Μπαίνοντας πριν λίγες μέρες στο σπίτι μίας φίλης, το μάτι μου έπεσε σε ένα έργο ζωγραφικής, μέσα σε πλέξιγκλας, τοποθετημένο σε περίοπτη θέση πάνω σε ένα έπιπλο. Απεικόνιζε έναν θαλάσσιο βυθό και το τεράστιο μάτι που κυριαρχούσε στο κέντρο της εικόνας, έδινε την εντύπωση ότι με παρατηρούσε, όπως και εγώ εκείνο.
Τα μοτίβα, η ένταση των γραμμών καθώς και τα φωτεινά, αρμονικά συνδυασμένα χρώματα αιχμαλώτισαν για αρκετή ώρα το βλέμμα μου το οποίο φαινότανε να είχε ανοίξει έναν διάλογο με τον πρωταγωνιστή της εικόνας, το μάτι.
Μιας και βρισκόμαστε στην καρδιά του καλοκαιριού αυθόρμητα σκέφτηκα το πόσο θα ταίριαζε το έργο αυτό να στολίζει, ένα καλοκαιρινό, νησιώτικο σπίτι.
«Μας το έκαναν δώρο στο γάμο μας», μου είπε η φίλη μου βλέποντάς με να το κοιτάζω με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. «Με την καλλιτέχνιδα, τη Μαρία Αποστόλου, γνωριζόμαστε από παιδιά και, αν θέλεις, μπορώ να σου τη γνωρίσω» μου πρότεινε, γνωρίζοντας την αγάπη μου για την τέχνη.
Σαν άνθρωπος που δεν μπορώ να σχεδιάσω ούτε μία ευθεία σχεδόν γραμμή, θαυμάζω αφάνταστα αυτούς που δημιουργούν και μπορούν να εκφράζονται μέσα από την τέχνη τους. Με ενδιαφέρει να μάθω το πώς ξεκίνησαν, τι σημαίνει η τέχνη γι' αυτούς, τι μηνύματα θέλουν να περάσουν μέσα από τη δουλειά τους, πώς αντιμετωπίζουν τώρα την περίοδο της κρίσης...
Με όλες αυτές τις ερωτήσεις βομβάρδισα τη Μαρία Αποστόλου, μία όμορφη, κομψή γυναίκα, με φωτεινό χαμόγελο, όταν συναντήθηκα μαζί της.
«Μεγάλωσα σε ένα περιβάλλον, όπου η τέχνη ήταν σημαντική παράμετρος της ζωής μας, γεγονός που επηρέασε τον τρόπο που ερμήνευα τον κόσμο γύρω μου» μου είπε, τονίζοντας τη θετική επιρροή αλλά και υποστήριξη από το οικογενειακό περιβάλλον για την επαγγελματική ενασχόλησή της με την τέχνη.
Άρχισε να ασχολείται με τη ζωγραφική, τη μεγάλη της αγάπη, από μικρό παιδί και μέχρι τώρα ο ήχος από τα πινέλα, τα μολύβια, τις πένες που χρησιμοποιεί εξακολουθεί να τη γοητεύει αλλά και να της φέρνει στο μυαλό γλυκές παιδικές αναμνήσεις.
Μαρία Αποστόλου, Θαλάσσιος κήπος
«Το μέσο που με εξέφραζε περισσότερο ήταν η ζωγραφική, αρχικά περισσότερο σαν εφαρμοσμένη τέχνη (γραφίστας, εικαστικές παρεμβάσεις στη μόδα) και στη συνέχεια ως δημιουργία, ζωγραφική έργων» μου είπε απαντώντας στην ερώτησή μου για το ξεκίνημά της, κάνοντας έτσι μία σύντομη αναδρομή στην καλλιτεχνική της πορεία.
Εμπνέεται από τις κρυμμένες ομορφιές της καθημερινότητας και κυρίως παρατηρώντας τη φύση.
Η ζωγραφική της, μοτίβα της φύσης που συνθέτουν φαντασιακές εικόνες, παράγεται με έναν τρόπο αυθόρμητο και ορμέφυτο και έτσι η πορεία του κάθε έργου δεν είναι ποτέ προδιαγεγραμμένη.
Τη ρώτησα για το «μάτι» το οποίο πρωταγωνιστεί σε πολλά από τα έργα της και η απάντησή της ήταν λίαν ενδιαφέρουσα: «Με εμπνέει ιδιαίτερα το "μάτι" και σαν σύμβολο ενός συλλογικού ασυνείδητου και σαν αισθητήριο όργανο που παρατηρεί τον κόσμο όχι μόνο τον φαινόμενο, αλλά και τον ονειρικό όπου το ίδιο βυθίζεται σαν αναπόσπαστο μέρος του, δημιουργώντας τη δική του υπερβατική πραγματικότητα».
Exει ήδη κάνει δύο ατομικές εκθέσεις και έχει λάβει μέρος σε πολλές ομαδικές.
Τώρα, επικεντρώνεται στη ζωγραφική παραστάσεων τοποθετημένων σε plexiglass το οποίο, ανάλογα με το θέμα ή την εποχή, παίρνει και το αντίστοιχο σχήμα. Τα επετειακά και εποχιακά αυτά αντικείμενα αποτελούν έργα τέχνης, σε ποικίλες διαστάσεις και προσιτές τιμές, με το κάθε ένα να διατηρεί τη μοναδικότητά του.
Μαρία Αποστόλου
Έργα της Μαρίας Αποστόλου βρίσκονται σε πωλητήρια μουσείων καθώς και σε γνωστές γκαλερί.
Συνέντευξη με τον πρόεδρο του Μητροπολιτικού Οργανισμού MOMus για την έκθεση «Ο Κόσμος της Πρωτοπορίας: Πόλη, Φύση, Σύμπαν, Άνθρωπος» στην Εθνική Πινακοθήκη
Η έκθεση «60 χρόνια ΜΙΕΤ. Αναγνώσεις μιας συλλογής» στο Μουσείο Μπενάκη αναδεικνύει την ιστορία της ελληνικής τέχνης του 20ού αιώνα μέσα από έργα που παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο κοινό
Με αφορμή την αναδρομική του έκθεση, ο ζωγράφος μιλάει για τη γενιά του ’30, τους δασκάλους της Σχολής Καλών Τεχνών, το φως του Μολύβου και τη ζωγραφική ως τρόπο ζωής
17°
