Ένα εμβόλιο που θα αργήσουμε να κάνουμε...

Στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και κοινωνικής δικτύωσης κυριάρχησε η είδηση ότι ένας έμπορος που είχε δηλώσει έσοδα 3.000€ για μια ολόκληρη χρονιά, «διόρθωσε» τη δήλωσή του σε 2 εκατ. για να προσαρμοστεί στα οφέλη της επιστρεπτέας προκαταβολής. Κάποιος άλλος επιχειρηματίας έβαλε σε αναστολή τους... 154 εργαζόμενους στην καφετέριά του, ώστε να εισπράττουν, με το αζημίωτο φυσικά για τον ίδιο, τον μισθό της πανδημίας. Αντιπροσωπευτικά παραδείγματα του «δαιμονίου της φυλής» που βρήκε στον κορωνοϊό μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να αρμέξει τον δημόσιο κορβανά. Και που, δυστυχώς, δεν είναι οι εξαιρέσεις του κανόνα αφού δεν είναι λίγοι εκείνοι που θυμούνται το κράτος μόνο όταν εφευρίσκουν τρόπους για να εισπράξουν.

Σε άλλα νέα της καθημερινότητας, συνεχίζονται κανονικά τα κορωνοπάρτι που διοργανώνουν διάφοροι επιτήδειοι, ως μια κοινωνικά «κατανοητή» διέξοδος για τη διοχέτευση της ενεργητικότητας των νέων. Τα κόμματα και οι συνδικαλιστικές παρατάξεις προγραμματίζουν δεκάδες συγκεντρώσεις, οι φοιτητικές καταλήψεις καλά κρατούν, οι εκκλησίες προσπαθούν να χωρέσουν όσο γίνεται περισσότερους πιστούς ανά τετραγωνικό μέτρο, πολλές επιχειρήσεις δεν παίρνουν και πολύ σοβαρά τον κίνδυνο διάδοσης του ιού σε κλειστούς χώρους, οι «αρνητές» προτιμούν να γλυτώσουν το... τσιπάκι από το να γλυτώσουν τη ζωή τους. Μια αλλοπρόσαλλη συμμαχία τροφοδοτεί αδιάλειπτα τις ΜΕΘ των νοσοκομείων και τα νεκροταφεία, ακυρώνοντας στη πράξη τη συνειδητή προσπάθεια όσων επιμένουν ακόμα να στέλνουν μηνύματα.

Το πολιτικό σύστημα παραμένει δέσμιο του πολιτικού κόστους και των δημοσκοπικών ευρημάτων. Η κυβέρνηση δεν κατάφερε να συνεχίσει την αταλάντευτη, χωρίς πισωγυρίσματα και αντιφατικές δηλώσεις, στάση που κράτησε στην πρώτη φάση της πανδημίας ενώ η αντιπολίτευση δεν συγχώρεσε στον εαυτό της τη συναινετική αρχική της διάθεση και έβγαλε τα μαχαίρια. Η δημόσια αντιπαράθεση ανάμεσα σε αυτούς  «φορτώνουν» τα κρούσματα στα λεωφορεία και στα σχολεία και σε εκείνους που τα αποδίδουν στις διαδηλώσεις και τα κορωνοπάρτι έθεσε ουσιαστικά την αντιμετώπιση της υγειονομικής κρίσης σε δεύτερη μοίρα. Οι πολιτικές δυνάμεις περιμένουν το εμβολιακό τείχος της ανοσίας και προετοιμάζονται για τη μετα-covid εποχή.

Η επόμενη μέρα δεν θα είναι εύκολη. Η ανακούφιση από την υποχώρηση της πανδημίας θα παραχωρήσει σύντομα τη θέση της στην ανάγκη αντιμετώπισης της απειλής της «πανδημίας» του λαϊκισμού των αρνητών κάθε προοπτικής εξορθολογισμού και εκσυγχρονισμού της κοινωνίας και της χώρας. Κι απ’ ό,τι φαίνεται, το «εμβόλιο» της συναίνεσης και της κοινής λογικής θα καθυστερήσει να φέρει ουσιαστικά θετικά αποτελέσματα.