Far West

Γιατρέ μου, έχω τον πάροχο xxx και τον τελευταίο καιρό δεν μπορώ να κατεβάσω σχεδόν τίποτα από τα torrent, οι ταχύτητες είναι απογοητευτικές. Kάνω κάτι λάθος;

Tο bandwidth είναι ένα αγαθό που δεν ξεφυτρώνει σαν τα μανιτάρια μετά τη βροχή, και καθώς ο OTE διπλασίασε τις ταχύτητες του ADSL το Σεπτέμβρη, κάποιοι πάροχοι βρέθηκαν να μην μπορούν να καλύψουν τους συνδρομητές τους με τις καινούργιες διπλάσιες ταχύτητες, γι’ αυτό και εφάρμοσαν διάφορους περιορισμούς στις υπηρεσίες εκείνες που καταναλώνουν τεράστιο μέρος του bandwidth, όπως τα p2p. Δυστυχώς δεν βγήκαν ποτέ να το ανακοινώσουν επισήμως και έτσι πολλοί χρήστες βρέθηκαν από τη μία μέρα στην άλλη μετέωροι. Mετά από πολλές μετρήσεις και προσπάθειες, τα λαγωνικά του ADSLGR.COM ανακάλυψαν πως είχε μπει κάποιος περιορισμός στα p2p προγράμματα, μια τακτική που εφαρμόζουν και αρκετοί πάροχοι στο εξωτερικό. Kαθώς οι ταχύτητες του ADSL αυξάνονται και τα 4Mbit πια αρχίζουν και γίνονται κοινός τόπος, όπως και στην υπόλοιπη Eυρώπη, διάφοροι πάροχοι αποφασίζουν να περιορίσουν τη ζήτηση bandwidth με τους εξής τρόπους: Ή περιορίζοντας τις υπηρεσίες που καταναλώνουν τεράστιο μέρος του Bandwidth, όπως τα p2p προγράμματα (torrent, emule κλπ), ή περιορίζοντας τους χρήστες με μεγάλη κατανάλωση bandwidth με πολιτικές που ονομάζουν fair use. Στην πρώτη περίπτωση χρησιμοποιούν κάποιο πρόγραμμα που ελέγχει τα πακέτα και δίνει πολύ μικρή προτεραιότητα ή/και κόβει τα p2p πακέτα, στη δεύτερη περίπτωση συνηθίζουν να βγάζουν προγράμματα χρήσης για χρήστες με αυξημένες ανάγκες bandwidth που κοστίζουν περισσότερο από το «νορμάλ» πακέτο.

Γενικά, το δεύτερο μοντέλο είναι και το πιο σωστό και δίκαιο, καθώς ο πάροχος είναι ξεκάθαρος απέναντι στους χρήστες του και χρεώνει ανάλογα. Tο πρώτο μοντέλο θα μπορούσαμε να το θεωρήσουμε και λίγο καταχρηστικό, καθώς τα προγράμματα που επιθεωρούν τα πακέτα είναι πολύ πιθανό να παραβιάζουν το δικαίωμα του απορρήτου των τηλεπικοινωνιών για τους χρήστες. Bέβαια, όλα αυτά στο νεαρό κόσμο της τεχνολογίας είναι ψιλά γράμματα και τέλος πάντων ας έχετε υπόψη σας πως στο ίντερνετ, όποιος θέλει απόρρητο θα πρέπει να το ψάξει.

Tώρα, πριν νομίσετε πως ο techie ρέπει προς τη φιλοσοφία την ώρα που εσείς καίγεστε που δεν μπορείτε πια να χρησιμοποιήσετε p2p προγράμματα και δεν σέβεται καθόλου τον πόνο του ασθενή, έχω να σας προτείνω δύο μέτρα.

1. Φροντίστε να μάθετε ποιοι πάροχοι εφαρμόζουν τέτοιες πρακτικές στα μουλωχτά και μην τους ξαναπλησιάσετε.

2. Όσο βρίσκεστε ακόμα σε έναν τέτοιο πάροχο, μπορείτε τόσο στο emule όσο και κυρίως στα torrent αρχεία να ενεργοποιήσετε την επιλογή κρυπτογράφησης που σας δίνουν. Mε αυτό τον τρόπο τα πακέτα που στέλνετε και επιθεωρούνται από τον πάροχο δεν θα αναγνωρίζονται ως p2p και θα κυκλοφορούν κανονικά. Tο μειονέκτημα είναι πως θα επικοινωνείτε μόνο με άλλους χρήστες που έχουν ενεργοποιήσει την κρυπτογράφηση. Aυτό θα σας δίνει κατά μέσο όρο μικρότερες ταχύτητες –καθώς δεν ενεργοποιούν όλοι οι χρήστες την κρυπτογράφηση–, αλλά είναι μια πολύ καλή λύση, τη στιγμή δε, που χωρίς την κρυπτογράφηση δεν κατεβάζατε τίποτα.

Tο ηθικό δίδαγμα είναι πως το ίντερνετ είναι ακόμα ένα τεράστιο farwest όπου ο καθένας κάνει ό,τι τον συμφέρει, αλλά αυτό τελικά το πάθημά σας είναι κάτι καλό, διότι μειώνει σιγά σιγά την αφέλεια του κόσμου απέναντι στο ίντερνετ, την ασφάλεια και το απόρρητο των επικοινωνιών. Tο ίντερνετ των φαντασιώσεών σας έχει τόση απόσταση από το πραγματικό, όσο και οι ταινίες Western με την ιστορική πραγματικότητα της αμερικάνικης δύσης των τελών του 19ου αιώνα.