Οι αλλαγές που προβλέπει το νομοσχέδιο για την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας - Ο θεσμός του θεράποντα γιατρού και ο ρόλος του
Έναν ιδιαιτέρως αυστηρό «φραγμό» στο διαχρονικό φαινόμενο της άναρχης και απευθείας πρόσβασης των ασθενών στα νοσοκομεία του ΕΣΥ όλης της χώρας επιδιώκει να έχει θέσει εντός ενός έτους σε εφαρμογή η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας. Πρόκειται για έναν «φραγμό», τον οποίο είχε επιχειρήσει να εφαρμόσει και η προηγούμενη κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, αλλά εις μάτην...
Είναι χαρακτηριστικό ότι το 70% - 80% των προσερχομένων στις γενικές εφημερίες των νοσοκομείων του ΕΣΥ της Αττικής και της Θεσσαλονίκης αποτελούν «καθαρά» περιστατικά αρμοδιότητας της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, ενώ έχει μετρηθεί επίσης ότι το 80% των ασθενών προσέρχεται με ιδιωτικό μέσο στις γενικές εφημερίες των ιδρυμάτων και όχι με ασθενοφόρο του Εθνικού Κέντρου Άμεσης Βοήθειας (ΕΚΑΒ).
Έτσι, ο υπουργός Υγείας, Θάνος Πλεύρης, σε συνεργασία με την αναπληρώτρια υπουργό Υγείας, Μίνα Γκάγκα, επιθυμούν να καθιερωθεί επιτέλους στη χώρα μας ο θεσμός του θεράποντα γιατρού για κάθε πολίτη. Ο θεράπων γιατρός θα είναι υποχρεωτικά ο μόνος αρμόδιος ο οποίος θα παραπέμπει τον πολίτη είτε σε ειδικό γιατρό της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας είτε σε νοσοκομείο του ΕΣΥ και ουδείς πολίτης θα μπορεί να προσέρχεται χωρίς το σχετικό παραπεμπτικό στο δευτεροβάθμιο, νοσοκομειακό επίπεδο του ΕΣΥ, θα εφαρμόζεται πολύ αυστηρά από το 2023, δηλαδή, ο θεσμός του λεγόμενου “gatekeeping” για την πρόσβαση στο ΕΣΥ.
Ο θεράπων γιατρός θα είναι επίσης ο αρμόδιος για την κατάρτιση του ψηφιακού ιατρικού φακέλου του πολίτη, τον οποίον θα παρακολουθεί και θα ενημερώνει τακτικά.
Με το νομοσχέδιο του υπουργείου Υγείας για την αναδιάρθρωση της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας και την διοικητική και οργανωτική ανασυγκρότηση του Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ), το οποίο αναμένεται εντός του τρέχοντος Μαρτίου να τεθεί στη διαδικασία της δημοσίας διαβούλευσης και να έχει ψηφισθεί μέχρι το τέλος του ερχομένου Απριλίου από τη Βουλή, θα αλλάξει επίσης ριζικά ο τρόπος αποζημίωσης για τους συμβεβλημένους με τον ΕΟΠΥΥ γιατρούς. Η αμοιβή τους θα είναι πλέον κατά κεφαλήν, δηλαδή κατ’ άτομο, ενώ κάθε θεράπων γιατρός της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας θα παρακολουθεί και θα διατηρεί εγγεγραμμένους στο σύστημα 1.000 – 2.000 πολίτες.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ακόμη και οι γιατροί των Κέντρων Υγείας του ΕΣΥ θα έχουν το δικαίωμα να εργάζονται επίσης, εκτός του κανονικού τους ωραρίου, ως θεράποντες γιατροί, απολαμβάνοντας, ασφαλώς, την ανάλογη, πρόσθετη αμοιβή.
Από τις πλέον σημαντικές όσο και φιλόδοξες καινοτομίες του εν λόγω νομοσχεδίου και των σχετικών αλλαγών, τις οποίες προωθούν ο Θάνος Πλεύρης και η Μίνα Γκάγκα, αποτελεί η υποχρέωση για τους συμβεβλημένους γιατρούς του ΕΟΠΥΥ να προσφέρουν δύο εφημερίες τον μήνα σε νοσοκομεία ή Κέντρα Υγείας του ΕΣΥ της χώρας, με ανάλογη αμοιβή και, φυσικά, όταν κάτι τέτοιο τους ζητηθεί αρμοδίως. Αντίστοιχη υποχρέωση θα προβλέπεται για τις συμβεβλημένες με τον ΕΟΠΥΥ ιδιωτικές κλινικές, οι οποίες θα προσφέρουν υπηρεσίες στο δημόσιο σύστημα, σε έκτακτες συνθήκες και όταν κάτι τέτοιο τους ζητηθεί, επίσης, αρμοδίως.
Στόχος της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Υγείας είναι να προσέρχονται στα νοσοκομεία του ΕΣΥ όλης της χώρας αποκλειστικά και μόνον εκείνοι οι ασθενείς οι οποίοι αποτελούν πραγματικά επείγοντα περιστατικά, καθώς και εκείνο οποίοι θα έχουν εξασφαλίσει προηγουμένως σχετικό παραπεμπτικό από τον θεράποντα γιατρό τους, στο επίπεδο της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας.
Τέλος, οι θεράποντες γιατροί στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας θα είναι είτε γενικοί γιατροί είτε παθολόγοι είτε παιδίατροι, ενώ θα προβλέπεται νομοθετικά και η δυνατότητα γιατρών άλλων ιατρικών ειδικοτήτων να ασκούν ρόλο θεράποντα γιατρού σε ασθενείς οι οποίοι πάσχουν από ειδικά χρόνια νοσήματα.
Ένα επεισόδιο για τους φόβους που μας προστατεύουν, για εκείνους (τις φοβίες) που μας φυλακίζουν και για τη στιγμή που αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε όχι «πώς θα σταματήσω να φοβάμαι», αλλά «τι είναι αυτό που φοβάται μέσα μου;».
Πώς οι επιπτώσεις της ακραίας ζέστης δεν περιορίζονται στην ατομική δυσφορία, αλλά επεκτείνονται στην εργασία, τη μάθηση και στην ευρύτερη λειτουργία της κοινωνίας.
17°
