- CITY GUIDE
- PODCAST
-
17°
Θα ανατέλλω
Ένας πιτσιρικάς με γδαρμένα γόνατα είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει την επερχόμενη Ελλάδα της αντιπαροχής.
Στην οδό Κεραμεικού, επάνω σε μία χτισμένη πόρτα, ανάμεσα σε δύο-σαν-επιτύμβιες κολόνες, ένας πιτσιρικάς με γδαρμένα γόνατα είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει την επερχόμενη Ελλάδα της αντιπαροχής.
● ● ● Κατεβαίνοντας την Αγίας Ειρήνης, στη γωνία με την Αιόλου, μία ασπρόμαυρη κοπέλα με κοτσίδα παχιά, αθώα μαλλιά, βολεμένα, πλεγμένα χωρίς κοντίσιονερ, σαν καλή ελληνική ταινία αναδύεται μπροστά σου, επάνω στον τοίχο της κλασικής αθηναϊκής ώχρας. Φοράει μία ελαφριά ζακέτα και μια μεγάλη σκούρα φούστα, χαμηλά παπούτσια, καλό κορίτσι σε κυριακάτικη βόλτα, πασατέμπο και μπλε πορτοκαλάδα. Ναι καλέ μαμά, δεν θα αργήσω. Είναι μία μεγάλη φωτοτυπημένη εικόνα, σε φυσικό σχεδόν μέγεθος, κολλημένη επάνω στο σοβά με ανθεκτική αλευρόκολλα. Κάποιος έχει γράψει δίπλα της το νέο πολυ-φορεμένο σύνθημα της πόλης, «Μίλησέ μας, Έλσα» (είναι το νέο «Βασανίζομαι»). Πλησιάζοντάς την, το χαμόγελό της θολώνει, έρχεται έξω το ράστερ της παλιάς φωτογραφίας και απλώνει, χάνεται στον κόκκο του χρόνου η καθαρότητα του βλέμματος και γίνεται ένα υλικό: χαρτί + κόλλα + αγάπη, στα χέρια του τρελού καλλιτέχνη του δρόμου.
● ● ● Ο Sox, δίπλα μου, λέει: «Κι όταν ακόμα θα νομίζεις πως για πάντα έχω χαθεί, θα ανατέλλω». Αγγελάκας. «Σκεφτόμουν τους παλιούς ανθρώπους» συνεχίζει. «Αυτούς που έχουν φύγει, πώς θα ήταν να ξεπροβάλλουν μπροστά σου στις γωνίες της πόλης. Να ξαναζωντανεύουν για να σε κοιτάξουν. Σκεφτόμουν όλους αυτούς τους καλλιτέχνες της ζωής που πέρασαν αλλά δεν θυμόμαστε τα πρόσωπά τους. Να ξαναβλέπαμε στους τοίχους της Αθήνας τον Λύτρα, έναν ποιητή, την Κατερίνα Γώγου να μας κοιτάζει τρία κλικ αριστερά, μισοκρυμμένη πίσω από τις κολόνες».
● ● ● Ο Σωκράτης τα τελευταία χρόνια έχει γεμίσει την Αθήνα με τοιχοκολλημένες απρόοπτες, χρωματιστές στιγμές, τα γνωστά του καθαρόγραμμα σαν κόμικ, τέρατα, τηλεοράσεις με πλοκάμια, καρδιές με γένια, τρύπια κεφάλια που ξεχύνουν ιδέες και μαμούνια, γραμμικές αγάπες με κεραίες και μεγάλα μάτια. Είναι ο εικαστικός και σκηνογράφος που συμπεριφέρθηκε στις τζαμαρίες των εγκαταλελειμμένων σαν να ήταν η μακέτα του, ένα σετ, ένα τι-σερτ φτιαγμένο στο χέρι, πρέσα-πρέσα τη μεταξοτυπία. Τώρα, αναμοχλεύοντας το παρελθόν και τις ιδέες του, άρχισε να ψάχνει «παλιούς ανθρώπους» για να τους βάλει να ανατέλλουν μέσα από τα αθηναϊκά βασανισμένα ντουβάρια.
● ● ● Και ανακάλυψε ένα υπέροχο βιβλίο του Φίλιππου Κουτσαφτή: «Ανωνύμων Ταυτότητες - Κώστας Ρούσσης, ένας φωτογράφος από τη Ζαγορά του Πηλίου» (από τις εκδόσεις Καλειδοσκόπιο του Δήμου Ζαγοράς). Ένα άλμπουμ με τις φωτογραφίες του Φωτογράφου του Χωριού, προπολεμικές-και-μετά σκηνές του πιο αθώου βλέμματος που είχαν ποτέ οι άνθρωποι σε αυτό τον τόπο, πριν οι κάμερες και τα τηλεοπτικά μάτια τούς εκπορνεύσουν τη ματιά. Οι εκκλησιασμοί, τα πανηγύρια, οι κηδείες και οι φωτογραφίες ταυτότητας, η σχολική φωτογραφία στο τέλος της χρονιάς, οι μπουγάδες και οι καφενέδες. Ασπρόμαυρα ράστερ. Αθήνα, χωριό.
● ● ● Ο πιτσιρικάς της οδού Κεραμεικού πιθανότατα μετά από δώδεκα χρόνια να ήρθε στην Αθήνα, να έμεινε σε μία κάμαρη στα Πετράλωνα και να τελείωσε νυχτερινό Γυμνάσιο, δουλεύοντας χασαπάκι. Τα παιδιά του τώρα μπορεί να περνάνε από το δρόμο, να χαμογελάνε στον καταπράσινο τοίχο, να γλυκαίνουν βλέποντας φιγούρες που δίνουν παρελθόν στην πόλη. Λίγο πιο κάτω, στη Λεωνίδου, ένας άλλος νεαρός με τα κυριακάτικά του, ο ίδιος ξανά στην οδό Θησείου, και στην Αρτεμισίου μια μάνα συγκλονιστική, σαν Συλβάνα Μάνγκανο σε βομβαρδισμένη Ρώμη, σαν ράφτρα στα Ταμπούρια, κοιτάζει τους σημερινούς Αθηναίους επάνω από γκρεμισμένα νεοκλασικά παραθυρόφυλλα.
● ● ● Νύχτα, ανεβαίνω τη Δημοκρίτου, ζόρικη ανηφόρα, μεγάλη στροφή, λακκούβα, στην κούρμπα του Δοξιάδη, δίπλα στης Εβίτας Ηλιοπούλου, καθώς πέφτουνε τα φώτα της μηχανής, νομίζω σαν να βλέπω δυο πιτσιρικάδες, φωτο-ράστερ του ’50, επάνω σε ένα γάιδαρο, στην καρδιά, Κολωνάκι 2011 – αργά πια.
ΠΡΟΣΦΑΤΑ
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
«Η μυθοπλασία αξιοποιεί μια διαφορετική αφηγηματική τεχνική από τη μη-μυθοπλασία, όμως, στην τελική, κάθε είδους γραφή αποτελεί μια αφήγηση», δήλωσε ο Κινγκ στην Athens Voice
Η σύγκριση με το παρελθόν ήταν αναπόφευκτη
Σε φάση υλοποίησης η «Οικία του Νέρωνα», το Γυμνάσιο και ο Κρόνιος Λόφος
Μέσα από ρόλους, κίνηση και αυτοσχεδιασμούς, οι συμμετέχοντες εξερευνούν τον εαυτό τους, τις σχέσεις και τον κόσμο γύρω τους.
Η πρώτη ταινία «Saw» έκανε πρεμιέρα το 2004 στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sundance
Το έργο του καλλιτέχνη εκτίθεται για πρώτη φορά σε εξωτερικό χώρο
Το χολιγουντιανό πρωταγωνιστικό δίδυμο ενώνει τις δυνάμεις του για τέταρτη φορά
Ολοκληρώθηκε η προπώληση για τη μεγάλη συναυλία της 26ης Σεπτεμβρίου – Οι τελευταίες πρόβες, οι εκπλήξεις του σόου, οι ώρες προσέλευσης και η παράταση των δρομολογίων του ΗΣΑΠ
Τι θα δούμε στα ανοιχτά θέατρα, στις γκαλερί και στους χώρους πολιτισμού της πόλης
Η νέα σεζόν 2026-2027 ξεκινά κυρίως με επαναλήψεις από προηγούμενες χρονιές
Οι δύο ποπ σταρ τιμούν τις κλαμπ σκηνές που τις διαμόρφωσαν
Το συγκρότημα γιορτάζει 50 χρόνια πορείας με νέο δίσκο και το single Silencio
Το σπίτι ως συνθήκη προσωρινότητας και τόπο μεταμόρφωσης
Η ποίηση, οι λέξεις, ο Νίκος Καρούζος και η Έξοδος του Μεσολογγίου
Ο Κ. ΒΗΤΑ μιλά για τον χρόνο, τη ζωγραφική και τη νέα του έκθεση
Η ζωή της «βασίλισσας των ρομάντζων» και η διαχρονική γοητεία του ροζ μυθιστορήματος
Το «Πορτρέτο του κόμη-δούκα του Ολιβάρες» χρονολογείται περίπου στο 1626
Ανακοινώθηκε ο φετινός προγραμματισμός στο Γαλλικό Ινστιτούτο
Το κινηματογραφικό «Patient Zero» θα κάνει πρεμιέρα στα MTV Video Music Awards
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.