Μάνια Καραϊτίδη
Η κυρία της φωτογραφίας είναι ένας θρύλος στον αθηναϊκό κόσμο του βιβλίου, τον οποίο υπηρετεί κοντά σαράντα χρόνια, από το 1972. Όταν κάποια τράπεζα, που ήταν ιδιοκτήτης του χώρου, υποχρέωσε το ιστορικό «Βιβλιοπωλείον της Εστίας» να φύγει από την παλιά «φυσική» του έδρα, στην οδό Σταδίου (όπου βρισκόταν η πιάτσα των βιβλίου της πόλης μας), η εν λόγω κυρία πήρε το μαγαζί και το μετέφερε στη Σόλωνος. Αυτά γίνανε αρχές 1978, σε μια εποχή που η Σόλωνος είχε μόνο μερικά παλαιοβιβλιοπωλεία. Όλοι ξέρουμε ότι πλέον η Σόλωνος έχει γίνει η νέα πιάτσα του βιβλίου στην Αθήνα, ιδού λοιπόν και η πρώτη διδάξασα. Αφορμή γι’ αυτό που διαβάζετε είναι η πρόσφατη βράβευση της κ. Καραϊτίδη από το «Διαβάζω» για τη συνολική προσφορά της στο χώρο του βιβλίου, αλλά και η μερική ανακαίνιση του (και πάλι ιστορικού) βιβλιοπωλείου, που το ανέδειξε ακόμα περισσότερο. «Εστία», Σόλωνος 60, Κολωνάκι, 210 3615.077, 3612.103
Η κολώνα της οδού Μισαραλιώτου
Ο κ. Ζώης Λούβαρης γράφει ότι η παμπάλαια αυτή μαρμάρινη κολώνα, στο Κουκάκι (στην οποία είχα αναφερθεί παρεμπιπτόντως στο κομμάτι για το Κολωνάκι), έχει μετακινηθεί λίγα μέτρα, γιατί πριν λίγα χρόνια την είχε χτυπήσει κάποιο φορτηγό. Ευχαριστώ πολύ.
Τοιχο-γραφίες / γραφίτιζ
Ο κ. Σιδέρης Ντιούδης ενημερώνει ότι υπάρχει ένα μπλογκ που ανεβάζει αυτό το ακαριαίο αστικό καλλιτεχνικό υλικό. Μπήκα λοιπόν στο http://humantrafffic.wordpress.com και είδα ότι έχει μεγάλη και ενδιαφέρουσα συλλογή γραφίτιζ όχι μόνο από την Αθήνα, αλλά κι από άλλες αθηναϊκές πόλεις κι από το εξωτερικό (καθώς και άλλα θέματα, π.χ. παρουσιάσεις βιβλίων). Αξιοσημείωτο ότι κάθε φωτογραφία έχει τεκμηρίωση: πού ακριβώς και πότε – γιατί όλοι ξέρουμε πόσο σύντομη είναι η μέση ζωή μιας σύγχρονης αστικής τοιχο-γραφίας.
Γιατί τον λένε Κολωνό
Από την κολώνα, περνάμε στον Κολωνό (η ρίζα είναι ίδια). Η λέξη κολωνός στην αρχαία ελληνική σημαίνει γήλοφος. Υπήρχαν δύο τοπωνύμια τέτοια στην αρχαία Αθήνα: ο λόφος της Αγοράς, που πάνω του έχει χτιστεί το Θησείο (=Ηφαιστείον) και ο γνωστός λόφος στον… Κολωνό (οδός Ιωαννίνων). Μέσα στους αιώνες το τοπωνύμιο χάθηκε. Μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους υπήρχε εκεί το χωριό Λεβί ή Λευή (ανθρωπωνύμιο που έγινε τοπωνύμιο, καταφανώς εβραϊκό), το οποίο και συμμετείχε στο Δήμο Αθηναίων. Ήδη από το 19ο αιώνα, η αρχαία ονομασία νεκραναστήθηκε. Και για τα δύο ονόματα, μια πολύ καλή πηγή είναι η ιστοσελίδα του Δημήτρη Λιθοξόου: http://www.freewebs.com/onoma/athens.htm
Οι τζακαράντες
Ο κ. Διονύσης Μαυροσκότης αντιγράφει και στέλνει τα «επίσημα» στοιχεία ταυτότητας του δέντρου (φωτό της προηγούμενης βδομάδας) από επιγραφή στον Εθνικό Κήπο: ΓΙΑΚΑΡΑΝΤΑ Η ΟΞΥΦΥΛΛΗ. Κοινό όνομα: Γιακαράντα. JACARANTA ACUTIFOLIA. Οικογένεια: BIGNONIACEAE. Καταγωγή: ΒΡΑΖΙΛΙΑ . Επίσης ευχαριστώ πολύ.
Χαρίζω
Μένοντας λίγο ακόμα στο διαδίκτυο, ευχαριστώ την κ. Ν.Λ., που γνωστοποιεί την ενδιαφέρουσα προσπάθεια του http://toxarizo.gr (και στο φέισμπουκ http://el-gr.facebook.com/toxarizo). Όποιος ενδιαφέρεται να χαρίσει ή να του χαρίσουν από ρούχα μέχρι τηλεόραση κι από βιβλία μέχρι κρεβάτια, ας επισκεφτεί αυτές τις διευθύνσεις. Ο πλούτος του υλικού είναι μεγάλος και η φιλανθρωπική προσπάθεια σημαντική.
Με αφορμή τα 1000 τεύχη της ATHENS VOICE, η συγγραφέας ακολουθεί μια διαδρομή στην πόλη όπου οι δρόμοι, οι εικόνες και οι αναμνήσεις μπλέκονται με το σήμερα
Με αφορμή τα 1000 τεύχη της ATHENS VOICE, η Βικτώρια Σαντούλιακ γράφει για την Αθήνα της φιλοξενίας και των μικρών καθημερινών στιγμών που την έκαναν να νιώσει σπίτι: H Αθήνα της Βικτώρια Σαντούλιακ
17°
