Ο Γκίκας Μαγιορκίνης, Επίκουρος καθηγητής Επιδημιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, γράφει για τα δικά του Κύθηρα.
Την πρώτη φορά για Κύθηρα, αν έχει καλό καιρό, θα πας συμβατικά. Άσε τα αεροπλάνα για τους παλιούς και τους βιαστικούς. Θα πάρεις το όχημα και θα μπεις στο πλοίο από τον Πειραιά, Παρασκευή κατά τις 3 το μεσημέρι. Παλιά έφευγε δίπλα από τα «θεριά» της Κρήτης, τώρα είναι απέναντι από τον Άγιο Σπυρίδωνα. Πάρε καλή παρέα και ένα βιβλίο να χαζοδιαβάσεις, γράφει 7 ώρες ταξίδι. Εκεί γύρω στις 8 που πέφτει ο ήλιος θα βγεις κατάστρωμα να δεις τον Μαλέα να πνίγεται στο μπλε και τα χρώματα του λυκόφωτος να αντανακλούν γύρω. Στο βάθος είναι τα Κύθηρα.
Το πλοίο σε αφήνει στο Φιδονήσι, περνάς μια γεφυρούλα και φτάνεις στο Διακόφτι. Είναι βράδυ – αν ήταν πρωί θα έβλεπες την κάτασπρη άμμο και την εξωτική θάλασσα. Θα έβλεπες και το απόκοσμο ναυάγιο Nordland στο Πρασονήσι. Τώρα όμως θα πάρεις τον δρόμο για τη Χώρα, να ανέβεις ψηλά το βουνό μέσα από ελικοειδή ανηφόρα. Ο δρόμος είναι χωρίς φώτα, σκοτεινός. Αν σε κρατάει η κούραση φτάνοντας στο οροπέδιο, μείνε λιγάκι πίσω από την αυτοκινητοπομπή να χαζέψεις όλα τα αστέρια και τον γαλαξία.
Μου αρέσει η απόσυρση σε ένα παλιό σπίτι ψηλά στο Λιβάδι. Στο βάθος το Κατούνι, η πέτρινη γέφυρα των Άγγλων. Το βράδυ, όταν έχει δυτικό άνεμο και ζέστη βλέπεις τον «κατσιφάρα», σύννεφα υγρασίας από το Ιόνιο, να κατεβαίνει το βουνό στα χωράφια. Έτσι ποτίζονται οι «μπαμπακίες», τα άνυδρα μποστάνια που βγάζουν σαλάτες αμβροσίας.
Να μείνεις κάπου κοντά στη Χώρα την πρώτη φορά. Θέλεις κάμποσες ημέρες για να δεις το νησί, αλλά το βράδυ συνήθως θα βγαίνεις στη Χώρα. Μην περιμένεις ξέφρενη νυχτερινή ζωή. Μόνο παρεΐστικο χαλαρό ποτάκι στο κεντρικό στενό. Όλοι κάνουμε ένα «προσκύνημα» στο Μερκάτο κι ο Χρήστος έχει όλη την καλή διάθεση να φτιάξει ταξιδιάρικα ποτά με φαντασία.
Υπάρχουν πολλά να δεις: μοναστήρια, ξωκλήσια, καταρράκτες, παραλίες, το σπήλαιο, τη Χύτρα.
Θα πάω στην Παλιόπολη ή το Σπαραγαρίο με πλήρη εξάρτηση παραλίας για μπάνιο μακριά από τον κόσμο. Στον Αβλέμονα για καφέ πάνω από τις βαρκούλες και περίπατο στην παραλία. Στο Μελιδόνι για μπάνιο, όταν φυσάει ο βοριάς.
Πριν φύγω θα πάω στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου Κρασσά να ανάψω κεράκι για τους ναυτικούς.
*Ο Γκίκας Μαγιορκίνης είναι Επίκουρος καθηγητής Επιδημιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και μέλος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων του Υπουργείου Υγείας.
Χωρίς αυστηρό πρόγραμμα αλλά με διάθεση για εξερεύνηση, μέσα από βόλτες και γεύσεις, αποκαλύπτεται η αυθεντική ψυχή ενός τόπου που αντιστέκεται στον χρόνο
17°
