O σκηνοθέτης του οσκαρικού «12 χρόνια σκλάβος» παρουσιάζει στη Στέγη την εικαστική εγκατάσταση «End Credits, 2012-ongoing», για τον Αφροαμερικανό καλλιτέχνη, ποδοσφαιριστή και κοινωνικό ακτιβιστή Paul Robeson
Έργο του βραβευμένου με Όσκαρ καλλιτέχνη Steve McQueen στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση στο πλαίσιο της ΑΒ7 Eclipse
Σ’ έναν αγωνιστή-σύμβολο, τον Αφροαμερικανό τραγουδιστή, ηθοποιό, κοινωνικό ακτιβιστή και αστέρα του αμερικανικού ποδοσφαίρου Paul Robeson (1898-1976) εστιάζει το υπό εξέλιξη έργο «EndCredits, 2012-ongoing» που έρχεται στον εκθεσιακό χώρο της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση, στο πλαίσιο της 7ης Μπιενάλε της Αθήνας, ECLIPSE, από τις 24 Σεπτεμβρίου έως τις 24 Οκτωβρίου.
Τραγουδιστής και κοινωνικός ακτιβιστής, ο Robeson βρέθηκε στο στόχαστρο του FBI όταν ξεκίνησε εκστρατεία ενάντια στο λιντσάρισμα. Μπήκε στη μαύρη λίστα και η ζωή και η καριέρα του καταστράφηκαν. Όταν ο φάκελός του στο FBI αποχαρακτηρίστηκε και βγήκε εν μέρει στη δημοσιότητα, ο Steve McQueen ξεκίνησε ένα μεγάλο ταξίδι για να συγκροτήσει ένα μνημείο επικών διαστάσεων στον ηρωικό άνδρα.
Στους τίτλους τέλους (end credits) των ταινιών μνημονεύονται όλοι οι συντελεστές. Μέσα από πολλές χιλιάδες σελίδες που ξετυλίγονται η μία μετά την άλλη, το «End Credits, 2012-ongoing» συνιστά ένα καθαρτήριο της συλλογικής μας συνείδησης έναντι ανθρώπων που μαρτύρησαν όπως ο Robeson. Σαν πηγή ή ποτάμι, το έργο κυλά διαρκώς επί δεκάδες ώρες σαν ένα κήρυγμα εικόνων και λέξεων που καθηλώνουν με τη σκοτεινή τους ύλη και τον βαθύ, συμπυκνωμένο τους πόνο.
Ο ιδιαίτερα επιτυχημένος και βραβευμένος καλλιτέχνης Steve McQueen, υπερβαίνοντας τη video art, πέρασε με τόλμη στη βιομηχανία του κινηματογράφου για να καταπιαστεί με τον συλλογικό μας φόβο και να κατακτήσει την τέχνη της ανάσυρσης των ψυχολογικών τραυμάτων λόγω ταυτότητας και φυλής. Οι φόβοι που αποκαλύπτονται, η ένταση και το δραματικό στοιχείο στις αποφασιστικές πινελιές του McQueen όχι μόνο δεν καλοπιάνουν το κοινό αλλά το εξωθούν στα άκρα της ανθρώπινης βαναυσότητας και του παραλογισμού.
Το «End Credits» είναι μια συμπαραγωγή του Onassis Culture και παρουσιάζεται στο πλαίσιο της 7ης Μπιενάλε της Αθήνας (AB7) με τίτλο ECLIPSE. Η ECLIPSE, σχεδιασμένη για να φανερώσει τις ποικίλες πτυχές της μεταβατικής εμπειρίας που βιώνουμε σήμερα, φιλοδοξεί να ενεργοποιήσει τη φαντασία των θεατών για ενδεχόμενους παράλληλους κόσμους και διαφορετικές εκδοχές του μέλλοντος. Η ΑΒ7 πραγματοποιείται από τις 24 Σεπτεμβρίου έως τις 28 Νοεμβρίου 2021, στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας, με την υποστήριξη του Onassis Culture.
Steve McQueen, End credits-2012 ongoing
Ποιος είναι ο SteveMcQueen
Ο γεννημένος το 1969 στο Λονδίνο McQueen είναι εικαστικός καλλιτέχνης, σκηνοθέτης του κινηματογράφου και σεναριογράφος. Αυτή την περίοδο ζει στο Λονδίνο και στο Άμστερνταμ. Τα θέματά του είναι οικουμενικού χαρακτήρα και εστιάζουν συχνά σε επώδυνες βιογραφίες. Ο McQueen έχει τελειοποιήσει την τέχνη της μινιμαλιστικής αφήγησης για να προσφέρει τον μέγιστο αντίκτυπο στους θεατές του. Όπως δηλώνει ο ίδιος: «Θέλω να βάλω το κοινό σε μια θέση όπου ο καθένας να αποκτά οξύτατη ευαισθησία για τον εαυτό του, το σώμα του και την ανάσα του».
Μεγάλης κλίμακας αφιερώματα στο έργο του έχουν διοργανωθεί στην TateModern του Λονδίνου το 2020, στο Μουσείο Schaulager της Βασιλείας το 2013 και στο Art Institute of Chicago το 2012. Για το 2022 είναι προγραμματισμένη μια ανάλογη έκθεση στην Pirelli Hangar Bicocca του Μιλάνου. Ανάμεσα στις πρόσφατες ατομικές εκθέσεις του περιλαμβάνονται η «Steve McQueen: Year 3» στην Tate Britain του Λονδίνου (2019-2021), καθώς και εκθέσεις στο Ινστιτούτο Σύγχρονης Τέχνης της Βοστόνης (2017), στην γκαλερί Whitworth του Μάντσεστερ (2017), στο Pérez Art Museum του Μαϊάμι (2017), στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης (2017), στο Ινστιτούτο Τέχνης του Σικάγου (2017) και στο Whitney Museum of American Art της ΝέαςΥόρκης (2016). Στο παρελθόν, ο McQueen έχει συμμετάσχει στις Documenta XII (2007), XI (2002) και X (1997), καθώς και στη Μπιενάλε της Βενετίας (2015, 2013, 2007 και 2003), εκπροσωπώντας μάλιστα τη Μεγάλη Βρετανία στη διοργάνωση το 2009.
Πιο πρόσφατα, έγραψε και σκηνοθέτησε το «SmallAxe» (2020), μια ανθολογία πέντε ταινιών σχετικά με τα βιώματα των μεταναστών από την Καραϊβική στο Λονδίνο, καθώς και το «Uprising» (2021), μια σουίτα τριών ταινιών για το BBC σχετικά με την πυρκαγιά στο New Cross του Λονδίνου το 1981. Έχει σκηνοθετήσει τέσσερις μεγάλου μήκους ταινίες, με πιο πρόσφατη το «Widows» (2018). Η πρώτη του ταινία, με τίτλο «Hunger» (2008), τιμήθηκε με το Χρυσή Κάμερα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Κανών, ενώ η τρίτη του, με τίτλο «12χρόνια σκλάβος» (2013), έλαβε τη Χρυσή Σφαίρα, το Όσκαρ και το βραβείο BAFTA ως καλύτερη ταινία το 2014.
66 καλλιτεχνικές πλατφόρμες, περισσότεροι από 1.100 καλλιτέχνες από 22 χώρες και ένα τετραήμερο πρόγραμμα με εκθέσεις, performances, συζητήσεις και δράσεις
Με αφορμή τα 200 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου λογοτέχνη, η διεθνής έκθεση «Ιούλιος Βερν 200: Η Συναρπαστική Εμπειρία» κάνει στάση στο Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος
Το «Σκοτεινό γυαλί» του Αλέξανδρου Καπετάνου, σε επιμέλεια Χριστόφορου Μαρίνου, μεταφέρει στη ζωγραφική τους πολυελαίους του θεατρικού έργου, ανάμεσα στη μνήμη, το σκοτάδι και ένα φως που μόλις διακρίνεται
Η «FROM CHANIA TO PAROS 1995-2026» συγκεντρώνει στην Πάρο καλλιτέχνες που συνδέθηκαν με μια εικαστική διαδρομή τριών δεκαετιών, από την γκαλερί «Τζάμια-Κρύσταλλα» μέχρι το t.k. place Art Gallery
Αντικείμενα και τεκμήρια της Ελλάδας των 80s, πολιτικές γελοιογραφίες της Μεταπολίτευσης, αρχιτεκτονικές μινιατούρες της προσεισμικής Κεφαλονιάς, φιγούρες του Καραγκιόζη και υλικό για τη σχέση μουσικής και κινηματογράφου
Ο ζωγράφος παρουσιάζει παράλληλα τις εκθέσεις «Κλεμμένος Πειρατής» και «Beauty and Blue» στην Kapopoulos Fine Arts και στο «Πάτμιον» Πνευματικό Κέντρο.
Η πρώτη Cycladic Biennale ανοίγει τον διάλογο ανάμεσα στη σύγχρονη τέχνη, τη μνήμη και τον νησιωτικό χώρο, μετατρέποντας το νησί σε έναν ανοιχτό εκθεσιακό χάρτη
17°
