Πόσοι εμβολιασμένοι πεθαίνουν από κορωνοϊό: Μερικές αριθμητικές πράξεις δείχνουν το μέγεθος του προβλήματος που κομίζουν στην κοινωνία οι αντιεμβολιαστές.
Τα παρακάτω νούμερα δεν είναι σωστά. Είναι όμως περίπου σωστά. Και δίνουν μια κάποια εικόνα της κατάστασης που ζούμε.
Έχουμε και λέμε, λοιπόν:
Μολονότι αυτοί που χάνονται καθημερινά από την Covid-19 σε όλο τον κόσμο είναι στη συντριπτική πλειονότητά τους ανεμβολίαστοι, και πάλι ένα 10% των ανθρώπων που καταλήγουν καθημερινώς από Covid στις ΜΕΘ είναι εμβολιασμένοι. Έτσι, στους περίπου 30 ασθενείς που πεθαίνουν πλέον κάθε ημέρα, οι τρεις είναι εμβολιασμένοι: άτυχοι άνθρωποι που πεθαίνουν παρά το εμβόλιο (και όχι βέβαια από το εμβόλιο). Με άλλα λόγια, εάν τυχόν οι ρυθμοί αυτοί παρέμεναν σταθεροί, θα πέθαιναν από Covid —πέραν των περίπου 10.000 ανεμβολίαστων— και περίπου 1.000 εμβολιασμένοι άνθρωποι τον χρόνο. Αυτή τη στιγμή, στην Ελλάδα έχουν εμβολιαστεί περίπου 6.300.000 άνθρωποι. Αν λοιπόν σταματούσαν εδώ οι εμβολιασμοί, θα είχαμε την εξής αναλογία: από τους 6.300.000 εμβολιασμένους, οι 1.000 θα πέθαιναν.
Ας στρογγυλέψουμε τα νούμερα για να το κάνουμε πιο εύκολο. Ας πούμε πως οι πλήρως εμβολιασμένοι είναι μόνο 6.000.000, και πως οι 1.000 από αυτούς θα πέθαιναν. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι, χονδρικά, κινδυνεύει να πεθάνει ο ένας στους 6.000 εμβολιασμένους.
Τώρα, κατά μέσο όρο, το 95% των ανθρώπων που καταλήγουν στις ΜΕΘ έχουν και κάποιο υποκείμενο νόσημα. Βάσει αυτού του στατιστικού στοιχείου, βλέπουμε πως, από τους 1.000 εμβολιασμένους νεκρούς τον χρόνο, οι 50 είναι εμβολιασμένοι χωρίς υποκείμενα νοσήματα. Δηλαδή, στα 6.000.000 πλήρως εμβολιασμένους, πεθαίνουν 50 άνθρωποι χωρίς υποκείμενα νοσήματα. Ας στρογγυλέψουμε πάλι τα νούμερα για να το κάνουμε πιο εύκολο. Ας πούμε πως οι νεκροί αυτοί δεν είναι 50 αλλά 60. Έτσι, στα 6.000.000 πλήρως εμβολιασμένους, πεθαίνουν 60 άνθρωποι χωρίς υποκείμενα νοσήματα τον χρόνο. Ή, στο 1.000.000 πλήρως εμβολιασμένους ανθρώπους, πεθαίνουν οι 10.
Ας το θέσουμε λίγο διαφορετικά: μεταξύ των πλήρως εμβολιασμένων που δεν θα έχουν κάποιο υποκείμενο νόσημα και θα κολλήσουν κορωνοϊό, θα πεθάνει για κάποιο λόγο ο ένας στους 100.000. Στις περισσότερες από αυτές τις περιπτώσεις, ο ασθενής αυτός θα είναι πιθανόν προχωρημένης ηλικίας.
Συμπέρασμα; Ένα και μόνο: το εμβόλιο σώζει ΑΠΟΛΥΤΩΣ.
Υ.Γ. Στο μεταξύ, ισχύουν και τα παρακάτω: (1) Οι ρυθμοί των εμβολιασμένων θανάτων θα ελαττωθούν ακόμη περισσότερο με τις τρίτες δόσεις. Έχουν ήδη χορηγηθεί 190.000 τρίτες δόσεις. (2) Στους θανάτους —και όχι στις εισαγωγές σε ΜΕΘ— η αναλογία είναι ακόμη πιο μικρή από 1:10. (3) Δεν εξετάζουμε την παράμετρο του «πόσοι από τους εμβολιασμένους νεκρούς ήταν αληθώς εμβολιασμένοι, αλλά και πόσο state of the art είναι ο κάθε εμβολιασμός», όπως μου εξηγεί φίλος γιατρός. (4) Οι 1.000 νεκροί εμβολιασμένοι τον χρόνο προϋποθέτουν και 9.000 ανεμβολίαστους, οπότε η συζήτηση πάει στο ότι η πανδημία θα συνεχίζεται εσαεί — όμως δεν θα συνεχιστεί: θα την ανακόψουν οι εμβολιασμοί, και μόνον αυτοί. (5) Οι άνθρωποι που κολλάνε κορωνοϊό τον κολλάνε στη συντριπτική πλειονότητά τους από ανεμβολίαστους φορείς, καθώς οι εμβολιασμένοι δεν μεταδίδουν εύκολα τον ιό.
Ένα επεισόδιο για τους φόβους που μας προστατεύουν, για εκείνους (τις φοβίες) που μας φυλακίζουν και για τη στιγμή που αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε όχι «πώς θα σταματήσω να φοβάμαι», αλλά «τι είναι αυτό που φοβάται μέσα μου;».
Πώς οι επιπτώσεις της ακραίας ζέστης δεν περιορίζονται στην ατομική δυσφορία, αλλά επεκτείνονται στην εργασία, τη μάθηση και στην ευρύτερη λειτουργία της κοινωνίας.
17°
