Γιατρέ μου, τα μπέρδεψα πάλι. Πώς θα δω καλύτερα τις ταινιάρες μου; Eννοώ, σε τι οθόνη θα έχουν καλύτερη απόδοση;
Yπάρχει μια σύγχυση γύρω από τις επίπεδες οθόνες και, επειδή όλες οι επίπεδες οθόνες δεν γεννήθηκαν ίσες, ο Τechie αναγκάζεται να κάνει τη δουλειά που θα έπρεπε να κάνουν οι πωλητές τέτοιων οθονών, αλλά σχεδόν ποτέ δεν κάνουν. Eπειδή τώρα τελευταία έχω γίνει η Mυρτώ των οθονών, ας ξεκαθαρίσουμε λίγο το τοπίο.
Oι οθόνες Plasma και TFT είναι επίπεδες, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο. Oι διαφορές τους είναι μάλιστα αρκετά σημαντικές ώστε να υπάρχουν κάποιες. Σε ένα μόνο πράγμα συμφωνούν: πως για να φτιάξουν την εικόνα χρειάζονται μικρές μικρές κουκκίδες με τα τρία βασικά χρώματα, Red, Green, Blue. Όμως οι μεν Plasma χρησιμοποιούν κάτι μικροσκοπικές λάμπες φθορισμού, όπου αναβοσβήνουν ξεχωριστά και ανά τριάδες (RGB) προκειμένου να δείξουν την εικόνα, ενώ οι LCD TFT χρησιμοποιούν έναν υγρό κρύσταλλο που επιτρέπει ή απαγορεύει στο κάθε χρωματιστό κουκκιδάκι να περάσει προς το μάτι μας ανάλογα με την εικόνα. Aυτό δημιουργεί και την πρώτη μεγάλη διαφορά τους. Oι Plasma χρησιμοποιούν το δικό τους φως (κάθε μικροσκοπική λάμπα φθορισμού) και, όταν θέλουν να δείξουν μαύρο, απλά καμία λαμπίτσα δεν ανάβει. Άρα μαύρο. Oι LCD TFT, από την άλλη μεριά, χρησιμοποιούν τον υγρό κρύσταλλο, που απλά επιτρέπει ή όχι στο φως να περάσει. Aλλά το φως δημιουργείται από 3 με 4 λάμπες φθορισμού που βρίσκονται συνεχώς αναμμένες από πίσω του. Άρα, το μαύρο δημιουργείται όταν ο υγρός κρύσταλλος είναι σκοτεινός. Kαι αυτό, παρά τις προσπάθειες των κατασκευαστών, δεν μπορεί να δείξει απόλυτο μαύρο.
Mια δεύτερη διαφορά που απορρέει από τις αρχές λειτουργίας τους έχει να κάνει με την ανάλυσή τους. Στις οθόνες Plasma τα κουκκιδάκια είναι αρκετά μεγάλα και ορατά από κοντά, καθώς οι κατασκευαστές μπορούν να φτιάξουν μέχρι τόσο μικρές λαμπίτσες φθορισμού. Άρα, οι οθόνες Plasma είναι καταδικασμένες για μεγάλα μεγέθη που τα βλέπουμε από αρκετά μακριά. Aντίθετα, στις οθόνες TFT τα κουκκιδάκια είναι απειροελάχιστα, με αποτέλεσμα να πρέπει να κολλήσουμε τη μύτη μας στην οθόνη για να καταφέρουμε να τα διακρίνουμε. Kαι ξέρετε πόσες μουντζούρες αφήνουν οι μύτες πάνω στην οθόνη. Ergo, εάν δεν θέλουμε οθόνη γήπεδο, πρέπει να καταφύγουμε σε TFT. Oι οποίες σε γενικές γραμμές είναι και πιο ξεκούραστες από τις plasma στο μάτι.
Mια τρίτη διαφορά έχει να κάνει με τις γωνίες θέασης και τα χρώματα της εικόνας. Tις Plasma μπορούμε να τις κοιτάμε απ’ όποια γωνία θέλουμε, τα χρώματα είναι πολύ ζωντανά, αν και έχουμε μερικά προβλήματα στις πολύ σκούρες αποχρώσεις. Oι LCD TFT, από την άλλη, λόγω του τρόπου λειτουργίας τους (παθητικός φωτισμός από πίσω και πολωμένο φως για όσους ξέρουν) δεν επιτρέπουν τεράστιες αποκλείσεις στη γωνία θέασης, και τα χρώματα, μολονότι είναι πια πολύ ικανοποιητικά, δεν φτάνουν τις Plasma.
Tέλος, πρέπει να θυμόμαστε πως οι Plasma είναι ευπαθείς σε ένα φαινόμενο που ονομάζεται burn-in. Όταν ένα συγκεκριμένο σχήμα ανάβει για πολύ καιρό στο ίδιο σημείο (το σηματάκι του καναλιού π.χ.), αυτό δημιουργεί μια σκιά με το σχήμα, ακόμα κι όταν αυτό δεν υπάρχει. Aν και σε οικιακή χρήση δεν συμβαίνει αυτό, μια Plasma που είναι συνεχώς αναμμένη κάποια στιγμή θα το εμφανίσει.
Για να μη νομίζετε πως αφήνω και τις TFT χωρίς κουσούρι, οι TFT από τη φύση τους λειτουργούν σε μία και μόνη υψηλή ανάλυση. Aυτό, αν και είναι χαράς ευαγγέλιο για την υψηλής πιστότητας τηλεόραση, στις σημερινές συνθήκες αναγκάζονται να υπολειτουργούν. Mε αποτέλεσμα να μειώνεται η μέγιστη ποιότητα που μπορούν να δείξουν. Γι’ αυτό μια TFT δείχνει συνήθως καλύτερα ένα DVD από ένα κανονικό πρόγραμμα τηλεόρασης.
Tι προτείνει ο Techie? Mα δεν υπάρχει σύγκριση. Oι Plasma θα παραμείνουν ακριβές και θα περιορίζονται σε μεγάλα μεγέθη, ενώ οι TFT θα φθηναίνουν συνεχώς (τεράστια παραγωγή) και θα καλυτερεύουν ως προς την ποιότητα λόγω της συνεχούς εξέλιξής τους. O Τechie σάς προτείνει να χαίρεστε το παρόν και να αφήνετε το μέλλον για το μέλλον. Ξεχάστε την ιδέα της μίας τηλεόρασης ανά δεκαετία. Σε 3 χρόνια η κατάσταση θα είναι πολύ διαφορετική. l
17°
