Ο Μιτ Μητρόπουλος παρουσιάζει το AST: η Επιστήμη συνδέει Τέχνη και Τεχνολογία, με επίκεντρο την επικοινωνία, τη μνήμη και τον άνθρωπο πρώτα.
-Ιπποκράτης, «Πατέρας της Ιατρικής»: «Ουκ ένι ιατρικήν ειδέναι, όστις μη οίδεν ότι εστίν άνθρωπος. Κανείς δε γνωρίζει ιατρική αν δε γνωρίζει τι είναι ο άνθρωπος.»
-Άλμπερτ Αϊνστάιν: «Έχει καταστεί προφανές ότι η τεχνολογία έχει υπερκεράσει την ανθρωπιά μας.»
-Αντρέ Μωρουά: «Τέχνη είναι η απόπειρα να δημιουργείς δίπλα στον πραγματικό κόσμο, έναν άλλο πιο ανθρώπινο.»
-Όταν τα λόγια χάνονται και οι αναμνήσεις σβήνουν, η αγάπη παραμένει η τελευταία γλώσσα που δεν ξεχνιέται ποτέ!
Ο Μιτ Μητρόπουλος, αρχιτέκτων, ζωγράφος, γλύπτης και διεισδυτικός στοχαστής συνέταξε και δημοσίευσε ένα στοχαστικό, πυκνό κείμενο. Πρόκειται για ένα μανιφέστο σκέψης και ταυτόχρονα μια επιστημονική, εμπειρική, αριστοτελική εργασία. Ο συγγραφέας επιχειρεί να ενοποιήσει την τέχνη, την επιστήμη, την τεχνολογία και την ανθρώπινη συμπεριφορά σε ένα ενιαίο θεωρητικό πλαίσιο, το οποίο ονομάζει AST (Art–Science–Tech).
Η επιστήμη ως χαμένος κρίκος. Η κεντρική θέση του συγγραφέα είναι ότι η τεχνολογία, όταν αποσυνδέεται από την επιστήμη και την ανθρώπινη συμπεριφορά, κινδυνεύει να γίνει αυτοσκοπός. Η φράση «Science is the Missing Link in ArtTech» δεν είναι ένας τίτλος. Aποτελεί το φιλοσοφικό αξίωμα πάνω στο οποίο στηρίζεται ολόκληρο το κείμενο.
Η έννοια της επικοινωνίας. Για τον συγγραφέα η επικοινωνία δεν είναι τεχνικό μέσο αλλά ανθρώπινη σχέση εμπιστοσύνης. Γι' αυτό δίνει τόσο μεγάλη βαρύτητα στις διαδραστικές επικοινωνίες (F2F).
Η βιογραφία μετατρέπεται σε θεωρία. Το κείμενο δεν αφηγείται μόνο τη διαδρομή του στο M.I.T. στο CAVS ή στις διεθνείς συνεργασίες του. Όλες αυτές οι εμπειρίες λειτουργούν ως τεκμήρια μιας προσωπικής θεωρίας για την εξέλιξη της τέχνης και της τεχνολογίας.
Η εμπειρία με τη μητέρα του αποτελεί την πιο ουσιαστική επιβεβαίωση της θεωρίας του. Εκεί όπου η θεωρία συναντά την ανθρώπινη ζωή είναι η περίοδος της φροντίδας της μητέρας του με εκφυλισμό της μνήμης. Υποστηρίζει ότι μέσω της συμπεριφοράς και, κυρίως, της επικοινωνίας, κατόρθωσαν να διατηρήσουν αποτελεσματική επικοινωνία για 9.5 χρόνια, έως την ηλικία των 103 ετών. Δεν παρουσιάζει αυτό ως ιατρική θεραπεία, αλλά ως επιβεβαίωση ότι η ανθρώπινη επικοινωνία αποτελεί ουσιώδη παράγοντα στην αντιμετώπιση της γνωστικής έκπτωσης.
Η κριτική του απέναντι στη σύγχρονη τεχνολογία είναι ιδιαίτερα επίκαιρη. Ήδη προειδοποιεί ότι περάσαμε από την τεχνολογία ως εργαλείο σε ένα περιβάλλον όπου η τεχνητή νοημοσύνη και τα κοινωνικά δίκτυα διαμορφώνουν συμπεριφορές που πρέπει να ελέγχονται.
Η πιο ενδιαφέρουσα πλευρά του κειμένου είναι ότι ο συγγραφέας δεν αντιμετωπίζει την τέχνη ως αισθητική παραγωγή ούτε την επιστήμη ως συσσώρευση γνώσεων. Τις θεωρεί δύο διαφορετικές γλώσσες που προσπαθούν να περιγράψουν την ίδια πραγματικότητα. Ο κοινός τους τόπος είναι η ανθρώπινη συμπεριφορά, η μνήμη, η επικοινωνία και ο τρόπος με τον οποίο ο άνθρωπος νοηματοδοτεί τον κόσμο.
Το κείμενο αποκαλύπτει έναν δημιουργό που σκέφτεται συνθετικά. Δεν τον ενδιαφέρει να αποδείξει μια υπόθεση με τη στενή επιστημονική έννοια, επιδιώκει να ενώσει εμπειρίες, τέχνη, αρχιτεκτονική, νευροψυχολογία, τεχνολογία και προσωπικά βιώματα σε μια ενιαία κοσμοθεωρία. Αυτό το καθιστά απαιτητικό στην ανάγνωση, αλλά και ιδιαίτερα γόνιμο για όποιον αναζητά τις διασταυρώσεις ανάμεσα στις επιστήμες και τις ανθρωπιστικές σπουδές.
Μια «παράλληλη» ανάγνωση του στοχαστικού κειμένου του Μιτ Μητρόπουλου.
Το κείμενο αποτελεί μια προσωπική κατάθεση για τη σχέση ανάμεσα στην Τέχνη, την Επιστήμη και την Τεχνολογία (Art–Science–Technology, AST), μέσα από μια πορεία δεκαετιών που συνδέει την έρευνα, την καλλιτεχνική δημιουργία και τη διαδραστική επικοινωνία. Κεντρική του θέση είναι ότι η Επιστήμη συνιστά τον «χαμένο σύνδεσμο» ανάμεσα στην Τέχνη και την Τεχνολογία, επειδή προσφέρει το απαραίτητο πλαίσιο ερμηνείας, κριτικής σκέψης και υπεύθυνης αξιοποίησης της τεχνολογικής προόδου. Δεν αντιμετωπίζει την τεχνολογία ως αυτοσκοπό, αλλά ως εργαλείο που αποκτά αξία μόνο όταν υπηρετεί την ανθρώπινη επικοινωνία, τη δημιουργικότητα και την κοινωνική συμμετοχή. Μέσα από εμπειρίες στο M.I.T. στο CAVS, στις διαδραστικές εγκαταστάσεις F2F, στην έρευνα για τα Δίκτυα Χώρου και στις μελέτες για τη νόσο Alzheimer, αναδεικνύει ότι η πραγματική καινοτομία γεννιέται από τη συνάντηση διαφορετικών επιστημονικών και καλλιτεχνικών πεδίων.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η έμφαση που δίνεται στην έννοια της συμπεριφοράς και της επικοινωνίας. Η ανθρώπινη αλληλεπίδραση εμφανίζεται ως ο κοινός παρονομαστής τόσο των καλλιτεχνικών εφαρμογών όσο και της επιστημονικής έρευνας, αποδεικνύοντας ότι η τεχνολογία αποκτά ουσιαστικό νόημα μόνο όταν υπηρετεί τον άνθρωπο και όχι όταν τον υποκαθιστά ή τον απομονώνει. Παράλληλα, εκφράζεται ένας εύλογος προβληματισμός για τη σύγχρονη κυριαρχία της «Μεγάλης Τεχνολογίας» και τις επιπτώσεις της στην κοινωνία και στη διαμόρφωση της ανθρώπινης συμπεριφοράς.
Το κείμενο δεν είναι μόνο μια αναδρομή σε μια μακρά ερευνητική διαδρομή. Αποτελεί μια πρόταση για έναν νέο τρόπο σκέψης, όπου η διεπιστημονικότητα, η αισθητική, η επιστημονική μεθοδολογία και η ανθρωποκεντρική προσέγγιση συνυπάρχουν δημιουργικά. Η τελική διαπίστωση ότι η Επιστήμη είναι ο συνδετικός κρίκος της Τέχνης και της Τεχνολογίας συνοψίζει μια ολόκληρη φιλοσοφία δημιουργίας και έρευνας, η οποία παραμένει ιδιαίτερα επίκαιρη στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης και των συνεχών τεχνολογικών μετασχηματισμών.
Mit Mitropoulos: ArtScienceTech(AST) pursued Mit, Galaxidi 6-7/2026
This is having chosen three of my AST activities to focus on,in pursuying AST: the 4 Alzheimer’s conference papers + the Space Networks Notations + the F2F interactive videocommunications installations on-going series.
Ο πρώην επικεφαλής της IEEE Standards Association, Κωνσταντίνος Καραχάλιος, μιλά στην ATHENS VOICE για τη μάχη απέναντι στον αλγοριθμικό εθισμό των παιδιών
17°
