Γιατί οι αλλαγές που κρατούν δεν ξεκινούν τη 1η Ιανουαρίου: Τι μας σαμποτάρει στις αλλαγές και πώς μπορούμε να τις κάνουμε να αντέξουν
Advertorial
→ Γράφει η Βίκυ Λαγοπούλου, κλινική υπνοθεραπεύτρια και transformational coach
Η αλλαγή του χρόνου συνοδεύεται σχεδόν πάντα από την ανάγκη για αλλαγή. Νέες αποφάσεις, νέοι στόχοι, νέες υποσχέσεις προς τον εαυτό μας. Και όμως, για τους περισσότερους ανθρώπους, οι New Year’s Resolutions δεν κρατούν. Όχι, επειδή δεν υπάρχει επιθυμία. Αλλά επειδή ο τρόπος με τον οποίο ζητάμε από τον εαυτό μας να αλλάξει δεν ευθυγραμμίζεται με τον τρόπο που λειτουργεί ο ανθρώπινος νους. Η αλλαγή δεν αποτυγχάνει λόγω έλλειψης θέλησης. Αποτυγχάνει επειδή βασίζεται αποκλειστικά στη θέληση.
Η παρεξήγηση γύρω από τη θέληση
Οι περισσότερες πρωτοχρονιάτικες αποφάσεις ξεκινούν με μια φράση απόλυτη: «Από φέτος θα…». Η θέληση, όμως, δεν είναι ανεξάντλητη. Ο εγκέφαλος είναι σχεδιασμένος να διατηρεί το γνώριμο, να προστατεύει την ασφάλεια και να εξοικονομεί ενέργεια. Όταν μια απόφαση απαιτεί διαρκή πίεση χωρίς εσωτερικό νόημα, ο νους αργά ή γρήγορα επιστρέφει στα παλιά μοτίβα. Αυτό δεν είναι αδυναμία χαρακτήρα. Είναι ανθρώπινη λειτουργία.
Το ερώτημα που καθορίζει αν μια απόφαση θα κρατήσει
Η πιο σημαντική ερώτηση δεν είναι τι θέλω να αλλάξω, αλλά γιατί. Γιατί αυτή η αλλαγή έχει σημασία για μένα; Τι θα αλλάξει στην εμπειρία της ζωής μου αν την υποστηρίξω πραγματικά; Όταν το «γιατί» είναι επιφανειακό — κοινωνική πίεση, σύγκριση, ενοχή — η απόφαση δεν έχει ρίζες. Όταν όμως συνδέεται με αξίες, ανάγκες και συναισθηματική αλήθεια, τότε η αλλαγή αποκτά αντοχή. Η αλλαγή του χρόνου από μόνη της δεν αποτελεί επαρκή λόγο για εσωτερική μεταμόρφωση.
Όταν η αλλαγή συγκρούεται με τη ζωή
Πολλές αποφάσεις αποτυγχάνουν επειδή δεν λαμβάνουν υπόψη την πραγματική ζωή: τον ρυθμό της καθημερινότητας, τις σχέσεις, τις υπάρχουσες υποχρεώσεις, τις συναισθηματικές αντοχές. Μια αλλαγή που δεν είναι «οικολογική» — που δεν χωρά μέσα στη ζωή όπως είναι — δημιουργεί εσωτερική σύγκρουση. Και η σύγκρουση οδηγεί, αργά ή γρήγορα, στην εγκατάλειψη. Οι αλλαγές που κρατούν δεν πολεμούν την πραγματικότητα. Χτίζονται μέσα σε αυτήν.
Μεγάλοι στόχοι, μικρά βήματα
Οι μεγάλες αποφάσεις δεν αποτυγχάνουν επειδή είναι φιλόδοξες. Αποτυγχάνουν επειδή παραμένουν αφηρημένες. Ένας στόχος που δεν έχει μεταφραστεί σε ενδιάμεσα, ρεαλιστικά βήματα γεννά άγχος, ενισχύει την αναβλητικότητα και καταλήγει να μοιάζει απειλητικός. Η αλλαγή δεν είναι γραμμική. Είναι μια διαδικασία με προσαρμογές, επανεκτιμήσεις και διορθώσεις πορείας. Και αυτό δεν είναι αποτυχία — είναι εξέλιξη.
Η σχέση μας με την αποτυχία
Ένας από τους πιο υποτιμημένους λόγους που οι αποφάσεις δεν κρατούν είναι ο φόβος της αποτυχίας. Πολλοί άνθρωποι εγκαταλείπουν με την πρώτη δυσκολία, όχι επειδή δεν μπορούν, αλλά επειδή ερμηνεύουν τη δυσκολία ως απόδειξη ότι «κάτι πάει λάθος με αυτούς». Η αλλαγή, όμως, προϋποθέτει πειραματισμό. Και κάθε πείραμα περιλαμβάνει αστοχίες. Οι αποφάσεις που κρατούν δεν είναι εκείνες που δεν δοκιμάζονται. Είναι εκείνες που αντέχουν την ανθρώπινη ατέλεια.
Γιατί η υποστήριξη κάνει τη διαφορά
Η ουσιαστική αλλαγή σπάνια συμβαίνει σε απομόνωση. Όταν υπάρχει χώρος για σκέψη, για ερωτήσεις και για αναστοχασμό, οι αποφάσεις παύουν να είναι ευχές και μετατρέπονται σε συνειδητές επιλογές. Η υποστήριξη δεν δίνει έτοιμες απαντήσεις. Δημιουργεί το πλαίσιο για τις σωστές ερωτήσεις.
Ίσως, φέτος να μη χρειάζεται άλλη απόφαση
Ίσως, χρειάζεται λιγότερη πίεση και περισσότερη επίγνωση. Λιγότερα «πρέπει» και περισσότερη ειλικρίνεια. Γιατί οι αλλαγές που κρατούν δεν ξεκινούν την 1η Ιανουαρίου. Ξεκινούν τη στιγμή που κάποιος είναι έτοιμος να δει τον εαυτό του καθαρά — χωρίς αυταπάτες, αλλά και χωρίς σκληρότητα.
→ Η Βίκυ Λαγοπούλου, εργάζεται με τον ανθρώπινο νου, τις πεποιθήσεις και τη διαδικασία της αλλαγής, εστιάζοντας στη σύνδεση συνειδητού και υποσυνείδητου και στη βιώσιμη προσωπική μεταμόρφωση. Vicky Lagopoulou, Transformational Coach | Therapist Clinical & RTT Hypnotherapist ICF, ACCPH, IACT, CRTT Certified
17°
