Η Σεφ Μάγκυ Ταμπακάκη γράφει στην ATHENS VOICE για τα Νότια Προάστια
Μέχρι και πριν το 2017, καμία σχέση δεν είχα με τα Νότια, εκτός ίσως από κάτι βόλτες, κι αυτό όταν ήμουν στα 20 που ερχόμουν προς Γλυφάδα και Καβούρι. Όλος ο υπόλοιπος νότιος τομέας μου ήταν εντελώς άγνωστος. Μέχρι που το 2017, αναζητώντας περιοχή για να μείνουμε με τον σύζυγό μου, επιστρέφοντας από Ιταλία, στράφηκε το ενδιαφέρον μας εδώ. Εντάξει, σημαντικό ρόλο έπαιξε κ η παρουσία του πατέρα μου στα πέριξ....
Η μοίρα (ή η τύχη) μας έφερε λοιπόν από τη Ρώμη στη Βάρη.
Στην αρχή ήταν μεγάλη η αλλαγή, καθώς και ο φόβος μας να μην απογοητευτούμε από την περιοχή και ξαναπεράσουμε το Γολγοθά ανεύρεσης σπιτιού.
Ευτυχώς τα πράγματα εξελίχθηκαν εντελώς διαφορετικά.
Στην αρχή ήταν σαν να ζούσαμε σε ένα χωριό μέσα στην πόλη! Η έννοια της γειτονιάς εδώ υπάρχει ακόμα. Το πράσινο είναι διάχυτο, θα το δεις παντού. Η εμπειρία του να σε ξυπνούν το πρωί τα κοκόρια ενώ βρίσκεσαι σε ένα τόσο μεγάλο και κοσμοπολίτικο προάστιο μοναδική. Η δυνατότητα να γεύεσαι φρέσκα αυγά από τις κότες του γείτονα, εμένα που μου αρέσουν τόσο πολύ τα φρέσκα υλικά, με ενθουσιάζει!
Κ όλα αυτά, σκεφθείτε το, σε απόσταση αναπνοής από την Αθήνα.
Από εδώ που μένω μέχρι τη θάλασσα φτάνεις (και) περπατώντας, 2χλμ είναι όλα κ όλα. Άσε που τα καλοκαίρια για τους νότιους ξεκινούν τον Απρίλη και τελειώνουν τον Οκτώβρη, για μην πω Νοέμβρη...
Δεν υπάρχει νότιος που να μην αγαπά τη θάλασσα και την ηρεμία που σου δίνει.
Οι σκληροπυρηνικοί (και οι ντόπιοι) δεν αγαπούν τις οργανωμένες παραλίες (ιδίως τα Σαββατοκύριακα).
Γι’ αυτό τις καθημερινές οι κολπίσκοι γύρω από τη Βουλιαγμένη, βουλιάζουν από κόσμο που κάθεται στα βράχια και βουτάει κατευθείαν στα καταγάλανα νερά τους.
Και σαν μαμά, όμως, τα Νότια τα λάτρεψα. Κάθε μέρα βρισκόμαστε και σε διαφορετικές κούνιες, τα βράδια κόβουμε βόλτες στον πεζόδρομο της Βούλας και τα πρωινά φτάνουμε μέχρι τη Σαρωνίδα για μπανάκι οι 3 μας!
Με δυο λόγια, τα έχεις όλα στα πόδια σου, relax, θάλασσα, διασκέδαση, ποιότητα ζωής. Ίσως να είναι αυτή ακριβώς η θαλασσινή η αύρα που σε κάνει να ξεκινάς τη μέρα σου εδώ με άλλη διάθεση. Όσοι νομίζουν πως τα Νότια Προάστια είναι μόνο κοσμικά, κάνουν λάθος. Για εμένα, τα Νότια Προάστια είναι «οικογενειακά».
Πλέον ζω 4 χρόνια εδώ, από τα οποία τα 2 τελευταία δραστηριοποιούμαι και επαγγελματικά στην περιοχή. Δεν είμαι μια κατ' εξοχήν Νότια αλλά νιώθω σα να υπήρξα εδώ από πάντα. Η μετακόμιση μας εδώ ήταν η καλύτερη επιλογή που θα μπορούσαμε ποτέ να κάνουμε.
Με αφορμή τα 1000 τεύχη της ATHENS VOICE, η συγγραφέας ακολουθεί μια διαδρομή στην πόλη όπου οι δρόμοι, οι εικόνες και οι αναμνήσεις μπλέκονται με το σήμερα
Με αφορμή τα 1000 τεύχη της ATHENS VOICE, η Βικτώρια Σαντούλιακ γράφει για την Αθήνα της φιλοξενίας και των μικρών καθημερινών στιγμών που την έκαναν να νιώσει σπίτι: H Αθήνα της Βικτώρια Σαντούλιακ
Με αφορμή τα 1000 τεύχη της ATHENS VOICE, ο δημοσιογράφος γράφει για την ακτογραμμή, τις γειτονιές και τις μικρές ατέλειες που κάνουν την πόλη ξεχωριστή
17°
