Τα εικαστικά posters του 65ου Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου
Δέος και στιβαρότητα, συνδυασμένα με μία παιγνιώδη και υπαινικτική καλαισθησία. Αυτή την ταυτότητα φιλοδοξεί να μάς παρουσιάσει με το φετινό του πρόγραμμα το Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου. Για αυτή την ταυτότητα μάς προϊδεάζει και μέσα από το τέσσερα posters του.
Για τα 65α γενέθλιά του, το Φεστιβάλ θέλει να μάς υπενθυμίσει πως η τέχνη, σε κάθε έκφανσή της, εκφράζεται, αναλύεται και εγγράφεται σε φόρμες. Οι φόρμες αυτές μπορεί να είναι νοητές, κυριολεκτικές, εύκαμπτες, άκαμπτες ή και ρευστές. Στην περίπτωση των φετινών posters, τρεις φόρμες ενώνονται και συναντώνται σε διαφορετικά χρώματα και σχήματα. Ο ρόλος του είναι διπλός. Από τη μία, καθαρά τυπογραφικός, αφού η κάθε μία σχηματίζει ένα από τα αρχικά του Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου. Από την άλλη, είναι εικαστικός, όντας μία παραπομπή σε ανθρώπινες φιγούρες και δραματικές αναπαραστάσεις.
Τα posters, ή μάλλον φόρμες τους δεν σταματούν εκεί όσον αφορά τους συμβολισμούς που κρύβουν μέσα τους. Εντός των κυρίαρχων φορμών, συναντάμε μικρο-φόρμες. Αυτές, σε πρώτο επίπεδο, λειτουργούν ως ένα είδος σημάνσεων για τους χώρους του Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου. Προχωρώντας, όμως, αποτελούν και έναν καμβά, ο οποίος μέσα από έναν εγκιβωτισμό στην ουσία, μάς προσφέρει τη φωτογραφική πληροφορία κάθε παράστασης του φετινού προγράμματος του Φεστιβάλ.
Η επιλογή της συγκεκριμένης εικαστικής διαδικασίας, η οποία έχει ως πηγή έμπνευσης τα πρώτα βήματα του μοντερνισμού τις δεκαετίες του ‘60 και του ‘70, δεν ήταν τυχαία. Η ανακοίνωση του Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου αναφέρει: «Στόχος είναι να εφαρμόσουμε μια επικοινωνιακή μέθοδο που, μέσω της πλαστικότητας και του stopping power, αποτυπώνει κάθε μήνυμα με διακριτό τρόπο, διατηρώντας όμως στρατηγική και αισθητική συνοχή. Η δύναμη μιας φόρμας χωρίς συμβατικό όριο γίνεται το μέσο μεταφοράς του νέου».
Αυτά είναι τα τέσσερα posters του 65ου Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου
66 καλλιτεχνικές πλατφόρμες, περισσότεροι από 1.100 καλλιτέχνες από 22 χώρες και ένα τετραήμερο πρόγραμμα με εκθέσεις, performances, συζητήσεις και δράσεις
Με αφορμή τα 200 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου λογοτέχνη, η διεθνής έκθεση «Ιούλιος Βερν 200: Η Συναρπαστική Εμπειρία» κάνει στάση στο Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος
Το «Σκοτεινό γυαλί» του Αλέξανδρου Καπετάνου, σε επιμέλεια Χριστόφορου Μαρίνου, μεταφέρει στη ζωγραφική τους πολυελαίους του θεατρικού έργου, ανάμεσα στη μνήμη, το σκοτάδι και ένα φως που μόλις διακρίνεται
Η «FROM CHANIA TO PAROS 1995-2026» συγκεντρώνει στην Πάρο καλλιτέχνες που συνδέθηκαν με μια εικαστική διαδρομή τριών δεκαετιών, από την γκαλερί «Τζάμια-Κρύσταλλα» μέχρι το t.k. place Art Gallery
Αντικείμενα και τεκμήρια της Ελλάδας των 80s, πολιτικές γελοιογραφίες της Μεταπολίτευσης, αρχιτεκτονικές μινιατούρες της προσεισμικής Κεφαλονιάς, φιγούρες του Καραγκιόζη και υλικό για τη σχέση μουσικής και κινηματογράφου
Ο ζωγράφος παρουσιάζει παράλληλα τις εκθέσεις «Κλεμμένος Πειρατής» και «Beauty and Blue» στην Kapopoulos Fine Arts και στο «Πάτμιον» Πνευματικό Κέντρο.
Η πρώτη Cycladic Biennale ανοίγει τον διάλογο ανάμεσα στη σύγχρονη τέχνη, τη μνήμη και τον νησιωτικό χώρο, μετατρέποντας το νησί σε έναν ανοιχτό εκθεσιακό χάρτη
17°
