Mέτσοβο: Ο Κώστας Τσουτσοπλίδης γράφει για το αγαπημένο του μέρος στην Athens Voice
Θα βγω στην άδεια Εθνική πριν χαράξει. Ο ήλιος θα ανατείλει στα ακίνητα νερά του Ευβοϊκού και θα χρυσίσει στον ατέλειωτο Θεσσαλικό κάμπο που απλώνεται στα πόδια μου, καθώς κατηφορίζω από το Δομοκό. Θα ζεσταίνει καθώς θα περνώ κάτω από τα σκιερά πλατάνια δίπλα στον Ληθαίο ποταμό στα Τρίκαλα, και θα αρχίσει να καίει καθώς θα οδηγώ στη μεγάλη ευθεία με τα Μετέωρα να ορθώνονται στον ορίζοντα. Θα αρχίσω να ανεβαίνω προς την Πίνδο. Μόλις φθάσω στην Εγνατία, θα φυσήξει δροσερός αέρας που θα φέρνει μαζί του την μυρωδιά του έλατου. Η οικεία συγκίνηση αυτού του road trip θα κορυφωθεί καθώς θα μπαίνω στο Μέτσοβο.
Θα προλάβω ένα ηπειρώτικο τσίπουρο κάτω από τα πεύκα πριν το παραδοσιακό μεσημεριανό στον Γαλαξία, μέσα στα λουλούδια και την πρασινάδα. Ίσως ρίξει καμία ξαφνική μεσημεριανή μπόρα. Θα χαζεύω το υπερθέαμα μέσα από τα ξύλινα παράθυρα ξαπλωμένος στα πολύχρωμα υφαντά, τα δουλεμένα χρόνια πριν στους αργαλειούς. Το απόγευμα όλα θα λάμπουν καθώς θα Πάμε Πλατεία. Θα ακούσουμε τους ηλικιωμένους να λένε μαγικές ιστορίες για τα παλιά, που ενθαρρύνουν τους νεότερους να πιστεύουν πως η κρίση είναι μια μικρή παρένθεση στον ατέλειωτο χρόνο και πως θα την ξεπεράσουν με τη δουλειά τους. Ο Νικόλας θα μαθαίνει με τα ξαδέλφια του, κάτω από τα αστέρια στο γρασίδι του Φρουρίου δίπλα στις τριανταφυλλιές που τα πέταλά τους έκανε γλυκό η γιαγιά μου, πως το διαχρονικό υπερνικάει το πρόσκαιρο.
Θα είμαι εκεί στις 26 Ιουλίου, της Αγίας Παρασκευής, που η Ολίβια θα φορέσει τη στολή που της παρέδωσαν οι θείες της. Πώς διατηρείται λαμπερό από γενιά σε γενιά 200 χρόνια τώρα αυτό το μετάξι που ήρθε με καραβάνια από την Πόλη; Θα σμίξει στη φαντασμαγορία χρωμάτων, μουσικών και χορών κάτω από τα θεόρατα πλατάνια. Θα ξαναγυρίσω στην εκκλησία μια άλλη μέρα και ο πάτερ Σεραφείμ θα μου αποκρυπτογραφήσει τα μυστικά μηνύματα του «μπαρόκ» τέμπλου, που πέρσι αποκαταστάθηκε μετά από 300 χρόνια. Θα αναζητήσω την εξέλιξη της αγιογράφησης που ξεδιπλώνεται 20 χρόνια τώρα σαν μια μικρή αποκάλυψη.
Στην Πηγή, ο Δημήτρης θα μου εξηγήσει τα μυστήρια της τυροκομίας – Βλαχοτύρι, Μετσοβόνε, Βούτυρο Ιδρύματος Τοσίτσα... Στο Οινοποιείο Κατώγι Αβέρωφ, η Λένα θα μου προτείνει τα πιο πετυχημένα φετινά κρασιά... Θα τα δοκιμάσουμε στο ατμοσφαιρικό υπόγειό του... Θα τα συνοδεύσουμε με τυριά στον αυθεντικά κομψό ξενώνα του. Ίσως μάλιστα πάω μια βόλτα στο Γινιέτς –τον πιo ορεινό αμπελώνα της Ελλάδας– απ’ όπου έρχονται τα σταφύλια... όσα δηλαδή διασώζονται από τις επιδρομές της λαίμαργης αρκούδας.
Θα αγκαλιάσω το πανόραμα από την κορυφή Γκιουζέλ Τεπέ: δυτικά η Ήπειρος, ανατολικά η Θεσσαλία και βόρεια η Μακεδονία. Θα κάνω το γύρο της λίμνης Πηγών Αώου και στα καταπράσινα παραλίμνια λιβάδια θα συναντήσω κοπάδια πρόβατα, γελάδια και άλογα - Marlboro country. Πεζοπορία μέσα στο δάσος, στα χνάρια της αρκούδας, και στις αναπάντεχες εικαστικές παρεμβάσεις στα μονοπάτια του Ursus Trail.
Θα περάσω ένα πρωί καλλιτεχνικής έμπνευσης στην απίθανη Πινακοθήκη Αβέρωφ και ένα απόγευμα ιστορικής αναδρομής στο συγκλονιστικό Αρχοντικό Τοσίτσα. Θα αφεθώ σε βιβλία για έναν παλιότερο επικό κόσμο –που διαβάζω μόνο στο Μέτσοβο– στον παραμυθένιο κήπο του Αγίου Γεωργίου που φύτευσαν με τα δένδρα και τα λουλούδια της Πίνδου κηπουροί σταλμένοι από τον Γεώργιο Αβέρωφ από την Αλεξάνδρεια.
Θα απολαύσω την εκλεπτυσμένη εκδοχή των τοπικών γεύσεων και ένα Pinot Noir της σειράς Rossiou di Munte («Κόκκινο του Βουνού») από το Κατώγι Αβέρωφ, στον εξώστη του 1350 –το υψόμετρο του απαράμιλλου mountain resort Grand Forest που δάμασε το πανέμορφο βουνό–, καθώς ο ήλιος θα δύει πίσω από τις κορυφές και τα φώτα του Μετσόβου θα ανάβουν ένα-ένα στην απέναντι πλαγιά.
Θα χαρώ τον αναζωογονητικότερο ύπνο της χρονιάς, καθώς η νυχτερινή ψύχρα θα μπαίνει από το ανοιχτό παράθυρο. Ξέρω πως μόλις ανοίξω τα μάτια μου θα δω από το κρεβάτι μου το Μεγάλο Περιστέρι, την κορυφή που έλιωσαν τα τελευταία φετινά χιόνια αργά την άνοιξη.
Όταν φεύγω για να βουτήξω στο Αιγαίο, θα έχω ξαναθυμηθεί από πού έρχομαι και θα έχω πάρει νέες δυνάμεις για εκεί που πάω...
*Ο Κώστας Τσουτσοπλίδης είναι Εκπρόσωπος Τύπου του Γραφείου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ελλάδα.
Η Claire και ο Χρήστος έχουν δημιουργήσει έναν χώρο που συνδυάζει την ιστορία του Πηλίου με την προσωπική τους αισθητική, τη μουσική, τα βιβλία, την τέχνη και τη φιλοξενία
Πευκοδάση, ορεινά χωριά, εξωτικές παραλίες, φαράγγια, παραθαλάσσιες ταβέρνες και μικρές στάσεις που αξίζουν το ταξίδι σε ένα από τα πιο πολυσύνθετα νησιά της Ελλάδας
17°
