμα με εκθέσεις, performances, συζητήσεις και δράσεις
Με αφορμή τα 200 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου λογοτέχνη, η διεθνής έκθεση «Ιούλιος Βερν 200: Η Συναρπαστική Εμπειρία» κάνει στάση στο Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος
Το «Σκοτεινό γυαλί» του Αλέξανδρου Καπετάνου, σε επιμέλεια Χριστόφορου Μαρίνου, μεταφέρει στη ζωγραφική τους πολυελαίους του θεατρικού έργου, ανάμεσα στη μνήμη, το σκοτάδι και ένα φως που μόλις διακρίνεται
Η «FROM CHANIA TO PAROS 1995-2026» συγκεντρώνει στην Πάρο καλλιτέχνες που συνδέθηκαν με μια εικαστική διαδρομή τριών δεκαετιών, από την γκαλερί «Τζάμια-Κρύσταλλα» μέχρι το t.k. place Art Gallery
Αντικείμενα και τεκμήρια της Ελλάδας των 80s, πολιτικές γελοιογραφίες της Μεταπολίτευσης, αρχιτεκτονικές μινιατούρες της προσεισμικής Κεφαλονιάς, φιγούρες του Καραγκιόζη και υλικό για τη σχέση μουσικής και κινηματογράφου
Ο ζωγράφος παρουσιάζει παράλληλα τις εκθέσεις «Κλεμμένος Πειρατής» και «Beauty and Blue» στην Kapopoulos Fine Arts και στο «Πάτμιον» Πνευματικό Κέντρο.
Η πρώτη Cycladic Biennale ανοίγει τον διάλογο ανάμεσα στη σύγχρονη τέχνη, τη μνήμη και τον νησιωτικό χώρο, μετατρέποντας το νησί σε έναν ανοιχτό εκθεσιακό χάρτη
17°
