Υπάρχουν μανιτάρια και μέσα στην πόλη; Υπάρχουν, και δεν είναι μόνο στο χώμα. Καμιά φορά βγαίνουνε και ψηλά, πάνω στους κορμούς των δέντρων.
Παράδειγμα, αυτό το πολύ μεγάλο που βλέπετε στη φωτογραφία. Εμείς το εντοπίσαμε –και δεν είναι το μόνο– στη δεντροστοιχία της οδού Γρ. Ξενοπούλου, στο Νέο Ψυχικό. Μπορείτε να βρείτε και σεις πάρα πολλά, αρκεί να μη μένετε μόνο στο επίπεδο των ματιών, μόνο να κοιτάτε και λίγο προς τα πάνω ή προς τα κάτω (ευχαριστώ, Μαρία).
Γιατί τη λένε οδό Παυλίδου;
Όσοι πηγαίνετε για ποτό στην Πανόρμου, πιθανόν έχετε προσέξει τη μικρή οδό, ανάμεσα στα προσφυγικά. Η ονομασία της αποτελεί συρρικνωμένη υπενθύμιση του αρχικού τοπωνυμίου της περιοχής, από το Γηροκομείο μέχρι και λίγο μετά την Πανόρμου, όπου διέθετε εκτεταμένο κτήμα ο αγωνιστής του ’21 Παυλής. Παυλίδης ήταν ο γιος του. Από την ίδια οικογένεια προέρχεται και ο «γλυκισματοποιός» που έφτιαξε τις περίφημες σοκολάτες.
Είδα τις εικόνες της νεαρής εικαστικού, μου αρέσανε και –παρόλο που δεν είμαι διόλου ειδικός– σας το μεταφέρω, γιατί νομίζω ότι αξίζουν. Πρόκειται για ονειρικές κατασκευές που συνθέτουν ένα πολύχρωμο και σχεδόν ενιαίο παραμύθι, δίνοντας ένα στιβαρό στίγμα για πρωτοεμφανιζόμενη δημιουργό. Γκαλερί Art Zone, Λεωφ. Βασιλέως Κωνσταντίνου 42, Άγαλμα Τρούμαν, 210 7259.549
«10 λεπτά διάλειμμα»
Ακόμα λιγότερο ειδικός είμαι στο θέατρο, ωστόσο είδα τις πρόβες από το έργο μ’ αυτό τον τίτλο, ενθουσιάστηκα και σας το γράφω κι αυτό. Το θέμα: τρεις αλλοδαποί (Πολωνός, Γεωργιανός, Βουλγάρα), που έχουν προσληφθεί σ’ ένα θέατρο για πρακτικές - βοηθητικές δουλειές, ανακαλύπτουν το καλλιτεχνικό τους ταλέντο και… απογειώνονται. Μιλάμε για μια ωραία μουσική παράσταση που γράψανε ο Γιώργος Ποτίδης (εμφανίζεται και ως ηθοποιός) και ο Σίμος Παπαναστασόπουλος (σκηνοθετεί), ενώ παίζουν οι Δήμητρα Ζέρβα, Τάσος Στέλλας και Νίκος Γουργιώτης. Θέατρο «Μέλι», Φωκαίας 4 & Αριστοτέλους, Βικτώρια, 210 8221.111 & 210 8223.160
Από τα πολλά μέιλ που έχω λάβει τελευταία θα ήθελα να προχωρήσω σε ορισμένες επιλεγμένες αναφορές. Ευχαριστώ λοιπόν τον κ. Στέλιο Αθηναίο, που μου έγραψε για την Αγ. Βαρβάρα, διαφωνώντας με το επίθεμα «του Αιγάλεω»● την κ. Χριστίνα Μπέλλου, για το ωραίο συνημμένο της● τον κ. Παναγιώτη (p.31), για τα καλά του λόγια, τα σχετικά με τα λογοτεχνίζοντα κομμάτια μου στο γιορταστικό φύλλο της ATHENS VOICE (εξαετία)● την κ. Βάνα Συνοδινού, που μου έγραψε πολλά ενδιαφέροντα για το «Ρεξ» και το «Σινεάκ»● τους κ. Σωτήρη Θεοδωρόπουλο και Αντώνη Ρούνη, που μου γράψανε για το άρθρο μου που αφορούσε την 28η Οκτωβρίου● τον κ. Ανδρέα Κράουζε, που με πληροφόρησε για τις εξελίξεις στο κτίριο της Σχολής Δοξιάδη● την κ. Τασούλα Καραγεωργίου και τον κ. Αντώνη Φωστιέρη, που με ευχαρίστησαν θερμότατα για τα κομμάτια μου τα σχετικά με τα ποιητικά τους βιβλία (ο δεύτερος, μάλιστα, με χειρόγραφο γράμμα!)● και βεβαίως, τον ακούραστο κ. Θοδωρή Βαλμά, που εξακολουθεί να με τροφοδοτεί με ιδέες και υλικό. ●
Με αφορμή τα 1000 τεύχη της ATHENS VOICE, η συγγραφέας ακολουθεί μια διαδρομή στην πόλη όπου οι δρόμοι, οι εικόνες και οι αναμνήσεις μπλέκονται με το σήμερα
Με αφορμή τα 1000 τεύχη της ATHENS VOICE, η Βικτώρια Σαντούλιακ γράφει για την Αθήνα της φιλοξενίας και των μικρών καθημερινών στιγμών που την έκαναν να νιώσει σπίτι: H Αθήνα της Βικτώρια Σαντούλιακ
Με αφορμή τα 1000 τεύχη της ATHENS VOICE, ο δημοσιογράφος γράφει για την ακτογραμμή, τις γειτονιές και τις μικρές ατέλειες που κάνουν την πόλη ξεχωριστή
17°
